اکنون

این دیگر"درگذشت" نیست،قتل است؛قتل های زنجیره ای برای سرکوب جنبش سبز

2011-06-12T06:07:00.012-04:00

متاسفانه "کشته شدن" هدی صابر تائید شدبه تاکید نوشتم"کشته شدن" تا بگویم که متوجه تلاش این روزهای "انصار دوزبازی با الفاظ" و "اصحاب تعدیل کلمات" برای تقلیل "جنایت به مرگ"، و "قتل به فوت" هستم و هستیم।عزت الله سحابی،هاله سحابی و اکنون هدی صابر که از پس اعتصاب غذا در اعتراض به کشته شدن هاله سحابی خود نیز کشته شد در زندان این دیگر"فوت" و "مرگ" و "درگذشت"نیست،بی شک دشمنان آزادی در حال اجرای دور تازه ای از "حذف" و "قتل های زنجیره ای" آزادیخواهان ایران هستند.
هدی صابر از مرداد 88 در بازداشت بود و پس از آنکه هاله سحابی در مراسم تشییع پیکر ستم دیده و جان آزاده عزت الله سحابی کشته شد،به همراه امیرخسرو دلیر ثانی طی پیامی به مردم اعلام کرد که "ما دو عضو خانواده فکری-سیاسی ملی-مذهبی در اعتراض به فاجعه روز چهارشنبه 11 خرداد ماه ९० و تهاجم منجر به مرگ فرزند اول سحابی بزرگ که مادرصفت و خواهرگونه در خدمت مردمان و آسیب دیدگان وقایع دو سال اخیر میهن بود، از گاه غروب پنجشنبه ۱۲ خرداد ماه در بند ۳۵۰ زندان اوین بدون طرح هیچ گونه مطالبه و خواسته شخصی، دست به اعتصاب غذای تر می زنیم و با آب و چای و قند و نمک، سر می کنیم."

نوشتار هوشمندانه محسن آرمین

2009-08-08T21:10:00.010-04:00

محسن آرمین و نوشتار هوشمندانه اش در روزنامه اعتماد برای رسوایی دستگاه شکنجه و اعتراف گیری اجباری

مهدی بازرگان در نطق پیش از دستور آخرین جلسه دوره اول مجلس:تا دو روز دیگر عمر نخستین مجلس شورای اسلامی که این‌جانب عضو آن بودم و از مزایای این عضویّت، از جمله مصونیّت پارلمانی برخوردار بودم به پایان می‌رسد. از پس‌فردا من نیز مانند بقیّه موکّلینم قابل تعقیب و بازداشت و تأدیب هستم. به همین دلیل نیز با استفاده از فرصتی که رئیس مجلس در اختیار بنده گذاشته‌اند می‌خواهم به اطّلاع برسانم که اگر در روزهای بعد شاهد گردیدید که بنده را بازداشت کردند و بعد با تبلیغات و سر و صدا اعلام نمودند که بنده جهت بعضی توضیحات و روشن نمودن حقایق در تلویزیون ظاهر خواهم شد و در صورتی که دیدید آن شخص حرف‌هایی غیر از سخنان دیروز و امروز می‌زند و مثل طوطی مطالبی را تکرار می‌کند، بدانید و آگاه باشید که آن فرد مهدی بازرگان نیست.(روزنامه جمهوری اسلامی،10 اردیبهشت سال 1363)

پيشدستي در اعتراف
محسن آرمین
1.اظهارات آقايان ابطحي و عطريانفر که صدا و سيما و رسانه هاي وابسته به جريان حاکم از آن به عنوان اعترافات ياد مي کنند، اين روزها موضوع بحث محافل مختلف و حتي گفت وگوهاي مردم عادي است. بي ترديد مردم عادي انتظار داشته و دارند که دست کم چهره هاي سرشناس اصلاح طلب در شرايط مختلف حتي در زندان و تحت شکنجه يا شرايط نامتعارف بر عقايد خود استوار باشند و در قبال نسبتي که به عنوان يک چهره سياسي ميان خود و جامعه تعريف کرده اند، رفتاري متعهدانه داشته باشند. اين انتظار البته کاملاً قابل درک است. اما در نگاهي منصفانه وضعيت کساني مانند آقايان عطريانفر و ابطحي که در شرايطي نامعلوم و بريده از عالم خارج و بي اطلاع از هر خبر و اطلاعي در سلول هايي به سر مي برند که هر روز يکي از اهالي آن به سرنوشت روح الاميني ها و سهراب ها دچار مي شوند، نيز بايد براي ما قابل درک باشد. نمي خواهم بگويم با ابطحي و عطريانفر همان کرده اند که با محسن روح الاميني ها. شايد آري و شايد هم نه. اما دست کم اين حقيقت قابل کتمان نيست که آنها در زندان ها و شرايط و تحت نظر بازجويان و صحنه گرداناني نگهداري مي شوند که محسن و سهراب ها نگهداري مي شوند. قصد توجيه سخنان ابطحي و عطريانفر را ندارم. حداقل آنکه اين درست است که اعترافاتي که در چنين شرايطي انجام شود بي ارزش است اما مقاومت و پايداري در اين شرايط بسيار ارزشمند است.

2- پايداري بسياري از ياران ما در زندان براي کساني که دستي در به بندکشيدن ايشان دارند يک سرشکستگي است اما در هم شکستن و تاب نياوردن برخي از دوستان ما براي ايشان واجد هيچ افتخاري نيست.

يک چيز مسلم است و آن اينکه اظهارات عطريانفر و ابطحي هيچ چيزي بيشتر از مقالات کيهان و رسالت و يالثارات و اخيراً وطن امروز نداشت. اينها مطالبي نبودند که آنان بيرون از زندان از آن بي اطلاع باشند. در زندان و سلول انفرادي و شرايط بي خبري از عالم و آدم نيز هيچ داده و اطلاع جديدي به معلومات آنها افزوده نشده است. بازجوها هم افلاطون و ارسطو نيز نبوده و حداکثر معلوماتي در حد آقاي حسين شريعتمداري دارند که ابطحي و عطريانفر هر روز در روزنامه کيهان آرا و افکار وي را مي خوانده اند. مي ماند موانع دروني و وابستگي ها و قيد و بندهاي دنيايي که مانع درک حقايق مي شوند. اگر اين فرض نامحتمل را کنار بگذاريم که عطريانفر و ابطحي در مدت يک ماهه زندان ره صدساله مراحل سير و سلوک عرفاني را طي کرده اند، به اين نتيجه مي رسيم که آنان در اين مدت نمي توانسته اند اويس قرني و بايزيد بسطامي شده باشند به طوري که پرده از چشمان شان افتاده و عالم ملکوت برايشان مکشوف شده و مثلاً دريافته باشند که آقاي احمدي نژاد رئيس جمهور واقعي و محبوب کشور است يا باور کرده باشند که اگر به جاي سرکوب اعتراضات مسالمت آميز مردم، به اين پيشنهاد ساده ميرحسين موسوي عمل مي شد و براي اطمينان از صحت نتايج آراي انتخابات مثلاً شماره هاي کد ملي راي دهندگان ثبت شده در دسته هاي تعرفه راي با کد ملي موجود در رايانه سازمان ثبت احوال مطابقت داده مي شد، هلال ناامني افغانستان، ايران و عراق کامل مي شد و در ايران جنگ داخلي راه مي افتاد يا نظام سرنگون مي شد،

3- نمي دانم عدم تحمل دشواري ها و سختي ها تا چه اندازه مي تواند شاخصي براي تعيين ميزان ايمان ما به راهي که برگزيده ايم باشد. وقتي به ماجراي عمار ياسر مي انديشم که برخلاف پدر و مادرش تاب شکنجه نياورد و حتي رسالت پيغمبر را انکار کرد، با اين حال مورد ملاطفت و نوازش پيغمبر قرار گرفت و چنان بر ايمان خود پايدار ماند که در اعتراض به رفتارهاي ناحق خليفه شکنجه شد و بر سر پيمان خود همچنان استوار بود تا آنکه در پيري در رکاب علي(ع) در صفين شهيد شد، احساس مي کنم درباره رفتار کساني مانند ابطحي و عطريانفر نبايد و نمي توان بي پروا قضاوت کرد.

4- عطريانفر در آن مصاحبه در پاسخ آقاي مهاجراني گفت اگر شما نيز در اينجا بوديد مثل ما فکر مي کرديد. تمام سخن در همين لفظ «اينجا» است. اگر مقصود عطريانفر از «اينجا» ايران يا تهران باشد، قطعاً سخني درست نگفته است، زيرا بسياري از دوستان اين دو که در ايران هستند مانند عطريانفر عمل نکرده اند. اما اگر مقصود وي از «اينجا» زندان باشد، ممکن است حق با عطريانفر باشد و تنها در اين صورت است که جمله وي مي تواند صحيح باشد و اين احتمال نه تنها درباره مهاجراني بلکه براي هر يک از ما مي تواند صادق باشد.

5- ممکن است در نقد رفتاري که عطريانفر و ابطحي از خود نشان داده اند گفته شود کساني که در اين سطح از فعاليت و عمل سياسي قرار مي گيرند بايد تاب تحمل شرايط سخت و دشوار را داشته باشند. بر افراد عادي خرده يي نمي توان گرفت اگر در شرايط زندان تاب نياورند اما از کساني که در سطح چهره هاي شاخص قرار مي گيرند و به مرجعي براي جامعه و به ويژه جوانان تبديل مي شوند، چنين بي قراري و ناشکيبايي در شرايط زندان پذيرفته نيست. اين سخن نيز کاملاً صحيح است. مي توان در تاييد آن گفت کسي که تحمل محروميت و سختي و فشار و شرايط زندان را ندارد نبايد در سطح يک ليدر سياسي خود را مطرح کند. اما همه سخن در اين است که ما چگونه از توان و قدرت خود براي تحمل شرايط سخت و دشوار مي توانيم مطمئن شويم؟ آيا ما ارزيابي واقع بينانه يي از توان و قدرت خود داريم؟ حداقل اين حقير به رغم تمام ايماني که به راه و انديشه خود دارم و در بسط آن مي کوشم و خطرها و محروميت ها و شرايط سخت و دشوار را به قيمت پايداري بر افکار خويش به جان خريده ام، هنوز نمي توانم ادعا کنم مانند برادران بزرگوار و ثابت قدم در بندم، تاب شرايط دشوار زندان را داشته باشم. تنها کساني مي توانند چنين ادعايي بکنند و در اين ادعا صادقند که اين شرايط را تجربه کرده باشند.

6- همه اين مطالب را گفتم تا در اين بند پاياني بتوانم حديث نفس کنم.

اين روزها از يک سو خط و نشان کشيدن هاي مراکز اصلي قدرت و تهديدهاي شبانه روزي در رسانه هاي وابسته به جريان حاکم عليه معترضان به نتايج انتخابات و نيز تهديد صريح آقاي احمدي نژاد مبني بر کوبيدن سر مخالفان به سقف و ادامه دستگيري فعالان سياسي و... نشان مي دهد اين ماجرا سري دراز دارد و منتقدان و معترضان به روندهاي جاري از جمله اين حقير هر آن بايد در انتظار دستگيري و حبس و قرار گرفتن در شرايط مشابه عطريانفر و ابطحي باشند. و از سوي ديگر خود را حداقل در اين حد مي شناسم که استعداد اويس قرني و بايزيد بسطامي شدن را ندارم که در شرايط خاص يکباره حقايق ملک و ملکوت بر من مکشوف شود و تمام افکار و انديشه هايم تغيير کند.

بنابراين به عنوان يک فعال سياسي شناخته شده در عرصه سياست اين کشور، و عضو شوراي مرکزي و شوراي سياسي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي ايران، پيش از تحقق چنين احتمالي درباره خود به صراحت اعلام مي کنم به آنچه در قالب بيانيه ها و مواضع فکري و سياسي سازمان متبوعم تاکنون منتشر شده و آنچه تاکنون شخصاً گفته يا نوشته ام اعتقاد راسخ دارم. در اين زمينه با ديدگاه ها و مواضع اعلام شده از سوي آقايان ميرحسين موسوي، خاتمي و کروبي کاملاً موافقم.

هيچ نقطه سياه و تاريکي در زندگي سياسي خود ندارم که به خاطر آن احساس ندامت و شرمندگي کنم، هيچ ارتباطي با بيگانگان نداشته و ندارم، تاکنون هيچ پولي از محافل بيگانه دريافت نکرده ام، نه به انقلاب مخملي معتقدم و نه به براندازي نظام و تنها خواهان اجراي قانون اساسي و قرار گرفتن همگان در چارچوب قانون هستم و معتقدم تنها راه اعتلاي کشور و استحکام نظام جمهوري اسلامي ايران و حفظ جمهوريت و اسلاميت نظام، پايان دادن هر چه سريع تر به روش دروغ و نيرنگ و فريب، بازگرداندن کشور به مسير اصلاحات، رعايت حقوق شهروندي و توقف خودکامگي و قانون شکني است. بنابراين اگر مشيت و اراده ربوبي بر اين تعلق گرفت که به ابتلا و فتنه يي که دوستان و برادرانم گرفتارند، دچار شوم، از هم اکنون اعلام مي کنم اگر سخني برخلاف آنچه گذشت از بنده شنيده شد، اعتقاد و باور اين حقير نبوده و تحت شرايط ويژه زندان و به اکراه و اجبار بدان اقدام کرده ام. از تمام همفکرانم در جمع فعالان سياسي مي خواهم تا فرصت باقي است به صورت جمعي يا فردي به اقدامي مشابه دست بزنند زيرا در شرايط موجود تنها به اين طريق مي توان به بدعت سيئه و شيوه زشت و نامبارک اعتراف گيري پايان داد. با چنين اقدامي ممکن است زندان و حبس در انتظار ما باشد، اما اين حربه کثيف و غيرانساني در اين کشور براي هميشه بي اثر و ريشه کن خواهد شد.

مرحله دیگری از کودتا آغاز شد؛ضربه نهایی،بازداشت های تکمیلی

2009-08-05T16:52:00.028-04:00

سه شنبه و چهارشنبه همزمان با پلمپ انجمن صنفی روزنامه نگاران از سوی مزدوران کودتا،دور تازه ای از بازداشت ها آغاز شده که به نظرم نه تنها ادامه خواهد یافت بلکه به احتمال قریب به یقین در روزهای آینده شدت می گیرد.

کودتاچیان،مرحله تازه ای از کودتا را آغاز کرده اند که در خیال شان «ضربه نهایی» به جنبش آزادی خواهی و دموکراسی طلبی است .آن ها البته قصد دارند که درهمین حین «بازداشت های تکمیلی» برای پروژه اعتراف سازی را اجرا کنند و تا حد ممکن به باقی مانده نهادهای مدنی و صنفی حمله کنند.

مدتی که احتمالا برای این مرحله از کودتا پیش بینی کرده اند؛از شامگاه سه شنبه تا یک هفته پس از تغییر رئیس قوه قضائیه و قبل از نهایی شدن کابینه دولت کودتا است.

هاشمی شاهرودی عملا هیچ کاره است در این روزهای آخر ریاست اش بر قوه قضائیه هر چند قبلا هم نه نیت و نه قدرت توقف و ایستادن در مقابل کودتاچیان را نداشت.تا صادق لاریجانی بیاید و بر صدر قوه قضائیه بنشیند در عمل سعید مرتضوی همه کاره این قوه است.از طرفی احمدی نژاد سرپرست وزارت اطلاعات و رئیس دولت کودتا به طور همزمان است.قبلا در این مورد نوشته ام و به نظرم همزمان با بازداشت های دو روز اخیر و حکومت نظامی که چهارشنبه در تهران برقرار شد کودتاچیان استارت «ضربه نهایی» را زده اند.
آن ها در خیال شان به سوی پیروزی قدم بر می دارند و قصد دارند در این مرحله همه چیز و همه کس و همه جا را ساکت کنند اما درحال دویدن و نزدیک شدن به پرتگاه هستند.هر چه بیشتر و تندتر بدوند زودتر به پرتگاه می رسند.هر چه بیشتر بازداشت کنند،بیشتر کشتار کنند و حمله کنند به مردم،فجیع تر سقوط می کنند.

به فهرست بازداشت ها نگاه کنید:
بازداشت مهدی یزدانی خرم؛دبیر گروه ادب و هنر روزنامه اعتماد ملی و ویراستار نشر چشمه.او ساعتی پیش در شامگاه چهارشنبه 14 مرداد سالروز صدور فرمان مشروطه در نشر چشمه بازداشت شد.این طور که گفته میشه ماموران در هنگام بازداشت او طبق معمول این جور بازداشت ها هیچ حکم بازداشتی هم ارائه نکرده اند.همه کسانی که مهدی یزدانی خرم را می شناسند از اینکه او نویسنده و روزنامه نگاری است که تنها در حوزه ادبیات و فرهنگ فعالیت می کند خبر دارند.

بازداشت میرحمید حسن زاده؛مدیر عامل سابق خبرگزاری ایسنا،مشاور مدیرعامل فعلی ایسنا،مدیر سایت قلم رسانه رسمی میر حسین موسوی که البته در خبرها تاکید شده که از هفته گذشته مدیریت سایت قلم را به نزدیکان موسوی واگذار کرده.حسن زاده را عصر روز سه شنبه 13 مرداد در محل کارش یعنی دفتر خبرگزاری ایسنا بازداشت کردند.
بازداشت رضا نوربخش؛سردبیر روزنامه فرهیختگان نیز شامگاه سه شنبه در روزنامه فرهسختگان بازداشت شد.ماموران دفتر کار او را بازرسی کردن و جالب اینه که گفته اند قبل از اینکه او را بازداشت کنند ماموران به خانه اش رفته و آن جا را هم مورد بازرسی قرار دادند.
اما خبر مهم بعدی پلمپ انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران است؛
پنج مامور با حکمی که به امضای سعید مرتضوی، دادستان تهران رسیده بود شبانه اقدام به پلمپ ساختمان انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران کردند. ماموران دادستانی ساعت 9 شب به محل انجمن صنفی روزنامه نگاران مراجعه کرده و در حالی که مشغول فیلمبرداری از ساختمان انجمن بودند، نه تنها این ساختمان بلکه ساختمان تعاونی مسکن انجمن را هم پلمپ کردند.پلمپ انجمن صنفی روزنامه نگاران در حالی صورت میگیرد که فردا ( پنج شنبه) زمان برگزاری مجمع عمومی انجمن بود.

...

روایت روزنامه اعتماد ملی از بازداشت مهدی یزدانی خرم؛

يزداني‌خرم در حالي كه در نشر چشمه مشغول خريد كتاب بود از سوي افراد لباس‌شخصي به بيرون نشر فراخوانده شده و بدون ارائه هرگونه حكمي بازداشت شد. به گفته شاهدان عيني، لباس‌شخصي‌ها پس از آنكه 15 دقيقه وي را در يك وانت حبس كردند با يك دستگاه خودرو پژو وي را به محل نامعلومي منتقل كردند.
مهدي يزداني‌خرم، نويسنده و دبير گروه ادبيات روزنامه اعتماد‌ملي از داوران جشنواره كتاب سال، منتقدان مطبوعات، نويسنده رمان «به‌گزارش اداره هواشناسي فردا...»، روزنامه‌نگار ادبي در روزنامه‌هاي شرق، اعتماد، فتح، همشهري، اعتماد‌ملي، مجله شهروند‌امروز و برنده جايزه بهترين رمان متفاوت سال 86 (جايزه واو) بوده است.
بازداشت يزداني‌خرم در حالي صورت گرفت كه برابر قانون بايد بازداشت‌هر فرد با حكم قضايي انجام شود اما شاهدان اعلام كردند افراد دستگيركننده هيچ‌حكمي به وي نشان نداده و بدون ارائه مدرك يا دليلي وي را بازداشت كردند.
مهدي يزداني خرم اخيرا به مدت يك هفته در بيمارستان بستري بود و پزشكان دليل بيماري وي را پنيك اعلام كرده بودند. او همچنان تحت نظر پزشك قرار داشت.

بازداشت جعفر پناهی بر مزار شهدای آزادی؛درود بر شرف هنرمند،لعنت به حماقت دیکتاتور

2009-07-30T07:40:00.009-04:00

جعفر پناهی فیلم ساز و کارگردان سینما و مهناز محمدی مستند ساز امروز که برای گذاشتن گل بر سر مزار شهدای جنبش آزادی خواهی رفته بودند بهشت زهرا، بازداشت شدند.
به این ترتیب بازداشت ها به فیلم سازان هم رسید.معمولا همه دیکتاتورها در آخرین روزها عقل شان گرد و گردتر میشه.بازداشت فیلم سازی مثل جعفر پناهی یکی دیگر از نشانه های گرد اندر گرد شدن عقل دیکتاتور تهرانه.
همه جای دنیا به هنر پناهی و به فیلم سازی اش احترام می ذارن و از او تجلیل می کنن ولی در کشور خودش فیلم هاش توقیف میشه.همه جا تمجیدش می کنند در تهران بازداشت.
به جعفر پناهی هم به خاطر هنرش و فیلم سازی اش ، و هم به خاطر نگاه انسانی اش ، همراهی اش با مردم ، و آنچه از مرام و معرفت با خود دارد ، به خاطر حضورش بر مزار شهدای آزادی درود می فرستم و البته به مهناز محمدی.

این هم اصل خبر بازداشت چعفر پناهی و مهناز محمدی به نقل از سایت میدان:
مهناز محمدی و جعفر پناهی بازداشت شدند
مهناز محمدی و جعفر پناهی بعد از ظهر امروز در بهشت زهرای تهران بازداشت شدند. این دو فیلمساز، صبح امروز برای گل گذاشتن بر سر مزار جانباختگان وقایع اخیر به بهشت زهرا رفته بودند که حدود ساعت 2 بعد از ظهر، بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. هنوز هویت بازداشت کنندگان مشخص نشده است.
جعفر پناهی، فیلمساز معتبری است که تاکنون برای فیلمهای متعدد خود از جمله "آفساید"، "بادکنک سفید"، "آینه"و ...جوایز بسیاری را از آن خود کرده است.
مهناز محمدی، فعال حقوق زنان نیز سال هاست به عنوان مستند ساز فعالیت می کند. مستند "زنان بدون سایه" از برجسته ترین کارهای اوست که به خاطر آن در ایران و خارج از ایران جوایز زیادی دریافت کرده است. وی اخیرا به همراه رخشان بنی اعتماد، مستند "ما نیمی از جمعیت ایران هستیم" را درباره مطالبات زنان در انتخابات ریاست جمهوری ساخته است.

خاتمی:در برخی بازداشتگاه‌ها جنایت رخ داده

2009-07-30T05:20:00.003-04:00

پارلمان نیوز: رئیس جمهور سابق کشورمان با تاکید بر رسیدگی هرچه سریعتر به عاملان جنایات اخیر در بازداشتگاه‌هایی که غیراستاندارد عنوان شده‌اند، به نمایندگان مجلس پیشنهاد داد که طرح تحقیق و تفحص از روند برگزاری انتخابات را در دستور کار خود قرار دهند.

به گزارش پایگاه خبری فراکسیون خط امام مجلس«پارلمان‌نیوز»، اعضاء فراکسیون خط امام مجلس شورای اسلامی با رییس دولت اصلاحات دیدار و گفت و گو کردند.
در این دیدار سیدمحمد خاتمی ضمن خوش آمد گویی به نمایندگان گفت:«در فضای ناگوارموجود، باید از تلاش مجلس به طور عام و فعالیت‌های دلسوزانه و خیرخواهانه اقلیت مجلس به طور خاص تشکر کرد.»
وی تصریح کرد:«اما مساله این است که چرا مجلس که باید در راس امور باشد اقدام هایش به نتیجه نمی رسد؟و چرا دست هیات منتخب مجلس برای رسیدگی به فجایع اخیر بسته می شود؟ و چرا حتی هیات منتخب ریاست محترم قوه قضاییه که دو سه هفته پیش خبر تشکیل آن داده شد اجازه نیافت کاری کند؟»
به گزارش روابط عمومی دفتر حجت الاسلام سید محمد خاتمی، رئیس بنیاد باران با اشاره به دستور اخیر مقام رهبری اظهار داشت:«به هر حال با دستور ایشان برای برخورد با مسائل و فجایع، موقعیت تازه‌ای پیش آمده است و باید واقعا ابعاد فاجعه را بررسی کرد و با عوامل آن برخورد جدی شود.»
رئیس بنیاد باران سپس به حوادث تلخ بعد از انتخابات اشاره کرد و گفت:«خون‌هایی ریخته شد، به خانواده‌های فراوانی آسیب‌های روحی و مادی وارد آمده است.ملت مورد اهانت قرار گرفته است.رفتارهای بد و غیر قانونی و غیر شرعی با مردم و با بازداشت‌شدگان صورت گرفته است که اینها همه باید ریشه‌یابی و حقیقت هم برای مردم روشن شود و هم با ریشه قضایا برخورد جدی شود.»
رئیس جمهور سابق کشورمان تصریح کرد:«کافی نیست که گفته شود یک بازداشتگاه غیر استاندارد تعطیل شد؛غیر استاندارد یعنی چه؟یعنی مثلا هواکش آن درست نبود یا دستشویی ها تمیز نبوده است؟خیر!جنایت‌هایی رخ داده است؛جان‌هایی باخته شده است و رفتارهایی با جوانان و زنان و مردان عزیز صورت گرفته است که وقتی در زندان‌های در دست بیگانگان صورت می گیرد همه بر آشفته می شوند و فریاد می زنند و امروز باید با این مسائل برخورد شود.»
وی ادامه داد:«در مورد زندانیان و بازداشت‌شدگان هم قضیه به همین صورت است البته که باید آزاد شوند ولی کافی نیست.»
رئیس موسسه بین المللی گفتگوی فرهنگها و تمدنها تاکید کرد:«رفتارهای خلاف شرع و عرف و قانون که به هنگام بازداشت با آنها و بستگان آنان شده است و رفتارهای نادرستی که به نام بازجویی شده و می‌شود، اینها همه برای انقلاب و جامعه زیان بار و بر خلاف قانون و انصاف است.»
رئیس دولت اصلاحات ادامه داد:«باید با عاملان این رفتارها و اقدامات برخورد قانونی شود و حق و حرمت‌هایی که مورد تعدی قرار گرفته است جبران شود.»
وی با اشاره به برخی ادعاهایی که از سوی برخی رسانه‌ها و افراد علیه چهره‌های سیاسی بازداشت‌شده مطرح می‌شود، گفت:«اگر جرمی هست اولا باید مدارک دقیق و روشن باشد نه ادعاهایی که می شود یا شایعه‌هایی که درباره اعتراف‌گیری صورت می‌گیرد و در مرحله بعد هم دادگاه صالحه و علنی و با حضور هیات منصفه و وکیل متهم باید به این اتهامات رسیدگی کند.»
خاتمی تصریح کرد:«اگر یک قطره خون هم اگر ریخته شود فاجعه است؛چه رسد به آنچه رخ داده است.»
رئیس جمهور سابق کشورمان یادآور شد:« باید با هر رفتار وحشیانه‌ای که با هر کس شود برخورد شود، ولی مهمتر از اینها لطمه‌ای است که به اعتماد عمومی وارد شده است و باید آن را ترمیم کرد.»
خاتمی تاکید کرد:«برای ترمیم اعتماد عمومی هر هزینه‌ای هم که پرداخت شود زیاد نیست، اما با این حال اگر کسی از سر خیرخواهی پیشنهادی برای رفع ظلم و ترمیم اعتماد عمومی می‌دهد با امواج تهمت و دروغ و نسبت‌های ناروا روبرو می‌شود و اتهام زنندگان و غوغاگران با امنیت خاطر به کار خود ادامه می‌دهند.»
وی با ابراز تاسف شدید از حمله‌های صورت گرفته به برخی شخصیت‌ها، اظهار داشت:«در این مدت ببینید تا چه حد علما و شخصیت‌های موجه و نخبگان و مردم مورد اهانت قرار گرفتند، در حالی‌که باید با افراد و جریان‌های طراح و مجری جنایات برخورد جدی شود.»
رئیس جمهور سابق کشورمان در بخش دیگری از سخنانش گفت:«در نظام و طبق قانون اساسی و همچنین در بیانات امام خمینی؛مجلس بالاترین جایگاهها را دارد.تحقیق و تفحص در هر امور،استیضاح وزیران و حتی تصمیم‌گیری درباره صلاحیت و کفایت رییس جمهور از اختیارات مجلس است.»
وی افزود:«با همه این اوصاف می‌بینیم که از بررسی مساله‌ای مثل حمله وحشیانه به خوابگاه دانشجویان یا وضعیت زندانیان توسط مجلس جلوگیری می‌شود،این یعنی انحراف در نظام.»
سید محمد خاتمی تصریح کرد:«چرا اعتراضات و انتقادات مراجع و علماء و نخبگان و افراد جبهه رفته و میلیونها از مردم شریف که رشد و شعور خود را به خوبی نشان داده‌اند به روند انتخابات و وقایع ناگوار پس از آن مورد توجه قرار نمی‌گیرد؟»
وی با بیان اینکه «مجلس در این زمینه مسئولیت سنگینی دارد»، اظهار داشت:«امروز می‌توان تحقیق و تفحص از روند انتخابات را در دستور کار قرار داد و اگر واقعا هیات بیطرفی این کار را عهده‌دار شود، نتیجه کار می‌تواند جهت امور و اتفاقات را خیلی روشن کند.»
رئیس جمهور سابق کشورمان خاطر نشان کرد:«ما دلمان برای انقلاب و نظام و اصول و ارزش‌های آن که متاسفانه مورد تعرض قرار گرفته است و اندیشه های امام و اصول و معیارهایی که قانون اساسی بیانگر آنهاست می‌سوزد و معتقدم با آنچه شد و می‌شود هم نظام و هم مردم زیان می‌بینند.»
به گزارش پارلمان‌نیوز، در این دیدار نمایندگان عضو فراکسیون خط امام مجلس به ارائه توضیحاتی در خصوص حوادث بعد از انتخابات از جمله اینکه به جهت برخی بی تدبیری و بی‌تحملی‌ها و عدم توجه به خواست مردم اعتماد عمومی میان ملت و حاکمیت آسیب دیده است پرداختند.
آنها تاکید کردند که و تلاش این فراکسیون و بسیاری از نمایندگان بر آن است تا با بهره‌گیری از ظرفیت‌ها و به رغم عدم همکاری دستگاه‌های ذیربط با بی‌قانونی‌ها و برنامه‌ها و رفتارهای خلاف شرع و قانون و حقوق مردم مقابله و اعتماد آسیب دیده بازسازی و حقوق مردم اداء شود.
محمدرضا تابش دبیر کل فراکسیون خط امام مجلس شورای اسلامی نیز در این نشست به تشریح اقدام های مجلس و نیز فراکسیون در مورد وقایع پیش آمده پس از انتخابات ریاست جمهوری پرداخت.
وی گفت:«تشکیل کمیته ویژه بررسی وضعیت بازداشت‌شدگان، طرح سئوال از وزیران ذیربط و نشست‌های متعدد با رییس مجلس شورای اسلامی و همچنین دادستان کل کشور و درخواست از رییس قوه قضاییه برای بازدید از بازداشت‌گاه‌ها و تحقیق از وضعیت زندانیان، پیگیری آزادی آنها از جمله اقدامات این فراکسیون بوده است.»

مراقب سناریوهای شیطانی کودتاچیان باشیم؛چرا «وزارت اطلاعات بی سر» شد

2009-07-26T19:25:00.013-04:00

عزل غلامحسین محسنی اژه ای وزیر اطلاعات با آن همه سوابق خدمت به اقتدارگرایان از سوی احمدی نژاد در کمتر از 10 روز تا پایان عمر دولت نهم،علاوه بر شدت گرفتن اختلافات درونی کودتاچیان،می تواند نشانه ای از وجود «سناریوهای شیطانی» برای گسترش و تشدید ابعاد سرکوب و کشتار بازداشت شدگان و معترضان باشد.

در نگاه نخست چنین می نماید که پس از حمایت بی چون چرای علی خامنه ای از احمدی نژاد و کودتای انتخاباتی و خراب کردن پل های پشت سرش،و پس تشر او به احمدی نژاد در ماجرای انتصاب اسفندیار رحیم مشایی به عنوان معاون اول،اکنون احمدی نژاد و تیم نزدیکانش نمک خورده،نمکدان می شکنند و در حال کشتن گربه خامنه ای دم حجله تنفیذ و تحلیف دولت کودتا هستند.

در لایه بعدی گمان می رود چنین سناریوهایی می تواند به انحراف افکار عمومی از کودتای انتخاباتی،بازداشت های گسترده و کشتار ده ها نفر در راهپیمایی های مسالمت آمیز یا بازداشت شدگان 6 هفته گذشته باشد.

همه این ها هست و نیست!چرا که مهمتر از همه به نظرم«سناریوهای شیطانی» جدید کودتاچیان است که با تبدیل وزارت اطلاعات به «اطلاعات بی سر» درعمل آغاز شده است.

یادمان نرفته که فاجعه ای چون قتل های زنجیره ای دستکم محدوده بخشی از قتل های پاییز سال 77 در نهایت به «اطلاعات خودسر» نسبت داده شد،و وقتی محمد خاتمی ریس جمهور وقت و البته مطبوعات،نخبگان و وکلا و خانواده جان باختگان آن فاجعه در مقابل آن ایستادند «خودسرها» با استفاده از امکانات،بازداشت گاه ها و پوشش نهادهای انتصابی چون قوه قضائیه،سپاه،نیروی انتظامی،و صدا و سیما و دیگر نهادهای مشابه فجایع دیگری از جمله حمله به کوی دانشگاه،سرکوب خشونت بار جنبش دانشجویی،ترور سعید حجاریان،بازداشت و شکنجه روزنامه نگاران،وبلاگ نويسان، فعالان اجتماعی و سیاسی را به بار آوردند.

امروز یک شنبه چهارم مرداد احمدی نژاد با برکناری محسنی اژه ای،وزارت اطلاعات را به «اطلاعات بی سر»تبدیل کرد.«اطلاعات بی سر» در عمل امکان نظارت،پرسش یا هرگونه تحقیقی از سوی مجلس یا هر نهاد نظارتی دیگری در مورد سرنوشت صدها تن از شخصیت های سیاسی،اجتماعی و مردم معترض را که بازداشت شده اند،و آنچه از این پس احتمالا روی می دهد را به صفر می رساند.اهمیت این برکناری و خطرش نیز درست به همین نکته و به همین «سناریوی های شیطانی» مربوط است که کودتاچیان در سر دارند.

این ماجرا درست همزمان است با آخرین روزهای رياست محمود هاشمی شاهرودی بر قوه قضائیه.هاشمی شاهرودی عملا در قوه قضائیه به حاشیه رانده شده تا حدی که توان پاسخ گویی به نامه های ساده خانواده بازداشت شدگان را ندارد.این یعنی که «قوه قضائیه بی سر»است در حال حاضر.گرچه در زمان اوج هاشمی شاهرودی شاهکاری رخ نداد و به فرض بسیار ضعیف خواستن او در عمل نتوانست کاری در خور انجام دهد.

کودتاچیان درصددند تا در همین دوره «اطلاعات بی سر» و «قوه قضائیه بی سر» سناریوهای شیطانی شان را عملی کنند.

در این سناریوهای شیطانی کودتاچیان می خواهند سرکوب،بازداشت و کشتار گسترده تر معترضان و به ویژه بازداشت شدگان یا همان «اسرای جنبش سبز» را به اجرا در آورند.آن ها در صددند تا در این سناریو «ضربه نهایی» را به جنبش اعتراضی مردم وارد کنند و با راه اندازی تصفیه خونین(خونین تر از آنچه تاکنون انجام داده اند)،همان طور که وعده داده اند برای 20 سال خاطرشان را آسوده کنند.اینکه به چنین اهدافی خواهند رسید یا نه بحث دیگری است البته.

این سناریوهای شیطانی،و همه آن «خودسری» و این «بی سری» ها را همان کس و کسانی طراحی کرده اند که کودتای انتخاباتی علیه مردم را طرح،اجرا و حمایت کرده اند.

«بی سری» و «خودسری» دو روی یک سکه اند با این تفاوت که در خودسری در نهایت ممکن است طراحان سناریوهای شیطانی با قربانی کردن کس یا کسانی از میانذ عاملان از پاسخ گویی و رسوایی بگریزند چنانکه در پرونده قتل های زنجیره ای چنین کردند اما در «بی سری» خود را حتی از معرفی عاملان برای نجات آمران نیز بی نیاز می دانند.

بخش دیگری از فایده این سناریوی شیطانی برای کودتاگران پایان دادن به مقاومت ها در سطوح بالای حاکمیت در مقابل تحلیف و تنفیذ حکم دولت کودتا در 14 مرداد برای چهار سال دیگر است.آن ها می خواهند با خشونت و کشتار،به شبیه سازی «قانون بد بهتر از بی قانونی است» و «تقابل آزادی و امنیت» بپردازند چنان که در 6 هفته گذشته نیز چنین کرده اند.کودتاچیان قصد دارند به مردم و حتی نخبگان بقبولانند که «اطلاعات با سر» بهتر از«اطلاعات بی سر» و «دولت کودتا بهتر از دولت پا در هوا» است و این گونه با تشدید ناامنی عمومی،مقاومت و اعتراض همگانی را در هم بشکنند.

باید در مقابل سناریو و سناریوهای شیطانی نگران اما هوشیار بود.تاکید و تشدید اعتراض به بازداشت ها،اعتراض به کشته شدن بازداشت شدگان در زندان،و آزادی فوری و بی قید و شرط بازداشت شدگان باید به هدف مشترک و کوتاه مدت همه تبدیل شود.

« سناریوی اعتراف سازی» کودتاچیان ، و استفاده آن ها از اتاق معجزه با شکست مواجه شده و کودتاچیان اکنون قصد جان اسرای جنبش آزادی خواهی و دموکراسی طلبی ما را کرده اند.

...

درباره سابقه اختلافات درونی کودتاچیان و اختلاف سرداران و سربازان گمنام این ها را یک سال پیش نوشته ام؛

پشت پرده جدال سرداران و سربازان گمنام/روز/پنج شنبه 26 اردیبهشت 87

افشاگری؛رپرتاژی برای آینده/روز/چهارشنبه 22 خرداد 87

یار دبستانی من

2009-07-20T03:10:00.001-04:00

پروژه اعتراف گیری شهروند؛رسوایی اتاق معجزه،همراهی با یاران در بند

2009-07-18T20:34:00.007-04:00

نمی دانم این « پروژه اعتراف گیری شهروند » را دیده اید یا نه. ولی ایده جالبیه برای بی اعتبار کردن دستگاه اعتراف سازی و یک جور همدلی و همراهی با دوستان بازداشت شده ای است که شبانه روز در بازداشتگاه های مخوف،زیر ضرب و زور شکنجه های جسمی و روانی قرار دارند تا به کارهای نکرده اعتراف کنند.این ایده و کاری که شهروند آغازش کرده اگر نمونه های مشابه بیشتری داشته باشد می تواند « اتاق معجزه » را که یکی از ابزارهای اجرای نقشه های شوم آغایان برای وطن ما و علیه همه ماست به « اتاق مضحکه » دستگاه اعتراف سازی و ابزاری علیه خودشان تبدیل کند.
قدرت طنز را نباید دستکم بگیریم که همان قدر که پرداختن جدی به زوایای تاریک دستگاه اعتراف سازی می تواند بی اعتبارش کند،طنز هم می تواند.نباید قدرت طنز را دستکم گرفت.

شهروند در این باره نوشته:"آنچه این روزها در ایران می گذرد در ژانرهای گوناگونی قابل پژواک است. حضور میلیونی جنبش مردم (که اگر حماسه نخو انیم، چه بنامیمش) با ددمنشانه ترین شیوه های حاکمان و زورمداران و چماق به دستان سرکوب می شود (انگار تراژدی یونان باستان را می خواهند تعریف تازه ای کنند) و به این هم بسنده نمی کنند چاشنی کمدی اعترافات تلویزیونی را به آن اضافه می کنند. کمدی که آنقدر روی صحنه رفته است که دیگر کسی را نمی خنداند. خطر اما در آنجاست که کارگردانان این صحنه های کمدی های دل به هم زن با وادار کردن چهره های شناخته شده جنبش به اعتراف، سرانجام بتوانند تقلب ها و تخلف های حکومتی را که مشروعیتش را از دست داده و به سختی رسوا شده، بپوشانند. ما نویسنده ها و همکاران شهروند از همه نویسندگان، هنرمندان و اهالی اندیشه و گفتگو، در سراسر جهان می خواهیم با نوشتن اعترافنامه های دروغین و خنده دار، این حربه کهنه و فرسوده را از دست تعزیه گردانان بگیرند. ما با نوشتن این اعترافنامه ها داوطلبانه خود را کنار کسانی می گذاریم که در شرایط سخت بازداشت و زندان و سرکوب، ناگزیر اعتراف کرده اند. آنها را واداشته اند و وا می دارند که بگویند قصد راه اندازی انقلاب مخملی را داشتند، که از کشورهای خارجی پول گرفته اند، که می خواستند با دامن زدن به آشوب، خواب و آرامش را از کشور و مردم برگیرند، که گناه خون ندا و نداها بر گردن چماقداران موتورسوار نیست و آشوبگران خود، آنها را کشته اند که به مقاصد کثیف خود برسند... ما هم اعتراف می کنیم که قصد راه اندازی انقلاب مخملی را داشتیم، ما از خارجی ها پول گرفته ایم، ما اعتراف می کنیم که نویسنده ایم، که هنرمندیم، که سینماگریم، که اهل اندیشه ایم... آری ما به همه این چیزها اعتراف می کنیم.
ما بر آنیم که با نوشتن این اعترافنامه های دروغین و اغراق شده می توانیم به یاری آن یارانی بشتابیم که در دست شکنجه گرانی چون قاضی مرتضوی و حسین شریعتمداری چاره ای جز اعتراف ندارند. اعترافنامه های زورکی را با اعترافنامه های ساختگی بی بها کنیم. اعترافنامه های خود را برای چاپ و انتشار به شهروند بسپاریم."

این هم نمونه های اعترافات؛
من هم اعتراف می کنم/حسن زرهی
من هم اعتراف می کنم/لیلی پورزند
اعتراف به زبان خوش/میرزا تقی خان، و اعتراف می کنم که نویسنده ام/بهرام بهرامی
اعتراف می کنم که مفت خوری کرده ام
اعتراف می کنم که عمدا به جای قم در کردستان به دنیا امدم/نیاز سلیمی
اعتراف می کنم که...

این هم اعتراف توماس آلوا ادیسون در سال 83 /ابراهیم نبوی

شادی صدر را گرگ های آغا ربودند

2009-07-17T06:51:00.006-04:00

شادی صدر،وکیل ، فعال جنبش زنان و روزنامه نگار امروز جمعه 26 تیر ماه وقتی به همراه چند نفر از دوستانش پیاده از خیابان کریم خان به سوی محل برگزاری نماز جمعه می رفت با حمله گرگ های آغا یا همان لباس شخصی های مزدور مواجه و به شکل وحشیانه ای ربوده شد
این روایت یکی از همراهان شادی صدر است از هجوم مزدوران به این روزنامه نگار و وکیل مدافع حقوق زنان است که در سایت میدان زنان منتشر شده.

شما هم بخوانید تا با چهره جانوران درنده ای که اگر حیوان شان بنامیم به «حیوانیت» ستم کرده ایم، بیشتر آشنا شوید؛

ميدان زنان- تيرماه سال 1388 حدود ساعت 11:30 هنگامي كه شادي صدر همراه چند تن از دوستانش كه براي شركت در نماز جمعه عازم بودند در بلوار كشاورزتهران به طرز كاملأ غير قانوني و غير انساني دستگير شد.
يكي ازهمراهان شادي صدر درباره جريان بازداشت وي مي گويد:
ما داشتيم تو بلوار كشاورز راه مي رفتيم، نه اون وسط كه بلواره، بلكه تو خود خيابون كه يكي اومد به من گفت خانم تو با ما مياي بقيه برن!
من و شادي با تعجب نگاهش مي كرديم كه يه موتوريه از دور گفت: اين نه اون يكي!
لباس شخصي ها اومدند طرف شادي و هلش دادند طرف يه ماشين پژو، اونم كه شوك شده بود رفت تو ماشين نشست؛ من و دوستم داد زديم براي چي دارين مي برينش؟
كه شادي يه دفعه به خودش اومد و شروع كرد به داد و هوار و كوبيد به در.
دوستم در ماشينو باز كرد و ما داشتيم شادي را مي كشيديم بيرون ولي ماموري كه داخل ماشين بود از داخل شادي رو گرفته بود و مي كشيد داخل ماشين كه در همين حين مانتوش در اومد؛ اما دوستم دست شادي را كشيد و او در حالي كه بلوز و شلور تنش بود از ماشين در اومد و فرار كرد. مامورها و من و دوستم هم دنبالش مي دويديم.
در اين حال يه مامور از روبرو بهش حمله كرد و از روسريش اونو مي كشيد و شاديم مقاومت مي كرد براي همين روسريش در اومد و شادي دوباره فرار كرد. اين بار دو نفر ديگه سر رسيدند كه يكيشون باتوم فنري داشت. شادي را با خشونت تمام گرفتند و زدند و او همچنان مقاومت مي كرد.
ما را هم نذاشتن بريم طرفش، به زور گرفته بودنش و بردن توي ماشين. مامور تقريبا شادي رو بغل كرده بود
و اصلا حجابش براي اونا مهم نبود!
وقتي تو ماشين بردنش هم روسري رو بهش ندادند و ماشين دور زد و سريع رفت.
راستش هيچ كس به غير از دوستم و من كاري نكرد، شايد اگه بيشتر بوديم نمي گذاشتيم ببرنش.
شادي مي خواست كيفشو به ما بده كه مامور موتوريه بازم از دور داد زد كه كيفش باشه. مردم همه شوكه شده بودند و فقط متحير و حاج و واج تماشا مي كردند.
ما هيچ برگه يا حكمي از اين لباس شخصي ها نديديم و واقعا نمي دانيم آنها چه كساني هستند.

...

عکس از :نیوشا توکلیان

چرا کودتاگران همسر و پسر سعید حجاریان را بازداشت کردند؟

2009-07-16T16:18:00.011-04:00

وجیهه مرصوصی و محسن حجاریان همسر و پسر سعید حجاریان بازداشت شده اند.اگرچه گفته می شود وجیهه مرصوصی دوباره آزاد شده ولی از آزادی پسر حجاریان خبری نیست.پیشتر هم پسر سعید حجاریان بازداشت و بعد آزاد شد.
شاید برای خیلی ها این پرسش مطرح باشد کودتاگران از بازداشت همسر و پسر سعید حجاریان چه هدفی را دنبال می کنند؟ این پرسش به خصوص وقتی پر رنگ تر می شود که چند روز پیش پسر حجاریان را بازداشت کردند و چند ساعت بعد آزادش کردند.پس چرا کودتاگران هزینه چنین بازداشت یا بازداشت هایی را متقبل می شوند؟

توضیح چند نکته در این مورد شاید خیلی چیزها را روشن کند،ممکن است کودتاگران به یکی یا همه این موارد نظر داشته باشند:

یک.شکنجه روانی کثیف برای در هم شکستن حجاریان.امروز 26 تیر است،درست یک ماه پیش در چنین روزی سعید حجاریان بازداشت شد.بازداشت همسر و پسر حجاریان نشان می دهد که تلاش شبانه روزی(بخوانید شکنجه و بازجویی شبانه روزی) بازجویان و دستگاه اعتراف سازی در یک ماه گذشته برای شان حاصلی نداشته.
آنان فکر می کردند با بردن حجاریان نیمه جان و دیگر فعالان سیاسی،اجتماعی و روزنامه نگاران به اتاق معجزه در اندک زمانی آن ها را می شکنند و فیلم اش را از از رسانه ملی اما غصب شده پخش می کنند و فضا را در دست خواهند گرفت.
شک نکنید که بازداشت همسر و پسر حجاریان برای این است که دستگاه اعتراف سازی می خواهد روان حجاریان را به هم بریزد و در این راه ممکن است از سه روش استفاده کند؛یا از همسر و پسرش در اتاق بازجویی مجاور اتاق بازجویی حجاریان بازجویی کنند طوری که او صدای شان را بشنود.
یا در حین بازجویی در هرجای دیگری صدای شان را ضبط کنند و در بازداشتگاه طوری پخش کنند که به گوش حجاریان برسد.این ها همان شکنجه روانی کثیفی است که بارها در اتاق معجزه علیه بازداشت شدگان مورد استفاده قرار گرفته.
و در سومین حالت که در صورت تدام بازداشت پسر یا همسر حجاریان از آن استفاده می کنند،رو در رو کردن حجاریان با پسر یا همسر بازداشت شده اوست در حالتی که می تواند از کتک خوردن شروع شود تا به روش های کثیف در کثیفی که دستگاه اعتراف سازی به آن چنگ می زند.

دو.اعمال فشار و ایجاد وحشت در خانواده های بازداشت شدگان اخیر.در چند روز گذشته خانواده های بازداشت شدگان فعالیت های مشترکی را برای دفاع از همسران و فرزندان خود آغاز کردند.فعالیت هایی که در حال اوج گرفتن است و برگزاری کنفرانس خبری خانواده های بازداشت شدگان یکی از دستاوردهای مهم آن است.دستگاه اعتراف سازی با بازداشت همسر و پسر حجاریان این جوری هم خشم خود را به خانواده ها منتقل می کند و هم قصد دارد در خانواده بازداشت شدگان اخیر وحشت ایجاد کند.صاحبان اتاق معجزه برای اعتراف سازی به زمان نیاز دارند.فعالیت همسران و خانواده بازداشت شدگان و اعتراض به بازداشت ها زمان را برای آنان کوتاه می کند.

سه.انتقام.بی شک بازداشت سعید حجاریان بخشی از انتقامی است که یاران سعید امامی از حجاریان می گیرند.یادمان باشد که دوستان سعید امامی پیشتر نیز برای انتقام از حجاریان در قبال نقش او در افشای قتل های زنجیره ای حجاریان را ترور کردند و عامل ترور را هم خودشان « سعید عسکر» معرفی کردند.تا انتقام خون سعید امامی را با گلوله سعید عسکر از سعید حجاریان بگیرند.حجاریان در آن ترور نیمی از جانش را ازدست داد.برخی از دوستان سعید امامی که به شبیه سازی تاریخی علاقه دارند احتمالا قصد دارند انتقام بازداشت همسر سعید امامی را هم بگیرند.

سعید حجاریان آدم کمی نبوده در این سی سال گذشته.او دستکم در استقرار جمهوری اسلامی نقشی بسیار پر رنگ تر داشته تا بسیاری از این عوامل کودتای انتخاباتی 22 خرداد.وقتی با او چنین می کنند معلوم است که با دیگرانی که چنین سوابقی نداشته اند چه کرده اند و می کنند در این سی سال و این روزها.

اجرای بی سر و صدای قانون!جرایم رایانه ای

2009-07-14T20:56:00.006-04:00

قانون جرایم رایانه ای از 10 تیر ماه با ابلاغ احمدی نژاد و بدون سر و صدا به اجرا در آمده است.خبر اجرای این قانون(چه قانونی!) دو هفته بعد از آغاز اجرای آن منتشر شد.آن هم در روزهای پس از کودتای انتخاباتی.
این قانون که اولین قانون در این بخش هم به شمار میاد،البته جز 3 مورد که با نظر شورای نگهبان حذف یا تغییر کردند همان لایحه دولت است که به تصویب مجلس هشتم و تائید شورای نگهبان رسید.
قانون جرایم رایانه ای محدودیت های بیشتر و مجازات های سنگینی برای کاربران اینترنت تعیین کرده و غیر از نگاه به شدت محدود کننده و امنیتی که در تدوین آن نقش داشته،با مبهم گذاشتن تعاریف جرایم ذکر شده،دست نهادهای امنیتی و سیستم قضایی البته بیمار را در برخورد با وب نگاران و کاربران اینترنت باز گذاشته.
متن قانون جرایم رایانه ای
آغاز بی سر و صدای اجرای قانون جرایم رایانه ای در روزهایی که ده ها وبلاگ نویس و وب نگار بازداشت شده اند
گزارشی از آغاز اجرای قانون جرایم رایانه ای

و این هم مصاحبه ام با آرش سیگارچی در مورد آغاز اجرای قانون جرایم رایانه ای، و تشدید برخورد با وب نگاران و کاربران اینترنت؛

Original Video - More videos at TinyPic

چند پیام مخنصر از سیاهچال کودتاچیان

2009-07-14T01:57:00.016-04:00

روزنامه اعتماد و سایت اعتماد ملی خبر داده اند که خانواده های عبدالرضا تاجیک، محمد قوچانی، عماد بهاور، و عبدالفتاح سلطانی دیروز یعنی دوشنبه 22 تیر نزدیک یک ماه پس از بازداشت شان با آن ها ملاقات کرده اند.البته ملاقات کابینی و از پشت شیشه.و جالب که در این نوع ملاقات هم سه تا مامور در حین هر ملاقات دو طرف را تحت نظر داشته اند!

محمد قوچانی و عماد بهاور به همسران شان گفته اند که بازجویی ها تمام شده و از انفرادی به سلول های چند نفری در بند 209 منتقل شده اند، عبدالرضا تاجیک به خانواده اش گفته که بازجویی از او هنوز ادامه دارد.هیچ کدام از این خبرها در مورد جزئیات ملاقات خانواده دکتر عبدالفتاح سلطانی وکیل و حقوق دان و عضو موسس کانون مدافعان حقوق بشر در ایران چیزی ننوشته اند.

محمد قوچانی؛هیچ اتهامی متوجه من نیست
محمد قوچانی در ملاقات با همسرش تاکید کرده که" هيچ اتهامي متوجه من نيست". و گفته"من تنها يك روزنامه‌نگار و نويسنده هستم و همه چيز من شفاف مي باشد لذا مساله‌ پنهاني ندارم.همواره تمام ديدگاه‌هاي خود را نوشته و منتشر كرده‌ام و هيچ اتهامي متوجه من نيست و خود بازجويان و مسوولان قضايي هم مي‌دانند كه هيچ جرمي نداشته و مطلقاً بي‌گناه هستم و به همين دليل اصلا به زمان فكر نمي‌كنم و اگر در همه دوره دولت كنوني هم در زندان باشم، اهميتي ندارد."

عبدالرضا تاجیک؛بازجویی هنوز ادامه دارد
خواهر عبدالرضا تاجیک که فکر کنم اولین روزنامه نگاری است که در آغاز کودتای انتخاباتی بازداشت شد ولی گفته که"عبدالرضا تاجيک به خانواده اش گفته مراحل بازجويي وي تمام نشده است و بازجويي اش همچنان ادامه دار."

عماد بهاور؛ با اعتراف تلویزیونی مخالفت کردم

عماد بهاور هم به مریم شفیعی همسرش گفته"از من خواسته شده اعتراف کنم اما با اين موضوع مخالفت کرده ام و آنها هم از پيگيري ماجرا منصرف شده اند."

مریم باقی در مورد اعترافات اجباری هم گفته"همان زماني که يک روزنامه مدعي اين اعترافات شد، در تماس تلفني که قوچاني با منزل داشت اين موضوع را به شدت تکذيب کرد و اتفاقاً در اين ملاقات کابيني هم مجدداً از او اين سوال را پرسيدم که وي بار ديگر هر گونه اعتراف را تکذيب کرد و حتي مي گفت اينجا بحث هاي فکري زيادي درباره عدم وقوع انقلاب مخملي در ايران داشته ايم."

سفید خوانی از سیاهچال کودتاچیان
لابه لای حرف های خانواده ها و محبوسان سیاهچال کودتاچیان چند تا پیام کوتاه را می شود خواند؛

یک.بازداشت شدگان نه تنها از دنیا که حتی از یکدیگر بی خبرند.چنانکه قوچانی احوال بازداشت شدگان دیگر را از همسرش پرسیده.
دو. سناریوی اصلی بازجویان همان است که کیهان و ایرنا و رسانه های دولتی تکرارش می کنند،" سناریوی انقلاب مخملی"است تا "کودتای مخملی"خودشان علیه مردم را توجیه کنند.
سه.لاغری،ریش و موی انبوه و نامرتب مختص محبوسان در انفرادی است.بی خبری و نگرانی در مورد دیگران نیز نشانه دیگر.
چهار.بازداشت شدگان را به حبس های بلند مدت تهدید کرده اند
پنج.ادامه بازجویی از عبدالرضا تاجیک که به کانون مدافعان حقوق بشر نزدیک است و یکی از معدود روزنامه نگارانی است که روزنامه نگاری حقوق بشری را به خوبی می شناسد نشانی است از اینکه دارند روی "کانون مدافعان حقوق بشر" و ضربه زدن به اون و شیرین عبادی به طور ویژه کار می کنند.
جمله کلیدی این ملاقات هم از محمد قوچانی است که گفته؛
"اينجا بحث هاي فکري زيادي درباره عدم وقوع انقلاب مخملي در ايران داشته ايم".
به جای"بحث فکری"بگذارید"بازجویی"، و به جای"عدم وقوع انقلاب مخملی" بگذارید"اتهام انقلاب مخملی" و جمله را از نو بخوانید!

سهراب به خاک سپرده شد،کودتاچیان به کابوس

2009-07-13T15:02:00.006-04:00

سهراب اعرابی امروز دوشنبه 22 تیر درست یک ماه پس از کودتای انتخاباتی به خاک سپرده شد.سهراب یکی از ده ها شهید کودتای خامنه ای و سپاه پاسداران علیه مردم ایران است.
ماموران وزارت اطلاعات پيش از مراسم خاكسپاري به خانواده سهراب هشدار دادند كه مراسم بايد در سكوت برگزار شود و در صورت سر دادن شعار، تمامي حاضران بازداشت خواهند شد.
مادر سهراب اعرابي كه از اعضاي گروه مادران صلح است، امروز در مراسم خاكسپاري فرزندش درحالي كه به شدت متاثر بود، فرياد مي‌كشيد: من سكوت نخواهم كرد... آنها در تمام اين روزها مرا بازي دادند... پسر من كشته شده بود و به من نمي‌گفتند.

ذره ای خوی انسانی اگر باشد در دل از ضجه های مادر سهراب،اشک و خشم می سازد در چشم و در جان آدمی. خامنه ای که دستور کشتار داد و گرگ هایش که کشتند و گرفتند و بردند و ویران کردند یقین دارم که محروم اند از همان ذره حتا.سهراب به خاک سپرده شد امروز ،و کودتاچیان به کابوس؛آنان هر شب با ترس سقوط،با ترس محاکمه در پيشگاه عدالت،هر شب با کابوس گورستانی که ساخته اند خواب شان آشفته می شود.صدای مرگ بر دیکتاتور هر شب بیشتر و رسا تر به گوش شان می رسد.
فیلم تشیع و خاکسپاری سهراب را اینجا دانلود کنید در سایت کمپین بین
المللی حقوق بشر در ایران

26 روز تاخیر برای اعلام کشته شدن سهراب،چرا؟!

2009-07-13T05:29:00.006-04:00

کمپین بین المللی حقوق بشر خواستار حقیقت یابی در باره ناپدید شدگانی شد که در هاله ای از نیرنگ و دروغ، سردرگمی، و رعب و وحشت ایجاد شده گم شده است.

کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران:مقامات ایرانی، خانواده سهراب اعرابی، 19 ساله، را پس از گذشت 26 روز از ناپدید شدنش مطلع کردند که او در اثر تیراندازی به قلبش در جریان راهپیمایی کشته شده است.
پروین فهیمی؛ مادر سهراب که از اعضای مادران صلح است در این مدت 26 روز تلاش های گسترده ای برای کسب خبر در باره پسرش کرده بود و عکس های او را به همه زندانها، دادگاه ها و هر جایی که امکان داشته برده وخواستار روشن شدن وضعیت او شده بود. سرانجام در شامگاه بیستم تیرماه، پس از برگزاری یادبود دهمین سال جنبش دانشجویی، داگاه انقلاب آنها را احضار کرد تا با مراجعه به اداره آگاهی از میان عکس های فراوان اجساد، سهراب را شناسایی کنند. به گفته اعضای خانواده سهراب به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران، جسد سهراب در روز 29 خرداد ماه یعنی 5 روز پس از ناپدید شدنش، به پزشکی قانونی تحویل داده شده است. سهراب اعرابی قرار بود که در تیرماه امسال در کنکور ورودی دانشگاه ها شرکت کند.
سهراب اعرابی در اثر تیراندازی به قلبش کشته شده است اما هنوز معلوم نیست که آیا او اول مجروح شده و به بیمارستان منتقل شده و بعد فوت کرده است یا اینکه در همان جریان راهپیمایی و بلافاصله پس از تیراندازی کشته شده است.
هادی قائمی؛ سخنگوی کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران در مورد مرگ سهراب گفت:" اگر سهراب در اثر تیراندازی در روز 25 خرداد ماه در خیابان کشته شده است، چرا جسد او در روز 29 خرداد ماه تحویل پزشکی قانونی شده است؟" هادی قائمی با شدت تمام اعلام کرد که "ما خواستار یک تحقیق مستقل و یک پاسخگویی کامل در باره علت مرگ سهراب اعرابی و پیگیری مناسب توسط قوه قضائیه هستیم." قائمی تاکید کرد که "این تحقیق باید روشن کند که مقامات منتظر چه چیزی بودند و چرا این همه مدت طول کشید تا به مادرسهراب خبر مرگش را بدهند."
فقدان شفافیت و تاخیر محاسبه شده در خبررسانی در باره مرگ بدون هیچ توضیح سهراب، تنها باعث شده است که نگرانی ها در باره سایرکسانی افزایش پیدا کند که یاجزو ناپدید شدگان هستند و یا بازداشت شدگانی که بدون هیچ ارتباطی با خانواده و وکیل در وضعیت بی ارتباط با دنیای خارج به مدت یک ماه در بازداشت هستند. خبری مبنی بر بازداشت حدود 190 نفر در جریان تظاهرات در روز 18 تیر نیز این نگرانی ها را شدت داده است.
هادی قائمی در باره این نگرانی ها گفت:" بسیاری از خانواده ها در وحشت هستند که به آنها هم خبر مرگ عزیزانشان را در راهپیمایی ها بدهند در حالیکه حقیقت همچنان مبهم بماند." هادی قائمی تاکید کرد که " علاوه بر همه اینها، بی خبری از وضعیت ناپدید شدگان، برای خانواده آنها یک شکنجه است."

این هم خواندنی است:
سهراب اعرابی و یک قتل دیگر در اوین

دو روایت از کشته شدن یک سهراب

2009-07-13T05:14:00.000-04:00

روایت اول
سهراب اعرابی، يک شهيد ديگر، اين بار جوان نوزده ساله در اوين کشته شد
جنبش اعتراضی مردم ايران در ابتدای تابستان سال ۱۳۸۸ دومين شهيد خود را يافت جوانی نوزده ساله در حالی که مادرش در پشت در زندان اوين زاری می کرد و از وی خبری می خواست کشته شد. در اخباری که در اين باره به سرعت در دنيای مجازی به چرخش افتاد نوشته شده که او زير شکنچه کشته شده است.
خبر مرگ سهراب اعرابی ظهر ديروز به گوش مادرش رسيد و وی که قبلا فيلمی از سرگردانيش در يوتيوب گذاشته شده بود با ناباوری با اين خبر روبرو شد. خبرنگارانی که هنوز دستگير نشده و آزادند به سرعت در صدد برآمدند که خبر را به گوش عالم برسانند. ساعتی بعد از جمله حماسه هائی که در اينترنت به نام سهراب منعکس شده يکی هم شعری بود از زبان ندا آق سلطان که به سهراب می گفت خوش آمدی.
سهراب اعرابی ۱۹ سال و هم در فعاليت های انتخاباتی اين دوره فعال بود و هم در تظاهرات اعتراضی ۲۵ خرداد فعال بود. وی که سال آخر دبيرستان را می گذراند و برای امتحان کنکور آماده می شد از روز سی ام خرداد دستگير شد و به مکان نامعلومی انتقال يافت.

بعد از پيگيريهای پی در پی سه روز بعد خانواده بخصوص مادرش متوجه می شوند که وی در زندان اوين است. مادر اين جوان در روز سه شنبه ۱۶ تير با گذاشتن کفالت در دادگاه انقلاب هر روز بعد از ظهر منتظر آزادی فرزند ش بود. با وجود اين که اين می دانست که فرزندش در زندان اوين است ولی خيلی نگران بود و می گفت می ترسم بچه ام را بکشند. اين مادر عکسی از فرزندش تهيه کرده بود و به هر زندانی که آزاد می شد عکس عزيزش را نشان می داد و از آنها می پرسيد که آيا او را می شناسند و يا در زندان ديده اند؟ او می گفت به هر کجا و هر کسی مراجعه می کنم جواب نمی دهند و ميگويند صبر کن آزاد می شود. اين مادر کارش از صبح تا شب جلو زندان ماندن شده بود تا اينکه يک دفعه از طرف قاضی مر تضوی خبر آمد که سهراب اعرابی در زندان درگذشته است، خانواده اش را خبر کنيد تا جنازه فرزندشان را تحويل بگيرند.
گزارش های رسیده از زندان اوین حاکی است شکنجه گران در سکوت و بی خبری به انجام جنایات وحشیانه ای مشغول هستند و احتمال قتل های بیشتری که هنوز افشا نشده است، وجود دارد.

روایت دوم
آخرين خبرها از چگونگی کشته شدن سهراب اعرابی
خبرنامه گويا - طبق آخرين خبرهای موثق دريافتی سهراب اعرابی، که خبر کشته شدن او ديروز به خانواده وی ابلاغ گرديد، پس از پايان راهپيمايی ميليونی و مسالمت‌آميز مردم تهران در شامگاه روز ۲۵ خرداد توسط تيراندازی يک عضو بسيج از پشت بام پايگاه گردان ۱۱۷ عاشورا، ناحيه مقاومت بسيج ويژه قدس، در تقاطع خيابان آزادی و خيابان جناح - که فيلم آن همان شب به شکل وسيعی در سايت های اينترنتی منتشر گرديد - به قتل رسيده است.
گلوله شليک شده به سوی سهراب، درست به زير قلب او اصابت کرده است.
انتقال وی به بيمارستان و تلاش برای زنده نگه داشتن او به نتيجه ای نرسيد و در نهايت اين جوان ۱۹ ساله، جان خود را از دست داد.
آثار شکنجه بر پيکر سهراب ديده نشده است و تنها بر سينه او اثر ديسک های شوک آور برای زنده نگاه داشتن وی ديده می شود.
گفته می شود مامورين بر اساس ظاهر سهراب، سن وی را بيش از ۱۹ سال تشخيص داده بودند.
خانواده سهراب، به ويژه مادر او، از روز ۲۵ خرداد تا روز گذشته برای يافتن وی به همه ارگان ها و مکان هايی که فکر می شد مراجعه نمودند اما هيچ پاسخی دريافت نکردند. حتی يک بار به اشتباه خبر رسيد که سهراب را در زندان اوين ديده اند. اين خبر دلگرمی ای برای خانواده وی بود که حداقل سهراب زنده است؛ تا اين که روز گذشته، شنبه ۲۰ تيرماه، از سوی مامورين مجموعه عکس هايی از کشته شدگان وقايع اخير را به خانواده سهراب نشان دادند که خانواده اعرابی ناباورانه تصوير سهراب در ميان ديگر تصاوير را تشخيص دادند. اين که بقيه تصاوير متعلق به چه کسانی بود و در چه تاريخی کشته شده بودند مشخص نيست، اما آن چه روشن است تعداد زياد کشته شدگان است که هنوز هويت آنان مجهول مانده است.
سهراب اعرابی، هم در فعاليت های انتخاباتی اين دوره فعال بود و هم در تظاهرات اعتراضی ۲۵ خرداد فعالانه شرکت کرد. وی که سال آخر دبيرستان را می گذراند برای امتحان کنکور آماده می شد و خانواده وی در زمان بی خبری نگران از دست دادن امتحانات کنکور سهراب بودند.

روایت جست و جوی مادر سهراب

ب

سهراب کشان

2009-07-13T05:11:00.006-04:00

درد ناک است.این روزها بندگان قدرت که خودشان را تشنه خدمت! معرفی می کردند به کشتار رو آورده اند.سهراب را کشتند،همان طور که ندا را کشتند،و اشکان را و یعقوب را و ده ها ایرانی دیگر را.
آن ها باید بدانند که با سهراب کشان با ندا کشان، با آدم کشی به تنها جایی که می رسند پرتگاهی است که دیکتاتورهای دیگر نیز به همان جا رسیدند و سقوط سرنوشت حتمی همه دیکتاتورها و آدم کش های دنیاست.

بیانیه مجاهدین انقلاب در اعتراض به تداوم بازداشت ها

2009-07-11T05:45:00.004-04:00

سازمان مجاهدين انقلاب با صدور جديدترين بيانيه خود نسبت به ادامه بازداشت فعالان سياسي و ساير دستگير شدگان اخير اعتراض كرد.
متن بیانیه مجاهدین انقلاب در اعتراض به تداوم بازداشت ها 4 هفته پس از کودتای انتخاباتی:
بسم الله الرحمن الرحيم
اکنون بیش از سه هفته است که از اجرای کودتای از پیش طراحی شده علیه آرای ملت به مهندس میرحسین موسوی می گذرد. در این مدت، کودتایی که در آغاز گمان می رفت کودتایی مخملی است، به خون ریخته شدة دهها تن از شهیدان، جوانان، زنان و مردان ایران بر سنگفرش خیابان ها رنگین شد و هزاران مجروح و صدها زندانی بر جای گذاشت. اقتدارگرايان پاسخ مردم آزادیخواه ایران را که با رأی انتخاباتی خویش به نامزدهای اصلاح طلب، به حاکمیت اقتدارگرایان استبدادطلب "نه" گفته بودند، با خشونت پاسخ گفتند. اکنون ما نه با یک تقلب سازمان یافته و مهندسی شدة گسترده و رسوا، که با کودتایی تمام عیار مواجهيم. قطع خطوط ارتباطی و متوقف ساختن گردش غیر دولتی اطلاعات، حاکمیت علنی و کامل سانسور بر همة رسانه های مکتوب، دیداری و شنیداری، ایجاد وضعیت فوق العاده و برقراری نوعي حکومت نظامی اعلام نشده در تهران و ديگر شهرهاي کشور، به صحنه آوردن نمایش های کهنه و تاریخ مصرف گذشتة اعتراف گیری و اجرای شوهای تلویزیونی و بالاخره هجوم به اجتماعات و حتی جلسات اساتید دانشگاه در محیط های در بسته و بازداشت های وسیع و غیرقانونی مردم از همة قشرها و طبقات اجتماعی معترض به تقلب در میان طرفداران نامزدهای اصلاح طلب و از جمله دستگیری و به زندان انداختن شخصیت های سیاسی و حزبی، دانشجویان و استادان، روزنامه نگاران، حقوقدانان، هنرمندان، فعالان حقوق بشر و زنان، تنها به جرم حمایت از آقایان موسوی و کروبی و استفاده از حق مسلم و قانونی خود در اعتراض مسالمت آمیز، قانونی و مدنی نسبت به سرقت آرای انتخاباتی ملت.
اینک پس از گذشت نیمة پنهان کودتای ضد انتخاباتی در ایام پیش از 22 خرداد، نیمة آشکار آن را پس از 22 خرداد تجربه می کنیم. نیمة آشکاری که سرشت خشونت آمیز خود را بویژه از روز شنبه 30 خرداد به نمایش گذاشته است.
اگر آنچه در 22 خرداد رخ داد به راستی انتخاباتی آزاد و دموکراتیک و منصفانه بود، دیگر چه نیازی به سرکوب و بگیر و ببند داشت؟ چه نیازی به خشونت علیه مردمی که آرام و در سکوت از حق قانونی اعتراض به نتایج رسوای انتخابات استفاده می کردند؟ چه نیازی به آتش گشودن بر روی مردم و حملة نیروهای نظامی و لباس شخصی ها به اموال عمومی و انتساب آن به مردمی که شعور، فرهنگ و مدنیت آنان در راهپیمایی های چند میلیونی آرام و مسالمت آمیز، جهانیان را شگفت زده کرد؟ چه نیازی به گماردن مأمورین سانسور در چاپخانه ها، قطع تلفن های همراه و پیام کوتاه؟ و و و . کدام کاندیدای پیروز در یک رقابت انتخاباتی آزاد، سالم و منصفانه را سراغ دارید که از فردای پیروزی، ماشین سرکوب خود را علیه مردم و نامزدهای رقیب و حامیان آنها بکار اندازد؟ اعتراضات قانونی مردم را به خاک و خون کشد، مطبوعات مستقل را محدود کند و احزاب قانونی مخالف را تهدید و با هجوم وحشیانه شبانه به منازل رهبران و شخصیت های حزبی و سیاسی رقیب، آنان را بر خلاف ابتدائی ترین حقوق انسانی و شهروندی و علی رغم مسلم ترین قوانین اساسی و عادی دستگیر و روانة زندان های نامعلوم و سلول های انفرادی کند؟ تنها کودتاچیان هستند که به هنگام کودتا خود را از رعایت بدیهی ترین حقوق مردم و صریح ترین اصول و مواد قانونی بی نیاز می بینند. گروهی که با ادعای قانون گرایی، معترضان به تقلّب انتخاباتی را متّهم به نادیده گرفتن قانون می کند، اکنون خود به عنوان بزرگترین و گستاخ ترین قانون شکن، با اتکاء به زور و زندان و سرکوب، عملاً همة قوانین اساسی و عادی را در زمینة حقوق بشری، شهروندی و سیاسی حامیان نامزدهای اصلاح طلب لگدمال ساخته و به اثبات رسانده است که کاندیدای اقتدارگرایان، نه تنها برای شکست نامزد رقیب و چنگ اندازی نامشروع و غیرقانونی بر قدرت، از همة حمایت های نهادی، سیاسی، مالی، رسانه ای و نرم افزاری غیرقانونی برخوردار بوده است بلکه از این امکان نیز بهره مند است که احزاب و شخصیت های حامی رقبای انتخاباتی خود را بدون اعتناء به اصول مصرّح قانون اساسی و مواد قوانین عادی به زندان بیفکند و تحت انواع فشارها قرار دهد.
نگاهی به شخصیت های بازداشت شده و زندانی که همگی از حامیان نامزدهای اصلاح طلب هستند به خوبی حكايت از طرز تفكر و عملكرد اقتدارگرايان را برملا می سازد. شخصیت هایی که یا از رهبران و اعضای احزاب و سازمان های قانونی شناخته شده هستند و یا به گروه های اجتماعی، علمی، هنری، دانشجویی و مطبوعاتی اصلاح طلب تعلق دارند. برخی از آنان نمونه وار عبارتند از:
سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران: مهندس بهزاد نبوی، مصطفی تاج زاده، صادق نوروزی، فيض الله عرب سرخي، جواد امام، مجید نیری و تعداد دیگری که طی روزهای اخیر با اخذ وثیقه و ... آزاد شده اند.
جبهه مشارکت ایران اسلامی: محسن میردامادی، سعید حجاریان، عبدالله رمضان زاده، محسن صفایی فراهانی، داوود سلیمانی، سعید شیرکوند، علی تاجرنیا.
حزب کارگزاران سازندگی: محمد عطریانفر، هدایت الله آقایی، جهانبخش خانجانی
ستادهای حامی میرحسین موسوی: محسن امین زاده، محمدرضا جلایی پور، شهاب طباطبایی، سمیه توحیدلو
حامیان آقای کروبی: محمدعلی ابطحی، احمد زید آبادی، عبدالله مومنی، محمد قوچانی، عیسی سحرخیز
نهضت آزادی: محمد توسلی، عماد به آور، محمدباقر علوی
حقوقدانان: کامبیز نوروزی، عبدالفتاح سلطانی، محمدعلي دادخواه
و شماری نامعلوم از دانشجویان، استادان، هنرمندان، روزنامه نگاران، زنان و ...
بسیاری از بازداشت شدگان زندانی، شخصیت های شناخته شده و با سابقه در انقلاب و جمهوری اسلامی هستند.
مهندس بهزاد نبوی عضو شورای مرکزی و سیاسی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران، نامی آشنا برای همة مبارزان راه آزادی، استقلال و عدالت در شکنجه گاهها و زندان های رژیم استبدادی پیش از انقلاب و یکی از کادرها و مدیران برجسته جمهوری اسلامی پس از انقلاب است. کینة اقتدارگرایان و راست گرایان افراطی از او به نخستین سال های پس از پیروزی انقلاب اسلامی باز می گردد. آنان در طول سی سال گذشته کوشیده اند تا با طرح توطئه های گوناگون و انتساب اتهاماتی رنگارنگ به او و پرونده سازی های متعدد برای وی از جمله در ماجرای بیانیة الجزایر، انفجار نخست وزیری، پتروپارس و ... خود را از شّر شخصیت آزاده و مستقل و زبان صریح و حق گوی او خلاص کنند امّا هر بار تیرهای زهرآگین آنان کمانه کرد و بر پیشانی توطئه گران پرونده ساز نشست. اینک او را تنها به جرم همراهی با مردم و حمایت از میرحسین موسوی و فعالیت خالصانه برای پیروزی دموکراتیک کاندیدای منتخب مردم به بند کشیده اند. بدون تردید این بار نیز هرگونه پرونده سازی و طرح اتهاماتی واهی علیه وی حاصلی جز رسوایی بیشتر و شکست برای قدرت طلبان نخواهد داشت. پنجاه سال مبارزه پیگیر، صادقانه و شجاعانة مهندس نبوی در راه آزادی و استقلال ملت و پیروزی انقلاب و استقرار و حفظ جمهوری اسلامی در راستای اصول و آرمان های اصیل اسلامی و خط ضد استبدادی- استعماری- استثماری امام خمینی (س)، در پرونده مهندس نبوي ثبت شده است.
به بند کشیدن دکتر سعید حجاریان، عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت از وجه دیگری عمق بی رحمی اقتدارگرايان را آشکار می سازد. سعید، جانباز اصلاحات و قربانی ترور و خشونت اقتدارگرایان، اینک بر روی ویلچر و در حالی که به راحتی قادر به تکلم نبوده و برای انجام ساده ترین کارهای شخصی مانند حرکت کردن و غذاخوردن، نیازمند پرستار است، در سلول انفرادی به سر می برد و وضعیتی خطرناک و بحرانی دارد.
مصطفی تاج زاده اصلاح طلبی است پیگیر که اردوگاه استبداد از دوران اصلاحات به خاطر پایمردی وی بر حقوق ملت در مقام معاونت وزارت کشور کینة او را به دل گرفته است. کینه ای که در اثر مجادلات روشنگر و مقالات افشاگر او بویژه طی چهار سال اخیر، عمیق تر و سیاه تر شده است.
اینان تنها نمونه ای از دهها شخصیت اصلاح طلب و آزادیخواهی هستند که اکنون توسط اقتدارگرايان زنداني شده اند. اقتدارگرايان به خوبی می دانند که اینک اکثریت ملت در مقابل آنان قرار گرفته است و از آنجا که علی رغم سرکوب انجام شده، نمی توان همة مردم را روانة زندان کرد، نمایندگان شجاع و فرزندان صادق آنان را به قصد انتقام گیری از اکثریتی که به نامزدهای اصلاح طلب رأی داده اند و به منظور مخدوش کردن جنبش سبز و مدنی ضد استبدادی ملت در زنجیر کرده است. متأسفانه جريان ضد انتخاباتی موجود نه تنها استقلال همة احزاب، مطبوعات و رسانه ها، مراجع روحانی و شخصیت های دینی و سیاسی را هدف گرفته است بلکه حتی حداقل اختیار و استقلال قوة قضائیه را نیز سلب کرده است، به طوری که رئیس قوة قضائیه و دادستان کل کشور از بازداشت های خودسرانه و دستگیری های ضد قانونی گسترده اخیر ظاهراً اظهار بی خبری کرده و صریحاً خود را بی اختیار می خوانند، هر چند چنان عذری نمی تواند رافع مسئولیت های آنان در پیشگاه خدا و مردم باشد، زیرا حداقل امکانی که آنان برای عمل به وظیفة وجدانی، قانونی و شرعی خود دارند، استعفای از مناصب مذکور و برچیدن دامن خود از آلوده شدن به ستمی است که بر ملت می رود.
سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي ايران ضمن تقبیح این همه قانون شکنی، ظلم و تعدي علیه مردم و فرزندان آنان و ضمن محکوم کردن تمامی بازداشت های غیرقانونی و نقض ابتدایی ترین حقوق قانونی زندانیان، که پس از گذشت هفته ها، نه تنها از حق دیدار و تعیین وکیل محروم مانده اند، بلکه بعضاً حتی خانواده های آنان نیز کوچک ترین اطلاعی از حال و وضعیت آنان ندارند، دستگاههای امنیتی و نظامی حاکم و شخص آقاي احمدي نژاد را مسئول حفظ سلامتی و جان آنان می داند و خواهان آزادی فوری و بی قید شرط همة بازداشت شدگان و زندانیان سیاسی و انتخاباتی است.
وسیعلم الذین ظلموا ایّ منقلبٍ ینقلبون
سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران
20/4/88
...
همین بیانیه در سایت مجاهدین انقلاب

نامه کروبی به شاهرودی؛ درخواست آزادی بازداشت شدگان کودتای انتخاباتی

2009-07-11T05:39:00.003-04:00

‌مهدی کروبی با نگارش نامه ای به هاشمی شاهرودی رییس قوه قضاییه خواستار آزادی بازداشت شدگان اخیر شد . متن کامل این نامه که جمعه 19 تیر 88 نوشته شده:
بسه تعالي
حضرت ايت الله هاشمي شاهرودي
رياست محترم قوه قضائيه
با سلام و احترام
همانطور كه مي دانيد اصل جمهوريت از اصول اساسي نظام است و بنيان گذار جمهوري اسلامي ايران حضرت امام خميني (ره) نيز با توجه به تجربه صدر مشروطيت كه جرياناتي با راي و حاكميت مردم مخالف بوده و راه به استبداد مي بردند و به قول مرحوم آيت الله نائييني كه استبداد ديني را بدترين نوع استبداد مي دانست ،‌ فرمودند " ميزان راي ملت است " و با چنين اعتقادي بود كه علي رغم وجود نگراني ها نسبت به سلامت انتخابات در عرصه اين انتخابات حضور يافته و مردم را نيز به حضور گسترده در اين عرصه دعوت كردم ،‌ وليكن سرنوشت انتخابات به گونه اي رقم خورد كه جمهوريت نظام زير سوال رفت . اينك نگراني هاي بنده نسبت به انحراف در جمهوري اسلامي از آرمان هاي بنيان گذار ان موجب شد تا همان طور كه چندي پيش همطراز شما درحكومت به دفاع از جمهوريت و اسلاميت نظام مي پرداختم امروز در جايگاه ديگري در مقام دفاع از ان برآيم .
با توجه به قضاياي اخير بعد از انتخابات و بنابر اينكه ايام پاياني مسئوليت جنابعالي در قوه قضائيه مي باشد ، تكليف شرعي و مسئوليت شهروندي اقتضا مي نمايد كه در اين زمنيه مطالب و نكته هايي را به عرض برسانم تا توسط آن جناب به عنوان عالي ترين مقام قضايي كشور به كار بسته شود تا در پيشگاه خداوند متعال سربلنند و در نزد ملت و بندگان مظلوم او روسفيد باشيم .
انتخابات اخير رياست جمهوري كه حماسه 22 خرداد را آفريد فرصت مبارك و مغتنمي بود كه مي توانست موجب تامين و افزايش مشروعيت نظام جمهوري اسلامي ايران در داخل و خارج از كشور شود و همگرايي قومي ، جناحي و وحدت ملي را تضمين نمايد ،‌ مع الاسف آزمندي قدرت طلبان و انحصارگرايانه اقليتي حاكم در درون كشور موجب شد سرنوشتي ديگر را براي اين انتخابات رقم زد و ملت بزرگ ايران را دلسرد افسرده ساخت . چنانچه مسئولان امر به درستي انتخابات اخير را هدايت مي كردند اين مشاركت و حضور 85 درصدي مردم سرمايه بزرگي بود كه براي ساليان دراز وحدت ملي ، تفاهم اجتماعي و شكوفايي اقتصادي كشور را تضمين مي نمود ، اما اكنون همان سرمايه تبديل به ابزاري خطرناك جهت ايجاد تفرقه ، واگرايي ملي ، افسردگي سياسي ، سوء ظن و بي اعتمادي اجتماعي و ركود اقتصادي گرديده است . در مشاركت 55 تا 60 درصدي دوره هاي گذشته هميشه نيمي از آرا و گاهي بيشتر آن متعلق به جناح اصلاح طلب بود و اين بار نيز حضور بي نظير 85 درصدي مردم براي تغيير وضع موجود بود ، اما سرنوشت انتخابات به گونه اي رقم خورد كه ظاهرا به زعم آقايان 25 درصدي كه در هيچ انتخاباتي شركت نمي كردند هم براي اين آمدند كه مبادا اين دولت فعلي تغيير كند !!
بنابراين متعاقب انتخابات و اعلام عجولانه و غيرقانوني نتيجه آن ميليون ها نفر از مردم به روند غير اخلاقي و غير قانوني روند برگزاري انتخابات اعتراض كردند كه مسئولان امر مي توانستند با برخورد صحيح قانوني به پاسخگويي پرداخته و همگان را اقناع نمايند و شكايت نامزدهاي معترض را به صورت بيطرفانه بررسي كنند وليكن به جاي آن آتش به روي مردم گشودند . معترضان به نتيجه انتخابات غيرقانوني را دسته جمعي بازداشت كردند ،‌ شبانه به خانه هاي مردم حمله و به تخريب وسايل نقليه اشخاص پرداختند و حتي عده اي را ربودند . به حريم كوي دانشگاه حمله كرده و سينه دختران و پسران ايران زمين را با گلوله شكافتند . و اما ،‌ شماري از اين اقدامات توسط لباس شخصي ها و شمار ديگر توسط يونيفورم پوشان بسيج و سپاه پاسداران و نيروي انتظامي صورت گرفت . بدين ترتيب بود كه بي آنكه سخني گفته شود نوعي كودتاي نظامي را بر كشور تحميل كردند .
به نظر من مسئولاني كه با تدارك اين تحرك ها زمينه ساز حوادث خونين پس از انتخابات شدند بايد پاسخگو باشند و با ضرب و زور راديو و تلويزيون و زندان نمي توان جاي شاكي و متهم را عوض كرد . حركت مسالمت جوي مردم ايران بزرگتر از ان است كه با نسبت دادن به خارج يا گروههاي طرد شده از مردم بدنام شود . عاملان و مسولان دولتي هم فرض كه با خشونت و زندان و تهديد بخواهند موقتا اين موج را خاموش كنند ،‌ولي با آتش هميشه زيرخاكستر چه خواهند كرد ؟ با اين بحران مشروعيت داخلي و بين المللي خود چه خواهند كرد ؟ چرا فكر نمي كنند كه دوره اين روش ها به سر آمده است وملت ايران ، ملت خميني و ياران انقلاب اسلامي بالاخره نخواهند گذاشت نظام جمهوري اسلامي برآمده از خون دهها هزار شهيد در غصب بماند ؟‌ممكن است كه كروبي را هم به ديار فاني بفرستند اما ملت زنده مي ماند و حق خود را مي گيرد . من از مقامات دلسوز نظام مي خواهم كه اجازه ندهند كه اين روش ها كه به زيان كشور و نظام است ادامه يابد .
حضرت آيت الله شاهرودي در اين راستا اقدام حضرت عالي و قوه قضائيه و همچنين مجلس محترم براي تشكيل كميته تحقيق جاي بسي تقدير و تشكر دارد . تشكيل كميته پيگيري از سوي شما معنايش اين است كه مسئوليت اين كارها را نمي پذيريد و متوجه بخش هاي ديگري مي دانيد كه چندان در اختيار شما نيست اما مي دانيد كه در هر صورت شما رييس قوه قضائيه هستيد و نبايد در روزهاي پاياني مسئوليت خود اجازه دهيد كه در كارنامه تان چنين اتفاقاتي ثبت شود . با توجه به اين همه قانون شكني و نيز دستگيري ناموجه و نگهداري غير قانوني صدها شهروند ايراني در بازداشت گاهها و استقلال قوه قضائيه گويا سنگيني مسئوليت ها بيش از آن مي باشد كه تصور مي رود . شمار زيادي از بازداشت شدگان بيماران و حتي زنان باردار و شماري از آنان از مسئولين نظام در رده هاي مختلف طي دهه هاي اخير بوده اند . و اين در حالي است كه هيچ كدام از آنان از حق قانوني انتخاب وكيل و مذاكره با او برخوردار نبوده و محل نگهداري اكثريت آنها براي خانواده هاي شان معلون نيست و حتي سلامت بسياري از آنان هنوز براي وابستگانشان محرز نمي باشد . همه اينها موارد نقض آشكار قانون بوده و با اصول 22، 23،24،27، 32، 37، 38و 39 قانون و صراحت ماده 125 قانون ايين دادرسي در تناقض است كه توسط دولتمردان كنوني نقض شده و متاسفانه تاكنون واكنشي از سوي قوه قضائيه به نقض قانون نشان داده نشده است . امروز حتي دادستاني تهران به صورت ابزاري جهت سركوب معترضان قانوني به نتيجه انتخابات درآمده است . هيچ كس مخالف اصل نظام جمهوري اسلامي نيست ، همه معترضان به نتيجه انتخابات با اصل نظام موافقند و مدافع آن مي باشند . آنها تنها به روند انتخابات و مصادره آراي خودشان معترض بوده و خواستار رسيدگي قانوني و بيطرفانه به اعتراضشان مي باشند . پس چرا بايد آنان را اغتشاگر ، وابسته به خارج و به اصطلاح برانداز مخملي ناميد ؟
اين دردآور است كه متولين و دولتمردان از طرفي مشاركت 40 ميليوني مردم را به رخ دنيا مي كشند و مي گويند اختلافات هم يك اختلافات درون خانوادگي است و از طرف ديگر با كمال خشونت و بي رحمي به سركوب اعتراض قانوني آنان پرداخته و هرگز مانند عضو يك خانواده با آنان برخورد نمي كنند . مگر خداوند متعال نمي فرمايد كه با همديگر مهربان باشيد ، اين چه رحم و رافت و همدلي و مهرباني است كه همه ابعاد ان ضرب و شتم ، حبس و زندان ،‌داغ و درفش و حتي قتل و جرح معترضان عضو درون اين خانواده است ؟
حضرت آيت الله هاشمي شاهرودي
با توجه به اين كه حضرت عالي به عنوان فقيهي وارسته و عادل و آزادمنش شناخته مي شويد و به عنوان رييس فاضل و فرهيخته قوه قضائيه از استقلال و بيطرفي برخوردار مي باشيد و روزهاي پاياني دوره مسئوليت شما در اين قوه است ،‌اگر مشكل بازداشت شدگان اخير در دوره حضرت عالي به طور سريع حل و فصل نشود عواقب غيرقابل پيش بيني زيادي براي ان متصور است . بنابراين با توجه به تدبير و تجربه جنابعالي اگر تا زماني كه در اين مقام حضور داريد براي پيگيري آزادي بازداشت شدگان اخير اقدام عاجل نفرماييد ممكن است كه مسئول جديد قوه قضائيه تا بخواهد مستقر شود و بر امور مسلط گردد و تا روند طيعي نقل و انتقالات مديريتي طي شود عده زيادي از اين بيگناهان همچنان در بلاتكليفي بمانند و حقوق شهروندان تضييع شود . لذا از جناب عالي به عنوان رييس قوه قضائيه خواهشمندم كه دستور فرماييد تا هر چه سريعتر مقدمات تبديل قرار بازداشت شدگان فراهم شود تا اين عزيزان به آغوش خانواده هاي خود بازگشته و گامي موثر در جهت تفاهم و وحدت ملي برداشته شود . انشاءالله
مهدي كروبي
نوزده تیر 88
...
همین نامه در سایت حزب اعتماد ملی

بازداشت محمدعلی دادخواه وکیل مدافع حقوق بشر و میراث فرهنگی

2009-07-08T12:44:00.006-04:00

یکی از تبعات کودتای انتخاباتی 22 خرداد و پس رفت آغایان حاکم از"جمهوری اسلامی" به"حکومت اسلامی" همین افتادن به چرخه ی بی پایان بازداشت و سرکوب است.
هر روز ماموران امنیتی شماری از مردم و نخبگان را بازداشت می کنند.امروز به سراغ محمد علی دادخواه رفته اند.وکیل مدافع حقوق بشر و عضو موسس کانون مدافعان حقوق بشر در ایران.
دادخواه یکی از فعالان میراث فرهنگی هم هست و بارها با صرف انرژی فوق العاده سعی کرده به عنوان يک وکیل و حقوق دان میراث فرهنگی ما را از خطر رها کند.
پاداش حافظ میراث فرهنگی در یک جامعه آزاد تقدیر و سپاس است و در ديکتاتوری اسلامی بازداشت و شکنجه.

سوم مرداد ماه 1388: روز جهانی اقدام برای حقوق بشر در ایران

2009-07-07T19:52:00.008-04:00

فعالان حقوق بشربطور هماهنگ روز جهانی اقدام برای حقوق بشر در ایران را برای تاریخ سوم مرداد ماه سازماندهی کرده اند تا در آن خواستار رعایت حقوق بشر مردم ایران شوند. آنها همچنین برای ابراز همبستگی جهانی خود با جنبش حقوق شهروندی مردم در ایران دست به تظاهرات خواهند زد. سازمان های عمده حقوق بشری از حامیان این اقدام روز جهانی هستند.
در سراسر جهان، مردم برای همبستگی با مردم ایران تجمع خواهند کرد. بیش از یک ماه است مردمی که در تجمعات مسالمت آمیز خواهان حقوق خود هستند مورد سرکوب های گسترده دولتی قرارمی گیرند. بسیاری از مردم در خیابان ها کشته شدند، چند صد نفر در خیابان ها مورد ضرب و شتم قرار گرفته و مجروح شده اند و بنظر می رسد که حداقل 2000 نفر بازداشت شده اند.
روز جهانی اقدام در دفاع از حقوق بشر مردم ایران وابسته به هیچ گروه و برنامه سیاسی نیست و هدف آن تضمین حقوق مردم ایران است که بطور جهانی به رسمیت شناخته شده است.
برگزار کنندگان این روز جهانی اقدام بر این باروند که مسائل سیاسی پیش روی ایران تنها توسط مردم ایران قابل حل است اما سرکوب خشونت بار حقوق تضمین شده بشر مردم ایران دغدغه همه مردم جهان است.
روز اقدام جهانی حقوق بشر مردم ایران برای دستیابی به این خواسته ها برگزار می شود:
1. جامعه جهانی این موضوع را که حقوق بشر مردم ایران یک دغدغه جهانی است، تائید می کند و تاکید می کند که دبیر کل سازمان ملل متحد باید برای بررسی وضعیت زندانیان و تعداد بسیار زیاد ناپدیدشدگان هئیتی را فورا به ایران اعزام کند.
2. همه زندانیان سیاسی و عقیدتی از جمله روزنامه نگاران، دانشجویان و فعالان جامعه مدنی باید بدون قید و شرط و فورا آزاد شوند.
3. به خشونت های دولتی و مورد حمایت دولت باید پایان داده شود و دولت برای جنایاتی که اتفاق افتاده باید پاسخگو باشد، و
4. آزادی تجمع، آزادی بیان و آزادی مطبوعات که در قانون اساسی ایران تضمین شده و از الزامات بین المللی ایران تحت پیمان ها و میثاق های بین المللی است، باید تامین شود.

حامیان اولیه روز جهانی اقدام عبارتند از: شیرین عبادی؛ برنده جایزه صلح نوبل، جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران (ال دی دی اچ آی)، کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران، دیده بان حقوق بشر، گزارشگران بدون مرز، عفو بین الملل- امریکا، ابتکار زنان برنده جایزه صلح، و مروجان حقوق بشر امید.

برای اطلاعات بیشتر با هادی قائمی، با این ایمیل تماس بگیرید: united4iran@gmail.com
برای آخرین اطلاعات و شهرهایی که تظاهرات روز اقدام جهانی در آن ها برگزار می شود،وب سایت اتحاد برای ایران را ببینید

نامه برندگان جایزه صلح نوبل به دبیر کل سازمان ملل

2009-07-07T19:41:00.005-04:00

محکومیت کشتار و سرکوب مردم،اعزام نماینده ویژه به ایران

دبیرکل سازمان ملل جناب آقای بان کی مون،

ما برندگان جایزه صلح نوبل به این وسیله نگرانی عمیق خود را از وضعیت مغشوش و خشونت آمیز ایران پس از انتخابات روز دوازدهم جون (بیست و دوم خرداد) اعلام می داریم. ما خشونت و سرکوب اعتراضات مسالمت آمیز، افزایش محدودیت های آزادی های مدنی و به زندان افتادن عده زیادی از رهبران مدنی را محکوم می کنیم. ما از شما تقاضا داریم تا هر چه در توان دارید بکار بندید تا دولت ایران را از نقض شدید حقوق بشر منع کنید و خواستار آزادی تمامی زندانیان سیاسی باشید. به علاوه، ما ازشما تقاضا داریم تا فرستاده مخصوصی را برای تحقیق درباره وضعیت فعلی منصوب کنید و در کمترین فرصت به ایران بفرستید.

در روزهای پس از انتخابات، ملیون ها نفر در خیابان های تهران و دیگر شهرهای بزرگ ایران به پیاده روی و تظاهرات غیر خشونت آمیز پرداخته اند. ولی پاسخ دولت ایران به این تظاهرات خشونت مفرط و دستگیری، کشتار و زخمی کردن معترضان، مسدود کردن رسانه ها و نقض حقوق بشر بوده است. شبه نظامیان دولتی تا آنجا پیش رفتند که به فعالان دانشجو در خوابگاه ها حمله ور شدند و حداقل پنج دانشجو را در تهران کشتند و بیش از سیصد نفر را زخمی کرده اند.
ما بخصوص از شما تقاضا داریم تا با استفاده از مقام محترم خود آزادی تمامی زندانیان سیاسی، توقف سرکوب معترضان و احترام به حقوق بشر و آزادی های مدنی را خواستار شوید.

و در پایان، ما بشدت نگران امنیت همکارمان دکتر شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل هستیم. خبرگزاری فارس و دیگر رسانه های تحت کنترل دولت نامه ناشناسی را چاپ کرده اند که در آن ظاهرا وکلا، بازماندگان جنگ و دیگر شخصیت های بر جسته ایرانی خواستار محاکمه خانم عبادی به اتهام نقض قوانین اسلامی و قانون اساسی شده اند.

تمامی این اتهامات بی اساس می باشند و بهانه ای هستند از طرف حکومت برای دستگیری و زندانی کردن خانم عبادی بطور غیر قانونی. ما از شما تقاضا داریم به مقامات ایرانی هشدار دهید که بازداشت دکتر عبادی بدلیل فعالیت های انساندوستانه وی در حکم نقض آشکار منشور سازمان ملل درباره مدافعان حقوق بشر می باشد. ما از شما قویا تقاضا داریم تا از تمام توان خود استفاده کنید و از دولت ایران بخواهید که امنیت خانم عبادی و همکارانش را که برای پیشبرد حقوق بشر و عدالت بطرز خستگی ناپذیری تلاش می کنند تامین کند.

پیشاپیش از توجه و پاسخ بموقع شما تشکر می کنیم،

با احترام،

بتی ویلیامز
می رید مگوایر
وانگر ماتایی
ریگوبرتا منچو توم
جدی ویلیامز
رییس جمهور کیم دای جونگ
لرد دیوید تریمبل
آدولفو پرز اسکویول
آرک بیشاپ دزموند توتو
پروفسو الی ویزل
...
Nobel Laureates To Ban Ki-Moon: Appoint Special Envoy To Iran

متن کامل نامه برندگان جایزه صلح نوبل در فرمت پی دی اف

باید بلافاصله موج بی‌حاصل دستگیری ها خاتمه یابد و دستگیرشدگان آزاد شوند

2009-07-07T03:05:00.005-04:00

دیدار کروبی، خاتمی و موسوی؛دوشنبه 15 تیر 88
مهدی کروبی، سیدمحمد خاتمی و میرحسین موسوی روز دوشنبه با یکدیگر ملاقات کردند و درباره مسایل سیاسی روز تبادل نظر کردند.
به گزارش قلم نیوز، در این ملاقات در مورد مسایل سیاسی روز کشور به ویژه پی‌آمدهای انتخابات و اعتراضات مردم صحبت شد.

در این جلسه به شدت از حمله به مردم بی‌گناه و حمله به خوابگاه ها و منازل مردم انتقاد شد و نمونه‌های بسیار تکان‌دهنده‌ای از وحشی‌گری‌های لباس‌شخصی‌ها که با حمایت قوای امنیتی صورت گرفته، ذکر شد و با اشاره به شهادت هموطنانی که تنها جرمشان اعتراض به تقلبات انتخاباتی بوده، گفته شد که مردم حرکت های مسالمت جویانه‌ای داشته اند و یک راهپیمایی چند میلیونی خودجوش را با آرامش و نظمی فوق‌العاده اداره کردند که با اندک تدبیر و اعتنا به حق آنها و بیزاری جستن از دروغ و بی‌احترامی به مردم امکان داشت جریان امور به یک بحرانی ملی تبدیل نشود.

در این جلسه با اشاره به سخنان تأسف‌بار خطیبی از منبر نماز جمعه که اقدامی خلاف قانون و خلاف شرع و ضدبشری چون اعتراف‌گیری را تأیید کرده بود، گفته شد که این نوع رفتارهایی است که اعراب جاهلی با عمار یاسرها داشته اند و جای تعجب است خطیبی که خود باید حافظ ارزش های اسلامی باشد به این رفتار اذعان و افتخار نماید.

کروبی، خاتمی و موسوی با تأکید بر ضرورت پایان یافتن فضای فوق امنیتی موجود، ادامه این وضع را تنها به سود افراطی شدن حرکت های سیاسی دانستند و گفتند: باید بلافاصله موج بی‌حاصل دستگیری ها خاتمه یابد و کسانی که پیش از این بدون ارتکاب کمترین گناهی محبوس شده اند، آزاد شوند و نیروهای نظامی و امنیتی به پایگاه های خود بازگردند.

در پایان این جلسه دکتر علیرضا بهشتی، دکتر مقدم، مهندس الویری و دکتر امینی به عنوان نمایندگان موسوی و کروبی برای پیگیری امور مربوط به دستگیرشدگان و خانواده شهدا و آسیب‌دیدگان تعیین شدند.

...
منبع: سایت قلم

بازداشت فله ای کارکنان روزنامه موسوی

2009-06-24T02:47:00.006-04:00

با حمله شبه نظامیان به "کلمه سبز" صورت گرفت

ماموران امنیتی و شبه نظامیان عصر روز دوشنبه پس از محاصره ساختمان "کلمه سبز"، روزنامه میرحسین موسوی، به این نشریه هجوم برده و خبرنگاران و کارمندان آن را بازداشت کردند.
از جمله بازداشت شدگان در حمله ماموران امنیتی به روزنامه کلمه سبز سید علیرضا بهشتی شیرازی سر دبیر "روزنامه کلمه سبز" و پسرش صدرا بهشتی هستند.
هنوز اسامی سایر خبرنگاران و کارکنان بازداشت شده روزنامه میرحسین موسوی - که هفته پیش پس از 22 شماره به دستور دادستان تهران سعید مرتضوی از انتشار باز ماند - اعلام نشده است.
نزدیکان میرحسین موسوی اعلام کرده اند که علاوه بر بازداشت همه کارکنان روزنامه "کلمه سبز"، مهاجمان به این روزنامه وب نگاران سایت "کلمه" یکی از دو سایت اینترنتی میرحسین موسوی را نیز بازداشت کرده اند.
صاحب امتیاز روزنامه "کلمه سبز" میر حسین موسوی و مدیر مسئول این روزنامه علیرضا حسینی بهشتی پسر آیت الله محمد بهشتی است. آیت الله بهشتی از موثرترین چهرهای سال های نخست پس از انقلاب و در شمار اصلی ترین بنیانگذاران جمهوری اسلامی بود که در 7 تیر سال 60 بر اثر انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی جان باخت.
سید علیرضا بهشتی شیرازی سردبیر روزنامه "کلمه سبز" نیز از همکاران قدیمی میرحسین موسوی در دوران هشت ساله نخست وزیری وی به شمار می اید که علاوه بر همکاری با میرحسین موسوی در انتشار روزنامه جمهوری اسلامی که در سال های نخست پس از انقلاب، مدیریت روابط عمومی نخست وزیری و مشاور میرحسین موسوی در دوره 8 ساله نخست وزیری او را بر عهده داشت.
بدرالسادات مفیدی، دبیر انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران با اشاره به حضور ماموران در چاپخانه ای که روزنامه کلمه سبز در آن چاپ می شد و جلوگیری از انتشار روزنامه کلمه سبز از فردای اعلام نتایج انتخابات، به رادیو بی بی سی گفته است "با توجه به اینکه گردانندگان روزنامه حکم توقف انتشار کلمه سبز را غیر قانونی می دانستند با انجام هماهنگی و دعوت از کارکنان، درصدد انتشار روزنامه برای سه شنبه دوم تیر بودند."
وی همچنین گفت که "جمعی از لباس شخصی های های ابتدا درصدد ورود به دفتر روزنامه برآمدند اما با مقاومت کارکنان روزنامه لباس شخصی ها ساعاتی بعد با حکم دادستانی وارد شدند و همه کارکنان اعم از روزنامه نگاران و کارمندان بخش فنی و سردبیر روزنامه را با خود بردند."
با حمله و بازداشت دسته جمعی خبرنگاران و پرسنل روزنامه کلمه سبز و سایت کلمه آخرین رسانه های میرحسین موسوی نیز در پیامد اعتراض او و مردم به کودتای انتخاباتی توقیف شدند.

ادامه بازداشت روزنامه نگاران و وب نگاران

خبرهای دیگر از تهران حاکی است که مصطفی قوانلو قاجار روزنامه نگار و وبلاگ نویس از سوی ماموران بازداشت شده است.
همزمان خبرگزاری رویترز گزارش داد که ماموران امنیتی در تهران خبرنگار یونانی الاصل روزنامه واشینگتن تایمز را به اتهام آنچه "فعالیت غیر قانونی" در مورد پوشش اخبار اعتراضات مردم نامیدند، بازداشت کرده اند.
مازیار بهاری خبرنگار ایرانی- کانادایی هفته نامه نیوزویک نیز از دیگر بازداشت شدگان روزهای اخیر است.
سازمان گزارشگران بدون مرز نیز روز سه شنبه خبر داد که فریبرز سروش یک روزنامه نگار مستقل نیز در اطران بازداشت شده و شمار روزنامه نگاران بازداشت در 10 روز اخیر به 24 نفر رسیده است.
به این ترتیب با احتساب 12 روزنامه نگار که تا قبل از انتخابات اخیر در ایران زندانی بودند شمار روزنامه نگاران زندانی در ایران به 36 نفر رسیده است.
ژیلا بنی یعقوب، بهمن احمدی امویی، محمد قوچانی، مجتبی پورمحسن، عبدالرضا تاجیک، مهسا امرآبادی، احمد زیدآبادی، کیوان صمیمی بهبهانی، بهزاد باشو، سید خلیل میراشرفی، سمیه توحیدلو، محمد عطریانفر، سعید حجاریان، محمد علی ابطحی، سعید لیلاز، روح اله شهسوار، ماشالله حیدر زاده، حمیده ماحوزی، امان الله شجاعی، حسین شکوهی برخی از روزنامه نگارانی هستند که از 23 خرداد تاکنون بازداشت شده اند.
...
همین گزارش در روز:چهارشنبه 3 تیر 88

تعداد روزنامه نگاران زندانی به 32 رسید

2009-06-22T17:34:00.002-04:00

ادامه بازداشت انبوه فعالان سیاسی و اجتماعی
موج بازداشت چهرهای سیاسی، روزنامه نگاران، دانشجویان و مردم معترض که از نیمه شب جمعه 22 خرداد همزمان با کودتای انتخاباتی در ایرن آغاز شد با بازداشت محسن میردامادی دبیر کل، محسن صفایی فراهانی رییس اجرایی، علی مزروعی عضو شورای مرکزی حزب مشارکت، ژیلا بنی یعقوب و بهمن احمدی امویی روزنامه نگار، و عبدالله مومنی سخنگوی سازمان ادوار تحکیم وحدت در روزهای شنبه و یک شنبه تداوم یافت.
این در حالی است که نیروی انتظامی با انتشار اطلاعیه ای در خبرگزاری ها به طور رسمی از بازداشت 457 نفر از مدرم معترض تهران در روز شنبه خبر داد.
نیروی انتظامی معترضان را "اغتشاشگر" نامیده و اتهام آن ها را آسیب رساندن به اموال عمومی ذکر کرد.
همزمان در پی بازداشت ده‌ها تن از فعالان سیاسی اصلاح‌طلب و بی اطلاعی خانواده‌ های بازداشت ‌شدگان، فراکسیون اقلیت مجلس شورای اسلامی روز یک شنبه با ارسال نامه ای خطاب به رییس قوه قضائیه خواستار ملاقات با بازداشت شدگان روزهای اخیر شد.
در نامه فراکسیون اقلیت مجلس به آیت الله محمود هاشمی شاهرودی با اشاره به اینکه "دستگیری‌های گسترده و عمدتا بدون محمل قضائی این روزها سبب نگرانی جامعه و خانواده بازداشت‌شدگان شده" تاکید شده: "تعداد این افراد، ‌نحوه بازداشت، محل نگهداری و شیوه برخورد با آن ها‌ و مواردی از این دست همه نامعلوم هستند."
نمایندگان عضو فراکسیون اقلیت مجلس در این نامه خطاب به هاشمی شاهرودی نوشتند: "ما نمایندگان ملت خواهان آن هستیم تا در راستای ایفای عهد نمایندگی اطمینان یابیم در این روند موازین قانونی رعایت می‌شود."
فراکسیون اقلیت مجلس از رییس قوه قضائیه خواست تا "زمینه بازدید تعدادی از نمایندگان از محل نگهداری زندانیان و ملاقات با آن ها فراهم آید تا بتوانیم در جو ملتهب فعلی به جامعه و خانواده‌هایشان آرامش و اطمینان دهیم كه حقوق این افراد مراعات شده و روند كارها طبق موازین قانونی و شرعی است."

بازداشت رهبران احزاب اصلاح طلب

سایت نوروز روز یک شنبه و به دنبال یک روز بی خبری از سرنوشت دبیر کل حزب مسارکت از بازداشت میردامادی و صفایی فراهانی خبر داد و اضافه کرد که محسن میردامادی عصر روز شنبه 30 خرداد از سوی افراد ناشناس برای دومین بار در یک هفته اخیر بازداشت شده است.
دبیرکل حزب مشارکت هفته پیش با آغاز اعتراضات به نتایج اعلام شده انتخابات به همراه شماری دیگر از اعضای ارشد حزب مشارکت بازداشت شده بود اما 24 ساعت بعد آزاد شد. همسر محسن میردامادی شنبه شب به روز گفته بود که وی پس از خروج صبح شنبه از خانه اش ناپدید شده و احتمالا بازداشت شده است.
محسن صفایی فراهانی از دیگر اعضای شورای مرکزی حزب مشارکت نیز ظهر شنبه 30 خرداد در محل کارش بازداشت شد.
مصطفی تاج زاده، عبدالله رمضان زاده، سعید حجاریان، علی مزروعی، علی تاجرنیا، شهاب الدین طباطبائی از دیگر اعضای شورای مرکزی حزب مشارکت نیز در یک هفته اخیر بازداشت شده اند. سعید نورمحمدی و علی تقی پور دو عضو دیگر حزب مشارکت نیز در بازداشت به سر می برند.
سازمان مجاهدین انقلاب دیگر حزب اصلاح طلب حامی میر حسین موسوی نیز یک شنبه 31 خرداد اعلام کرد که در جریان دستگیری های گسترده اخیر 7 نفر از اعضای این سازمان بازداشت شده اند.
بهزاد نبوی، مصطفی تاج زاده هر دو عضو شورای مرکزی، جواد امام و مجید نیری عضو شورای شاخه تهران، محسن باستانی و مهرداد بال افکن هر دو از اعضای شاخه اصفهان سازمان مجاهدین انقلاب، و حجت اسماعیلی از دیگر اعضای مجاهدین انقلاب هستند که بازداشت شده اند.
سایت های نزدیک به فعالان سیاسی ملی-مذهبی نیز از مفقود شدن هادی احتظاظی در همدان خبر داده و افزودند که وی سه روز است كه از خانه خارج شده و مراجعه نكرده و خانواده اش به شدت نگران هستند.
روزنامه دولتی ایران صبح یک شنبه خبر بازداشت فائزه هاشمی دختر اکبر هاشمی رفسنجانی به همراه دخترش، و نیز همسر، دختر و خواهرزن حسین مرعشی در تهران خبر داد اما عصر یک شنبه بی بی سی فارسی گزارش داد که فائزه هاشمی بعد از 24 ساعت آزاد شده است.

بازداشت فعالان دانشجویی

از سوی دیگر شماری از فعالان دانشجویی که در انتخابات اخیر در ستاد های انتخاباتی میرحسین موسوی و مهدی کروبی فعالیت می کردند در 24 ساعت گذشته بازداشت شدند.
عبدالله مومنی سخنگوی سازمان ادوار تحکیم وحدت و مسئول ستاد شهروند آزاد مهدی کروبی بنابر اعلام فعالان حقوق بشر در ایران طی ساعات پایانی یک شنبه پس از یورش نیروهای امنیتی به دفتر ستاد شهروند آزاد مهدی کروبی در میدان ونک بازداشت شد.
تعدادی از فعالان شاخه دانشجویی ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی و از جمله مسئول آن علی وفقی نیز در شبانه روز گذشته بازداشت شدند.
احسان باکری، حمزه غالبی، سعید نیکخواه، همایی، فتاحی، و ذاکری در تهران و رضا ارجینی، جلال بهرامی، صادق رسولی، احد رضایی، باقر فتحعلی بیگی، منصور وفا از اعضای ستاد دانشجویی میرحسین موسوی در زنجان از بازداشت شدگان هستند.

بازداشت بیست روزنامه نگار در یک هفته

شنبه شب ماموران امنیتی با هجوم به خانه ژیلا بنی یعقوب و همسرش بهمن احمدی امویی این زوج روزنامه نگار را بازداشت کردند. ماموران پیش از انتقال این زوج روزنامه نگار به بازداشتگاهی نامعلوم خانه آنها تفتیش کرده و برخی از لوازم شخصی آن ها را توقیف کردند.
بهمن احمدی امویی روزنامه نگار و تحلیلگر اقتصادی است و ژیلا بنی یعقوب نیز روزنامه نگار و فعال حقوق زنان است.
پیشتر ساعت 2 بامداد شنبه نیز ماموران امنیتی در تهران محمد قوچانی روزنامه نگار و سردبیر روزنامه اعتماد ملی را در خانه اش بازداشت کردند. مجتبی پورمحسن روزنامه نگار و وبلاگ نویس و سردبیر روزنامه گیلان امروز در استان گیلان نیز در رشت بازداشت و کامپیوتر و برخی از لوازم شخصیش از سوی ماموران اطلاعاتی توقیف شد.
عبدالرضا تاجیک، مهسا امرآبادی، احمد زیدآبادی، کیوان صمیمی بهبهانی، بهزاد باشو، سید خلیل میراشرفی، سمیه توحیدلو، محمد عطریانفر، سعید حجاریان، محمد علی ابطحی، سعید لیلاز یازده روزنامه نگار دیگری هستند که از 23 خرداد و یک روز پس از آغاز اعتراضات به تقلب در انتخابات از سوی ماموران امنیتی در تهران بازداشت شده اند.
روح اله شهسوار در مشهد، و ماشالله حیدر زاده، حمیده ماحوزی، امان الله شجاعی، حسین شکوهی در بوشهر از جمله دیگر بازداشت شدگان یک هفته اخیر هستند که. سازمان گزارشگران بدون مرز اعلام کرد که با بازداشت روزنامه نگاران در هفته اخیر ایران در کنار چین به بزرگترین زندان روزنامه نگاران دنیا تبدیل شده است.
با بازداشت ژیلا بنی یعقوب و همسرش بهمن احمدی امویی شمار روزنامه نگاران بازداشت شده در یک هفته اخیر به 20 نفر رسید و در مجموع 32 روزنامه نگار در ایران زندانی شده اند.

بازداشت در بیمارستان

کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران شنبه شب با انتشار بیانیه ای از بازداشت زخمی های راهپمیایی 30 خرداد در بیمارستان ها خبر داد.
در این بیانیه آمده است که روز شنبه "تعداد بسیار زیادی از مردم ایران در حالی که تلاش می کردند تجمع مسالمت آمیزی برگزار کنند توسط نیروهای امنیتی مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفته و مجروح شدند و مجروحینی که به بیمارستان منتقل شده بودند در برخی از بیمارستان ها بازداشت شدند."
هادی قائمی سخنگوی کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران در مورد وضعیت مجروحین گفت: "بازداشت مردمی که خواستار حقوق تضمین شده خود در قانون اساسی ایران و قوانین بین المللی هستند و توسط نیروهای امنیتی زخمی شده اند، بسیار اسف بار است و این بی حرمتی کامل دولت به جان مردم ایران است."
کمپین بین المللی حقوق بشر همچنین اعلام کرد اطلاعاتی در دست دارد که روز ۲۹ خرداد ماه به پرسنل و پزشکان بیمارستان ها دستور داده شده بود که فهرست زخمی ها را گزارش کنند و بسیاری از افرادی که به شدت مجروح شده و در وضعیت بحرانی هستند، بخاطر ترس از بازداشت، به دنبال راه های مختلف درمان فوری هستند و برخی نیز ممکن است به سفارت های خارجی مراجعه کنند.
این نهاد بین المللی که برای بهبود حقوق بشر در ایران تلاش می کند از دولت ایران خواست تا در مورد تعداد افرادی که در جریان این تجمع کشته و مجروح شده اند، پاسخگویی کامل و شفافی ارائه کند و از مداخله در کار مراکز درمانی و بهداشتی شدیدا خودداری کند.
بنابر اعلام کمپین بین المللی حقوق بشر بسیاری از سیاستمداران مخالف، فعالان حقوق بشر و روزنامه نگارانی که در طول روزهای اخیر بازداشت شده اند به زندان اوین منتقل شده اند و امکان ارتباط زندان اوین تهران با بیرون قطع شده است.
به گفته هادی قائمی "قطع ارتباط زندانیان اوین با دوستان و اقوام به معنای این است که همه در زندان اوین در یک بازداشت واقعی دولتی بدون ارتباط با دنیای خارج قرار دارن د، و این خود به این معناست که همه آنها در خطر شدید شکنجه دولتی هستند."

...

همین گزارش در روز

دستگیری انبوه منتقدان احمدی نژاد توسط دادستانی

2009-06-17T05:30:00.006-04:00

معاون و مشاور خاتمی هم دستگیر شدند
بازداشت خانه به خانه فعالان سیاسی و روزنامه نگاران که از بامداد شنبه همزمان با آغاز کودتای انتخاباتی آغاز شده است از بامداد سه شنبه و پس از راهپیمایی روز دوشنبه میلیون ها ایرانی در مخالفت با کودتاگران ابعاد جدیدی به خود گرفت و نیروهای امنیتی شماری دیگر از فعالان سیاسی اصلاح طلب، مدافعان حقوق بشر، روزنامه نگاران و دانشجویان را در تهران و شهرهای دیگر ایران بازداشت کردند.
سعید حجاریان از اعضای شورای مرکزی حزب مشارکت که در اسفند سال 79 ترور شده بود از بازداشت شدگان شبانه روز گذشته است. چهار روز قبل از برگزاری انتخابات رییس دفتر سیاسی سپاه پاسداران در مصاحبه ای با هفته نامه صبح صادق ارگان دفتر سیاسی این نهاد به صراحت سعید حجاریان و میرحسین موسوی را متهم به طراحی انقلاب مخملی از طریق جنبش اجتماعی" کرده و گفته بود که سپاه هر حرکت اعتراض آمیزی را در نطفه خفه خواهد کرد.
محمد علی ابطحی، رئیس دفتر و معاون رئیس جمهوری در زمان محمد خاتمی و از اعضای ستاد انتخاباتی مهدی کروبی در انتخابات اخیر از دیگر بازداشت شدگان است. محسن امین زاده معاون وزارت خارجه در دوره خاتمی، محمد عطریانفر عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی از دیگر اصلاح طلبان سرشناسی هستند که از دوشنبه شب تا عصر سه شنبه در منازل و محل کار خود خود بازداشت شدند.
روابط عمومی نهضت آزادی نیز روز سه شنبه خبر داد که محمد توسلی رییس دفتر سیاسی نهضت آزادی ایران، عصر روز سه شنبه ۲۶ خرداد بازداشت شده است. بنابر اعلام نهضت آزادی "ماموران دادگاه انقلاب اسلامی با مراجعه به دفتر کار ایشان، بدون هرگونه تفهیم اتهام قضایی و یا در دست داشتن هرگونه حکم قضایی با عنوان کلی اقدام علیه امنیت ملی نسبت به بازداشت ایشان اقدام کردند و سپس منزل توسلی را مورد تفتیش و بازرسی قرار داده اند."
گزارش ها حاکی است ماموران قصد بازداشت ابراهیم یزدی دبیر کل نهضت آزادی را نیز دارند. بنابر اعلام نهضت آزادی "ماموران یاد شده مقارن عصر سه شنبه بدون ارایه هرگونه توضیحی به منزل دکتر ابراهیم یزدی، دبیرکل نهضت آزادی ایران نیز مراجعه کرده بودند که نامبرده به جهت بیماری در منزل حضور نداشت و ظاهرا تا این لحظه موفق به بازداشت ایشان نشده اند."
اخبار دیگری از بازداشت مجدد بهزاد نبوی عضو شورای مرکزی مجاهدین انقلاب اسلامی که جمعه شب نیز بازداشت اما یک شبانه روز بعد آزاد شده بود، حکایت دارد.
نیروهای امنیتی همچنین عبدالفتاح سلطانی وکیل مدافع حقوق بشر و از اعضای موسس کانون مدافعان حقوق بشر در ایران را بازداشت کرده اند. سلطانی در تابستان 84 نیز با حکم سعید مرتضوی دادستان تهران بازداشت و نزدیک به 220 روز در سلول انفرادی به سر برد اما در نهایت دادگاه اتهامات وارده از سوی دادستانی را رد و سلطانی را تبرئه کرد. همسر عبدالفتاح سلطانی به دویچه وله گفت که "چهارنفر با نام مراجعه‌کننده زنگ دفتر ایشان را می‌زنند و پس از ورود ضمن تفتیش دفتر کیس کامپیتر را هم با خود می‌برند." وی افزور "این افراد گفته‌اند آقای سلطانی را نزد قاضی حداد معاون امنیتی دادستان تهران می‌برند."
در همین حال سازمان دانش اموختگان ایران که دبیر کل آن احمد زید آبادی پیشتر بازداشت شده و تاکنون خبری از او در دست نیست، روز سه شنبه اعلام کرد که هادی کحال زاده دیگر عضو شورای مرکزی این سازمان بازداشت شده است. هادی کحال زاده که همچنین عضو شورای مرکزی خانه احزاب ایران نیز بوده است، نیمه شب گذشته و در منزلش بازداشت شده است. پیشتر نیز شش مامور امنیتی شامگاه دوشنبه با در دست داشتن حکم بازداشت هادی کحال زاده عضو شورای مرکزی سازمان دانش آموختگان ایران به منزل وی مراجعه کرده بودند اما چون وی در خانه نبود موفق به دستگیریش نشده بودند و بنابر اعلام سازمان دانش آموختگان وسایل شخصی وی را توقیف کردند و همسر و فرزند خردسال وی را تهدید کرده اند.
حامد ایرانشاهی یکی دیگر از اعضای عضو سازمان دانش آموختگان ن در منزل روز سه شنبه در منزلش در اراک بازداشت شد.
از سوی دیگر، خبر بازداشت حسین زمان، خواننده پاپ و از اصلاح طلبان نزدیک به جبهه مشارکت نیز منتشر شده است.
ماموران امنیتی همچنین سعید الله بداشتی روزنامه نگار و فعال سیاسی را روز دوشنبه دستگیر کردند، و گزارش ها حکایت از آن دارد که تعداد روزنامه نگاران و وبلاگ نویسان بازداشت شده بیش از شماری است که تاکنون اعلام شده است.
از بازداشت ها در شهرهای مختلف به دلیل قطع ارتباطات تلفنی، و اینترنت یا اخلال در شبکه های ارتباطی اطلاع دقیقی در دست نیست اما بازداشت حسین مجاهد از فعالان سیاسی در همدان تائید شده است. روز دوشنبه 6 نفر از افراد لباس شخصی با مراجعه به منزل حسین مجاهد دبیرکل حزب جامعه مدنی پس از تفتیش منزل وی را با خود به مکانی نامعلوم انتقال دادند.

از تبریز هم خبر می رسد که جمعی از پزشکان و فعالان ملی و مذهبی و اعضای نهضت آزادی ایران واحد تبریز که جهت اعتراض به نحوه برگزاری انتخابات دهم ریاست جمهوری، اعتراض مسالمت آمیزی را از جلوی بیمارستان شمس، بدون دادن هیچگونه شعاری برگزار کرده بودند، به شدت از سوی نیروی انتظامی مورد حمله قرار گرفته و دستگیر شده اند.
خانمها ثابتی، شاملو و دکتر لعیا فرزدی، حجت الله امیری، دکتر پناهی، عباس پور اظهری، مهندس مجید جابری، امیر حسین جهانی، مهدی خدادادی، مهندس دادیزاده، روح الله رحیم پور، دکتر علی اشرف سلطانی آذر، دکتر سیف لو، دکتر شربیانلو، دکترغفار فرزدی، دکترغفارزاده، منصور غفاری، مهندس مهدی یار بهرامی، رحیم یاوری و یعقوب زاده از جمله بازداشت شدگان در تبریز هستند که زندان تبریز منتقل شده اند.
روح الله رحیم پور، و امیرحسین جهانی دو فعال دانشجویی هم در تبریز بازداشت شده اند، و از سرنوشت لیلا اسفاری و شماری دیگر از دانشجویان دانشگاه زنجان که گفته می شود از سوی ماموران اطلاعات احظار و بازداشت شده اند خبری تازه ای در دست نیست.

...

همین گزارش در روز

دستگیری خانه به خانه چهره های سرشناس

2009-06-16T11:29:00.005-04:00

گسترده ترین موج بازداشت ها در دو دهه اخیر

در حالی که روز دوشنبه صدها هزار ایرانی در تهران و شهرهای مختلف ضمن اعتراض به تخلفات انتخاباتی دولت حمایت خود از میرحسین موسوی را اعلام کردند، نیروهای امنیتی همچنان با هجوم به خانه های منتقدان و اصلاح طلبان شناخته شده آن ها را بازداشت می کنند.
این روند که از نیمه شب جمعه در تهران آغاز شده، تاکنون به بازداشت ده ها فعال سیاسی، اجتماعی، روزنامه نگار و دانشجو منجر شده است.
در 24 , 25 خرداد و در طی هجوم ماموران امنیتی به خانه فعالان سیاسی و مدنی در تهران، جهانبخش خانجانی سخنگوی وزارت کشور در دولت خاتمی و عضو حزب کارگزاران سازندگی بازداشت شد.
عبدالرضا تاجیک روزنامه نگار و دبیر سرویس سیاسی چند روزنامه اصلاح طلب در سال های اخیر، و مهسا امر آبادی خبر نگار روزنامه اعتماد ملی نیز در منازل خود بازداشت شدند. گزارش ها حاکی است که ماموران قصد بازداشت مسعود باستانی روزنامه نگار و همر مهسا امر آبادی را نیز داشته اند اما وی در زمان هجوم ماموران در خانه نبوده است.
همزمان گروهی از ماموران به خانه علی مزروعی رییس انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران هجوم برده و ضمن تفتیش خانه وی اظهار داشتند که حکم بازداشت فرزند وی حنیف مزروعی روزنامه نگار و وبلاگ نویس را با خود دارند.
خانه حمیدرضا جلایی پور استاد دانشگاه و عضو شورای مرکزی حزب مشارکت نیز روز گذشته مورد هجوم ماموران قرار گرفت. جلایی پور در مصابه ای با تلویزیون بی بی سی ضمن تائید هجوم ماموران به خانه اش گفت که پس از آنکه از ماموران حکم یا کارت شناسایی درخواست کرده وی را مورد ضرب و شتم قرار داده و در داخل یک خودرو حبس کردند. به گفته جلایی پور ماموران پس از آن به خانه اش وارد شده و ضمن تفیش خانه فیش های تحقیقاتی و کامپیوتر و برخی دیگر از اموال منزلش را توقیف کرده و با خود برند. وی همچنین گفت که ماموران با نشان دادن یک حکم کلی به امضای سعید مرتضوی دادستان تهران که در آن اجازه داده بازداشت هرکسی به ماموران داده شده قصد بازداشت پسرش محمدرضا جلایی پور را داشتند اما وی در خانه نبود.
از شامگاه شنبه تاکنون برخی از چره های شاخص فعالان ملی - مذهبی از جمله هدی صابر، تقی رحمانی و رضا علیجانی روزنامه نگار هم بازداشت شدند، هر چند که ظاهرا این سه نفر، بعدا آزاد شده اند.
در اقدامی دیگر، ساعت سه بامداد یکشنبه ۲۴ خرداد مامورین در هجوم به خانه کیوان صمیمی مدیر مسئول نشریه توقیف شده"نامه" وی را بازداشت کرده و پس از آن با مراجعه به دفتر نشریه نامه کامپیوترهای این دفتر و مقداری کاغذ و اسناد موجود در دفتر این مجله را توقیف کرده و به همراه خود بردند.
همزمان نزدیکان به نهضت آزادی ایران می گویند که وزارت اطلاعات طی دو روز گدشته اقدام به بازداشت اعضای فعال شاخه جوانان نهضت آزادی ایران در تهران و سایر مناطق کشور کرده است. عماد بهاور، احمد افجه ای، علی مهرداد، سعید زراعت کار، روح الله شفیعی، محمدرضا احمدی نیا و مجتبی خندان اسامی بازداشت شدگان هستند.

گزارش های دیگر حاکی است که شاهین نوربخش، اشکان مجللی، علی پور خیری، علی نقط پور، عماد بهاور، حمید لطفی، میثم چره ور، مهدیه مینوی، مجتبی شایسته، فرهاد نصرالله پور و شماری دیگر از فعالان سیاسی نیز بازداشت شده اند.
در مشهد نیز مهدی عبایی، امیر اقتنایی و تنی چند از فعالان سیاسی عصر یک شنبه در مشهد بازداشت شده اند.
عصر یک شنبه و طی برگزاری جلسه ای در بیت آیت ا… شیرازی، پلیس امنیت مشهد با یورش به این محل جمعی از فعالان سیاسی حاضر در جلسه را دستگیر کرد. در میان دستگیر شدگان نام افرادی چون مهدی عبایی رییس شاخه ی خراسان رضوی حزب مشارکت ایران اسلامی و امیر اقتنایی مسئول شعبه ی خراسان سازمان ادوار تحکیم وحدت به چشم می خورد.
هنوز از سرنوشت مصطفی تاج زاده عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین انقلاب که ساعت 1 و نیم بامداد شنبه در منزلش بازداشت شد، و عبدالله رمضان زاده سخنگوی دولت خاتمی در سال های اصلاحات که همزمان دستگیر شد، خبری نیست. از احمد زید آبادی روزنامه نگار و دبیرکل سازمان ادوار تحکیم نیز از زمان بازداشتش در دو روز پیش تاکنون خبری به دست نیامده است.
یکی از نزدیکان مصطفی تاج زاده به روز گفت که در پیگیری های وکیل او مقامات رسمی از ارائه هرگونه جزئیاتی در مورد سرنوشت وی خودداری کرده و تنها ادعا کرده اند که تاج زاده را به اتهام دخالت در اعتراضات اخیر بازداشت کرده اند.

بازداشت دانشجویان
گزارش ها حاکی از بازداشت ده ها دانشجور در تهران و شهر های مختلف است. بازداشت دانشجویان پس از حمله همزمان یگان های ویژه و ماموران لباس شخصی که اکثر آنها از اعضای سپاه پاسداران بودند به دانشگاه ها و خوابگاه های دانشجویی و ضرب و شتم دانشجویان آغاز شده است.
در تهران در دو شبانه روز گذشته نیروهای امنیتی ضمن حمله به دانشگاه تهران و خوابگاه کوی دانشگاه نزدیک به 200 دانشجو را بازداشت کرده و با خود به بازداشتگاه های نامعلوم منتقل کرده اند.
منصور موسوی، وحید صرفی، امیر افضلی، حمید متولی زاده ادبیات، کاظم رحیمی، سامان کامکار، مرتضی رزم خواه، نیما رحیمی، محمد رضا حرآبادی، سینا چگینی، حسام کمانگر، سیاوش غلامی، خلیل کرمی، مسلم صالحی، سامان صاحب جلال، حامد روشنی، محمدرضا خداوردی، میلاد چگینی برخی از دانشجویانی هستند که در حمله یگان های ویژه و ماموران لباس شخصی به خوابگاه دانشجویان در کوی دانشگاه تهران بازداشت شده اند.
سایت دانشجویی بامداد خبر گزارش داد که حال سامان صاحب جلال یکی از دانشجویان وخیم گزارش شده و وی را پس از انتقال به بیمارستان شریعتی به مکانی نامعلوم منتقل شده است.
شمار دیگری از دانشجویان در شهرهای اصفهان، مشهد، بابل، گیلان و شیراز نیز در حمله یگان های ویژه به دانشگاه ها و خوابگاه های دانشجویی بازداشت شده اند.

...

همین گزارش در روز

احمدي نژاد در پي وزارت نهی از منکر

2009-06-08T05:58:00.006-04:00

محمود احمدی نژاد پس از ابلاغ دستور اجرای طرح امنیت اجتماعی که منج به دستگیری صدها هزار زن و جوان ایرانی به اتهام "بدحجابي" و "بدپوششي" در دوره ریاست جمهوریش شد، از يک سال پيش در صدد تشکیل وزارتخانه يا سازمان امر به معروف و نهی از منکر در حد معاوت رياست جمهوری است.
سه شب پيش وقتی مهدی کروبی در آغاز مناظره انتخاباتی به نام دکتر زهرا بنی یعقوب و ماجرای کشته شدن او در همدان بازداشتگاه امر به معروف و نهی از منکر همدان اشاره ای به اختصار کرد، محمود احمدی نژاد نه تنها حاضر به پاسخ گويي در اين مورد نشد، بلکه گفت که اين اظهارات کروبی "ارزش پاسخ گویی" را ندارد.

تقديم لايحه توسط دولت نهم

روزنامه دولتي ايران درست يک سال پس از کشته شدن زهرا بنی یعقوب در مهرماه سال 87 خبر داد که محمود احمدي نژاد لايحه تاسيس وزارتخانه جديدی را به امضاء رسانده تا ستادهاي امر به معروف و نهی از منکر را به "وزارت امر به معروف و نهی از منکر" تبديل کند.

ارگان مطبوعاتی دولت نهم تاکيد کرد که "لايحه امر به معروف و نهی از منکر با سه محور نظارت مردم بر مردم، نظارت مردم بر دولت و نظارت دولت بر مردم به امضای رییس جمهوری رسيد و در يک ماه آينده برای تصويب نهايی به مجلس ارسال می شود."

در اواسط دی ماه 87 نيز خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی ایرنا از قول آيت الله احمد جنتي دبير ستاد امر به معروف و نهی از منکر، دبير شورای نگهبان و از متحدان احمدی نژاد از تهيه لايحه تشکيل وزارت امر به معروف و نهی از منکر خبر داد. جنتی گفت که اين لايحه از سوی دولت تهيه شده ولی "پس از رفع برخی اشکالات جهت تصويب به مجلس شورای اسلامی تقديم خواهد شد."

واکنش رسانه ها و افکار عمومی در ايران به دنبال انتشار گزارش هايي در مورد تشکيل "وزارت امر به معروف و نهی از منکر" از سوی دولت احمدی نژاد که ايران را پس از عربستان سعودی به دومين کشوری تبديل می کرد که وزارتخانه ای به اين نام دارد، مشاوران احمدی نژاد را واداشت تا در آستانه انتخابات رياست جمهوری به احمدی نژاد توصيه کنند که ارائه اين لايحه را به بعد از انتخابات 22 خرداد 88 موکول کند.

برخی ديگر از نزديکان احمدی نژاد به وی توصيه کرده اند که به جای وزارت امر به معروف و نهی از منکر، سازمانی به همین نام به عنوان یکی از معاونت های ریاست جمهوری تاسیس کند.
مقام های دولت تاکنون جزئيات قابل توجهی از لايحه تشکيل وزارت امر به معروف و نهی از منکر را در اختیار رسانه ها قرار نداده اند، اما حزب موتلفه اسلامی از حامیان اصلی احمدی نژاد که در انتخابات 22 خرداد نیز از وی حمايت مي کند طرح پيشنهادی سازمان یا وزارت امر به معروف و نهی از منکر را در اختیار اعضای خود قرار داده است که از آن به عنوان پيش نويس لايحه دولت احمدی نژاد برای تاسيس وزارت امر به معرف و نهی از منکر نامبرده می شود.

دستگاهی زیر نظر رهبر و رئیس جمهور

در پيش نويس طرح تاسيس وزارت امر به معروف و نهی از منکر هدف آن "امر به معروف و نهی از منکر مورد اشاره در اصل هشتم قانون اساسی" عنوان و تاکید شده که اين لایحه در صورت تصويب نهایی در مجلس در سه حوزه "مردم نسبت به مردم"،"حوزه مردم نسبت به دولت"، و " حوزه دولت نسبت به مردم " به اجرا در مي آيد.
در اين طرح پيشنهاد شده که "به منظور مديريت امر به معروف و نهي از منكر در نظام اسلامي اعم از برنامه‌ريزي، سازماندهي، هماهنگي، هدايت، توسعه و نظارت بر كليه فعاليتهاي مردمي، تشكلهاي غير دولتي و نهادهاي دولتي و نهادهاي دولتي كه به طور مستقيم مرتبط با فريضه امر به معروف و نهي از منكر انجام مي پذيرد، سازمان مستقلي برای امر به معرفي ونهي از منكر زير نظر رييس جمهوري تشكيل شود و رييس سازمان، معاون رييس جمهور و نماينده قوه مجريه در شوراي سياستگذاري و نظارت آن باشد."
در تبصره ماده 30 آمده: "رييس سازمان به پيشنهاد رييس جمهور و تاييد مقام معظم رهبري و با حكم رييس جمهور به مدت 4 سال منصوب و مسئوليت اداره امور سازمان و اجراي برنامه‌ها را بر عهده خواهد داشت."

در ماده 31 هم تاکيد شده که شورايي مرکب از نمايندگان رهبر جمهوری اسلامی، حوزه علميه قم و نمايندگان 3 قوه تحت نظر معاون رييس جمهور و رييس سازمان امر به معروف و نهی از منکر"سياستگذاري و نظارت بر نحوه عملكرد اين سازمان واجراي قانون امر به معروف و نهي از منكر را بر عهده دارد."

نهی از منکر، از عفت عمومی تا اقتصاد

در بند اول و مواد 9 تا 12 اين طرح که به امر به معروف و نهی از منکر مردم در خصوص مردم اختصاص دارد ادعا شده که "امر به معروف و نهی از منکر از حقوق مسلم شهروندی و وظيفه همگانی است "و بر همين اساس عامه مردم حق دارند در مورد"حفظ شئون اسلامي جامعه، رعايت عفت عمومي، حفظ محيط زيست، پاسداري از قداست خانواده، حفظ امنيت اجتماعي" يکديگر را مورد امر به معروف و نهی از منکر قرار دهند.

همچنين در مورد "مقابله با گرانفروشي و كم فروش، رعايت بهداشت عمومي و محيط و حقوق شهروندی" نيز چنين حقي مورد تاکيد قرار گرفته است.

در اين ماده 10، برای حمايت از هرکسی که قصد امر به معروف و نهی از منکر داشته باشد تاکيد شده که "هرگونه توهين و تعرض نسبت به آمر يا ناهي كه در چارچوب اين قانون مبادرت به امر به معروف ونهي از منكر مي‌نمايد، جرم تلقي مي‌گردد، و متخلفان از حكم اين ماده، حسب مورد به مجازات مربوط محكوم خواهند شد."

در ماده 12 تاکيد شده که علاوه بر اشخاص "كليه تشكلهاي مردمي اعم از احزاب، سازمانها و انجمن هاي غير دولتي در اجراي امر به معروف و نهي از منكر موظف به رعايت اين قانون مي‌باشند."

در ماده 36 نيز تاکيد شده که "هر كس مانع اجراي اين حق ديني و شهروندي) اجرای امر به معروف و نهی) گردد به چهارماه تا يكسال حبس محكوم مي‌گردد و چنانچه داراي سمت دولتي باشد علاوه بر مجازات مذكور به انفصال از خدمت دولتي از يك تا سه سال محكوم خواهد شد. "

در بند دوم مربوط به امر به معروف مردم نسبت به دولت، طی مواد 13 تا 18 ذکر شده که مردم اجازه دارند تا دولت را مورد امر به معروف و نهی از منکر قرار دهند و از جمله آمده است: "در مبارزه با فساد اداري ،مبارزه با مفاسد مالي و اقتصادی،حفظ نظم و انضباط اداري، رعايت وجدان كاري، حفظ بيت‌المال، مقابله با تجمل‌گرايي، حفظ شئون اداري در نظام اسلامي ،رعايت حقوق و كرامت ارباب رجوع" مردم حق دارند دولت را مورد امربه معروف و نهی از منکر قرار دهند.

قضات امر به معروف نهی از منکر

در بند سوم و بندهای 18 تا 29 طرح وزارتخانه یا سازمان امر به معروف و نهی از منکر که به اختيارات دولت نسبت به مردم مربوط است، تاکيد شده همه دستگاه های دولتی باید شوراهای امر به معروف و نهی از منکر تشکيل دهند و براساس آئين نامه ای که دولت تدوین می کند به امر به معروف و نهی از منکر مردم، مراجعان و پرسنل خود بپردازند.

همچنین"دستگاههاي آموزشي، فرهنگي و تبليغي كشور مكلفند مطابق آيين نامه‌اي كه بنا به پيشنهاد سازمان امر به معروف و نهي از منكر به تصويب هيات دولت مي‌رسد نسبت به فرهنگسازي امر به معروف و نهي از منكر برنامه‌ريزي و اقدام کنند."

دولت براساس ماده 23 این طرح "مكلف است در برنامه‌هاي كلان و توسعه كشور و بودجه‌هاي سالانه پيش‌بيني‌هاي مناسب و كافي را منظور نمايد"، و قوه قضاييه نيز مکلف شده که قضاتی را به عنوان قضات امر به معروف و نهی از منکر معین کرده و "دفاتر حمايت از آمران به معروف و ناهيان از منكر " و "آموزش ضابطين قضايي" در حوزه امر به معروف و نهی از منکر را راه اندازی کند.

در ماده 25 به نيروي انتظامي و نيروي مقاومت بسيج ماموريت داده شده تا در هماهنگي با "سازمان امر به معروف و نهي از منكر مكلف به فراهم ساختن ساز و كار مناسب براي اجراي اين فريضه در چارچوب اين قانون مي‌باشند."

در ماده 26 دولت مامور شده تا "زمينه وقوع منكراتي را كه ريشه در نابسامانيهاي اقتصادي، سياسي، اجتماعي و فرهنگي دارد. شناسايي و به نحو مقتضي رفع کند."

دولت همچنين اختیار دارد که "حمايتهاي مادي و معنوي لازم از تشكلهاي غير دولتي كه در خصوص امر به معروف و نهي از منكر فعاليت مي‌نمايد، به عمل آورد."

ماده 28 هم به امر به معروف و نهی از منکر در مورد اتباع خارجی اختصاص دارد و در آن تاکيد شده که "سفارتخانه‌ها و نمايندگان جمهوري اسلامي ايران در خارج از كشور، نيروي انتظامي و سازمان گردشگري، جهانگردي و ساير دستگاههاي ذيربط موظفند اتباع خارجي را قبل و حين ورود به كشور نسبت به قوانين و مقررات و رعايت شئونات اسلامي ـ ايراني تفهيم و آماده نمايند."

همچنين در ماده 29 به دولت اختیار داده شده تا ميزان اهتمام یا عمل كاركنان و مديران را نسبت به امر به معروف و نهي از منكر در ارزشيابي سالانه، ارتقا و انتصاب آنان مورد لحاظ قرار دهد.

"مرحله يدي" در انحصار حکومت

در پيش نويس تاسيس سازمان یا وزارتخانه امر به معروف و نهی از منکر امر تاکید شده که به معروف و نهي از منكر داراي مراتب قلبي، لساني و يدي است كه مرحله قلبي و لساني وظيفه همگاني ومرحله يدي به حكومت اختصاص دارد.

آمران می توانند پس از طريق تذكر، ارشاد و راهنمايي (كتبي يا شفاهي) به ارايه شكايت و گزارش به مراجع و يا مقامهاي ذيصلاح و ساير اقدامهاي قانوني علیه کسی که فکر می کنند دچار منکر شده مبادرت کنند.

در اين پيش نويس همچنين تاکيد شده که آمران می توانند در مورد عقاید افراد آنها را مورد نهی از منکر قرار دهند، و آمده است: "دعوت و راهنمايي افراد به عقايد و رفتار حق و بر حذر داشتن از انحرافات عقيدتي و فكري و اخلاقي مورد تاكيد اين قانون مي‌باشد."

وقتی آدم های واقعی مثل فيلم ها مي ميرند؛سينا پايمرد مرد!

2009-04-20T18:25:00.009-04:00

بعضی وقت ها آدم بعضی چيزها را باور نمی کنه یا فکر می کنه که مثلا اشتباهي رخ داده حتما.مرگ سينا پايمرد دقیقا از همین خبرهاست.همان که رسانه ها از او به عنوان نوجوان هنرمند و نی نوازی محکوم به اعدام نام می بردند و وقتی شهریور 86 در پای چوبه دار به عنوان به عنوان آخرين درخواست اجازه نی نوازی گرفت.و نواخت چنان که اولياي دم پذيرفتن که فرصتی بدهند به او.بعد کلی آدم خير و فعال حقوق بشر و مخالف اعدام پول جور کردن و رضايت اوليا دم را گرفتند.

دوباره محاکمه شد برای جنبه عمومی جرم و در نهايت اوايل دی 86 بعد چندسال تحمل زندان و کابوس اعدام آزاد شد.

ولی این آخر ماجرا نبود و ظاهرا بعدش دچار مشکلات جسمی و روحی شده،و بعد بستری شدن در بیمارستان روانی و آخر سر مرگ در روزهای قبل از نوروز 88 که آقای مصطفايی نوشته بر اثر سکته.مگه چندسالش بود؟ 21 سال.عوارض زندان بود،و پای اعدام زندگی کردن در حبس یا عوارض فراموشکاری ما،عوارض خشونت پنهان اما جاری در کشورما.هرچه هست و بود خبرش وحشتانکه برای من پوست کلفت.فیلم نیست و فیلم نامه نیست،این زندگی واقعی آدم هاست که مثل آخر فيلم ها داره تمام میشه.

سينا پاي چوبه‌‌دار ني نواخت؛شهریور 86

حکايت نی نوازی سينا پای طناب دار

نوازنده نی آزاد شد؛دی 86
بعدازظهر روز يکشنبه درهاي طوسي رنگ زندان رجايي شهر همزمان با اشک شوق سينا و خانواده اش باز شد و قدم هاي لرزان نوازنده ني چارچوب در را پيمود تا يکبار ديگر سينا در هواي سرد زمستاني نفس بکشد و طعم آزادي را بچشد.
او گفته بود"فقط مي خواهد به زندگي کردن و خوب بودن فکر کند."

سینا مرده،قبل از عید فوت کرد؛فروردین 88
دو سال بعد آزادی از زندان و جان در بردن از اعدام...

رسوایی قضایی در پرونده زن کشی های آبادان

2009-04-06T16:47:00.007-04:00

فرمانده نيروی انتظامی همزمان با تاکید بر تداوم طرح برخورد با بدحجابی، بروز يک رسوایی انتظامی و قضائي در پرونده زن کشی های آبادان را تائيد کرد.
اسماعیل احمدی مقدم با اشاره به پرونده زن کشی زنجيره ای در آبادان که طی آن 15 زن و یک مرد در آبادان به قتل رسيده اند،از دستگيري و محاکمه افراد ديگري به غير از متهم یا متهمان اصلی اين پرونده و صدور حکم اعدام برای آن ها خبر داد.
احمدی مقدم همچنين گفت که فرمانده آگاهی آبادان و دو مامور ديگر نيروي انتظامی که مسئول این پرونده بودند،به دليل گرفتن اعترافات اجباری از متهمانی که به اشتباه دستگیر شده بودند،از سمت خود برکنار شده اند.
نکته مهم در اظهارات فرمانده نيروي انتظامی اما آن جاست که وی گفت"متاسفانه قاضي پرونده‌ نيز متهمان را محكوم اعلام كرده بود كه در زمان به تاخير افتادن حكم قصاص و تكرار قتل‌ها در آبادان به موضوع رسيدگي شد و فرمانده انتظامي آبادان نيز به دليل بي‌توجهي مورد توبيخ قرار گرفت."
به گفته احمدی مقدم این ماجرا زمانی آشکار شده که با تاخير در اجرای حکم اعدام متهمانی که براساس اعترافات اجباری به قصاص محکوم شده بودند،به تاخير افتاده و همزمان زن کشی در آبادان ادامه یافته است.
همزمان فرید بغلانی نیز که اکنون از او به عنوان متهم اصلی قتل های زنجره ای زنان در آبادان نامبرده مي شود نيز در جلسه دادگاهی که هفته دوم فروردین در ابادان برگزار شد،اتهامات قتل 15 زن و یک مرد را رد کرد.
زن کشي زنجيره ای در آبادان آبان ماه گذشته زمانی علنی شد که دری نجف آبادی دادستان کل کشور که برای معرفی دادستان جدید اهواز به این شهر سفر کرده بود، از وجود چنين پرونده ای سخن گفت.دادستان کل کشور همان روز گفت"قاتل زنجيره اي، با پيگيري دادستان آبادان و همکاري نيروي پليس و ماموران اطلاعاتي، به تازگي در چنگال عدالت گرفتار شده است و به زودي، محاكمه و مجازات خواهد شد."وی همچنين از اينكه قاتل با تاخير شناسايي شده ، ابراز تاسف كرد اما اطمينان داد كه"دستگاه قضايي در دفاع از جان و مال و نواميس آنان کوتاه نخواهد آمد."
فرمانده نيروي انتظامی همزمان با اعلام اين خبر از سوی دری نجف آبادی به خبرگزاری ایسنا گفت که دستور عدم اطلاع رسانی در مورد زن کشی های زنجیره ای آبادان را خودش صادر کرده، و تاکید کرد که"در رابطه با پرونده قتل هاي سريالي آبادان گفته بودم فعلاً گزارشي داده نشود تا تحقيقات در اين پرونده به پايان برسد،اما با کساني که در مسير اطلاع رساني کوتاهي کرده اند حتماً برخورد خواهد شد."
نزدیک به چهارماه بعد در اسفند ماه گذشته احمدی مقدم وجود اشکلاتی در این پرونده را پذیرفت و به خبرگزاری ایسنا گفت"در این پرونده اشکالاتی نیز در عملکرد معاونت آگاهی نیروی انتظامی آبادان وجود داشت که با آن‌ها برخورد شد."
وی پرونده زن کشی زنجیره ای در آبادان را"عمیق" توصیف کرد و گفت که"مقاماتی که در دستگاه قضایی پرونده را پیگیری می‌کردند،دچار ضعف و نقصان بودند که مجموع این عوامل در کشف حقیقت پرونده قتل‌های آبادان تاخیر ایجاد کرد."
احمدی مقدم همچنين گفت"يکي از دلايل احتمالی اطلاع رساني نشدن پرونده قتل هاي زنجيره ای آبادان اين است که 2 تن در سال گذشته وقوع برخي از قتل ها را به عهده گرفته بودند و پرونده نيز بسته شده بود،اما با تکرار اين قتل ها مشخص شد معترفان به قتل،اعترافات شان واقعي نبوده است."

کوتاهی یا تعمد؟
مقامات رسمی از انتشار جزئیات زن کشی زنجیره ای در آبادان به مانند چند پرونده زن کشی دیگر در کرج،ورامین،و گیلان خوداری مي کنند و با اعمال فشار از رانتشار این اخبار جلوگیری می کنند.
در سال گذشته چند پرونده زن کشی زنجیره ای نزدیک به 50 زن در چهار پرونده مختلف به قتل رسیده اند اما حتی روزنامه ایران که ارگان مطبوعاتی دولت است از انتشار این اخبار منع شده است.
روزنامه ایران چندی قبل در یاداشتی که همزمان با انتشار خبر دستگیری يک قاتل زنجیره ای زنان ديگر در کرج منتشر کرد،از فشار بر خبرنگارانش به دلیل انتشار خبر کوتاهی در مورد زنجیره ای بودن زن کشی ها در کرج بدون هماهنگی با نیروی انتظامی خبر داد،و افزود"اين پرسش مطرح است كه آيا پليس به محض اطلاع از سريالى بودن قتل ها در يك شهر نمى بايست در اين رابطه اطلاع رسانى شفاف و گسترده به عمل مى آورد تا ضمن هشدار جدى به مردم و شهروندان از وقوع قتل هاى ديگر نيز جلوگيرى مى كرد يا اين كه از مردم هم براى دستگيرى يك جنايتكار فرارى كمک مى طلبيد."
در اغلب پرونده های زن کشی زنجیره ای طی سال گذشته متهمان اصلی پيشتر در جریان تحقیقات به عنوان مظنون به نیروی انتظامی معرفی شده اند اما پس از مدتی از مدتی آزاد شده یا در مورد آن ها رفع اتهام شده است.
مقامات قضایی و انتظامی تاکنون در مورد دلایل این اقدام خود،و عمدی یا غیر عمدی بودن آن توضيحي ارائه نکرده اند.
در مرداد سال 80 خبر قتل هاي سريالي زنان در مشهد به بيرون درز کرد؛ اغلب قربانيان اين پرونده،از جمله ‏کساني بودند که در زندان يا نيروي انتظامي پرونده داشتند.
در این پرونده سرانجام سعید حنایی یک مرد مذهبی و کارت عضویت بسیج داشت و حتی در جمع آوری و انتقال اجساد قربانیان این قتل ها با نیروی انتظامی همکاری می کرد،سرانجام به عنوان قاتل معرفی،و اعدام شد.
سعید حنایی که از هنگام دستگیری تا اعدام مورد حمایت رسانه های محافظه کاران از جمله روزنامه هایی چون کیهان و رسالت قرار گرفت،در جریان دادگاه گفت که قصد داشته با کشتن این زنان جامعه را از فساد پاک کند.
...

عکس:فرید بغلانی متهم فعلی پرونده زن کشی های آبادان/روزنامه اعتماد
در روز

در مرگ امیدرضا میرصیافی؛نوروز و گرگ های آقا

2009-03-18T17:52:00.009-04:00

چه بنویسم وقتی نوروز مان بوی مرگ می گیرد.چه باید نوشت وقتی سرتاسر این گربه عزیز،در سراسر ایران ما می تازند گرگ های آقا.امید رضا میرصیافی وبلاگ نویس در اوین منحوس جانش را از دست داده،همان جا که 30 سال پیش قرار بود درش تخته شود و در این 30 سال شد کشتارگاه مخالفان و منتقدان دیکتاتوری اسلامی.
این شعر را دی ماه نوشته بودم ولی حالا فکر کردم به جای هرجور نوشتن دیگر با عیدی تلخ "آقا"یان به وبلاگ نویسان،این را بگذارم اینجا.
به احترام آن جان عزيزي که اوین منفور را تاب نیاورد.

گرگ های آقا

تا نقض حقوق این بشر
گزارشی شود در کازینوی فلان مقام بسار اتحادیه
گرگ های آقا
سنگ ها را به خایه های ما
و خایه های ما را به سنگ
بسته اند چنان
که هزار سال دیگر هم
از نطفه رستم ها و رودابه ها
جز کودکان مرده
به دنیا نمی آید

آه عبارت های گم شده
آه بوروکراسی،کاغذ بازی،آه قطعنامه ها
باور کنید
موشک ها و بازجویان
آدم کش ها و شکنجه گران
تروریست ها و مزدوران
هزار بار زودتر از شما
هزار سال زودتر از آزادی
به دنیا آمده اند

آه گرگ های آقا
گرگ ها
آهای آقا!
این ها و آن ها اعتراف
و ما اعتراف می کنیم
شما زودتر از شیطان و بهتر از عزرائیل
از رویای کودکان ، کابوس
و از شهرها گورستان می سازید.

بیشتر:
مجتبی سمیع نژاد درباره امید رضا میرصیافی؛قرار بود که...

گزارش پزشکی مرگ امیدرضا میرصیافی در زندان اوین

تاسف گزارشگران بدون مرز از مرگ امید میرصیافی در زندان اوین
28 اسفند ماه 1387- کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران امروز اعلام کرد که مرگ یک وب لاگ نویس زندانی در زندان اوین در روز 27 اسفند ماه که بدنبال مرگ زندانی عقیدتی دیگری در روزهای اخیر اتفاق افتاده است، گویای آن است که مقامات ایرانی کاملا به سلامت زندانیان اعتنایی ندارند. کمپین بین المللی حقوق بشر از قوه قضائیه خواست که فورا مسئولین زندان را بخاطر غفلت از مسئولیتشان در این دو مورد مرگ اخیر زندانیان مورد بازجویی و محاکمه قرار دهد. کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران به مقامات ایرانی یادآوری می کند که آنها طبق قوانین بین المللی حقوق بشر پاسخگوی سلامتی و امنیت جانی زندانیان هستند.
هادی قائمی؛ سخنگوی کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت: "رهبران ایران اداره زندانها را به گروهی از افراد نالایق و سنگدل واگذار کرده اند که نهایت بی اعتنایی را به زندگی انسان ها دارند." او اضافه کرد:"اگر مقامات ایرانی برای مجازات ماموران خاطی سریع اقدام نکنند مصونیت از مجازات و عدم پاسخگویی را رواج داده واین روند شدت می گیرد."
امید رضا میرصیافی در روز 27 اسفند ماه 1387 در زندان اوین در تهران درگذشت. به گزارش حسام فیروزی؛ پزشک زندانی در زندان اوین، میرصیافی بیش از حد مورد نیاز از داروهای خود استفاده کرده بود .در گزارش حسام فیروزی که توسط مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران ارائه شده، یادآوری شده است که میرصیافی دچار افسردگی شدید بود. فیروزی که در زمان درمان میرصیافی در بهداری زندان بود گفته است که پزشکان زندان نتوانستند مراقبت های مناسب را فراهم کنند و فورا او را به بیمارستان بفرستند.
میرصیافی بخاطر ابراز عقایدش در یک وب لاگ شخصی محاکمه شده بود. او به توهین به مقامات متهم شد و به دو سال و نیم زندان محکوم شد.
میرصیافی در مصاحبه ای در روز 26 اذرماه 1387 به کمپین بین المللی حقوق بشر گفته بود که وب لاگ او کاملا خصوصی بوده و فقط توسط تعداد کمی از دوستان او خوانده می شده است. او همچنین گفته بود که یک کارشناس وزارت اطلاعات به دادگاه فراخوانده شده بود، در جریان محاکمه او بر این نکته تاکید کرده و گفته بود که او نباید چنین حکم سنگینی دریافت کند.
محمد علی دادخواه؛ وکیل میرصیافی به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت که حکم میرصیافی با عجله به اجرا درآمد بدون اینکه آئین مناسب دادرسی در آن مورد اعمال شود، و ایشان هم قبل از اجرای حکم رسما از حکم صادره مطلع نشده بود و به او ابلاغ نشده بود.
هادی قائمی در این مورد گفت:" از قاضی ای که برای میرصیافی فقط بخاطر عقاید مسالمت جویانه اش حکم صادر می کند، تا مسئولین بهداری که شرایط بحرانی او را مورد بی توجهی قرار داده اند یعنی مجموعه ای از مقامات قضایی و ماموران زندان همه مسئول مرگ میرصیافی هستند. مرگ میرصیافی شاخص سنگدلی سازمانهای امنیتی و اطلاعاتی ایرانی است که با همکاری قوه قضائیه از دادگاهها سوء استفاده می کنند."
امیرساران؛ زندانی سیاسی ای که بخاطر فعالیتهای سیاسی 8 سال حکم دریافت کرده بود در روز 16 اسفند ماه 1387 در اثر سکته مغزی درگذشت. خانواده و دوستان امیر ساران ادعا کرده اند که مرگ وی در اثر بی مبالاتی و عدم مراقبت های مناسب توسط مقامات زندان رخ داده است.

عدالت تاريک؛اشعار کامیونی،تاج بيگم،تاجر بزرگ کاغذ، و حدادعادل

2009-02-15T14:39:00.009-05:00

یک.غلامعلی حداد عادل بعد از خدماتی! که در مقام رياست مجلس هفتم کشيد،هر روز يا يک روز در ميان در مورد فرهنگ حرف می زنه تا به همه ثابت کنه که حالا که در عالم سياست با دوپينگ قدرت و نظارت و فاميل بازی و اين ها به جايی نرسيده ولی همچنان "چهره فرهنگی" هست.

در ميان اظهار فضل های غلامعلی خان يکی هم اين خبر است که گفته می خواهد مجموعه ای از «اشعار کاميونی» را منتشر کند،متن خبرش هم اين است:
"رئيس فرهنگستان زبان و ادب فارسی در ميان جمعی از استادان دانشگاه اعلام کرد: به اعتبار علاقه ای که به شعر و ادبيات دارم از اول انقلاب هر چه شعر در پشت ماشينها و کاميونها ديده ام را يادداشت کرده ام (البته فقط شعرهايی را يادداشت می کنم که مردم به علاقه و طبع خود پشت ماشين نوشته اند.) به طوری که در حال حاضر يک هزار و ۵۰۰ نمونه از اين شعرها را گردآوری کرده ام. اين شعرها گردآوری شده و روزی چاپ می شود. غلامعلی حداد عادل همچنين عنوان کرد: يک دفتر دارم که هنوز هم شعارها و شعرهای پشت ماشينها و کاميونها را يادداشت می کنم. شعرهای دهه ۶۰ که پشت ماشينها و کاميونها نوشته می شد با آنچه که امروز ملاحظه می کنم کاملا متفاوت است که اين خود نشانه ای از تغيير فرهنگ عمومی است."

دو.اتفاقا وقتی اين خبر را خواندم يادم افتاد به عکس يکی از اين کاميون ها که در وب ديده بودم.گفتم شايد بد نباشد غلامعلی خان حداد عادل هم آن را ببيند اين جوری شايد در مجلس یا فرهنگستان زبان و ادب کارگروهی برای ساخت و ساز "ادبيات چند همسری" فراهم کند.

سه.در اوايل بهمن ۷۹ خبری در روزنامه ها منتشر شد از کشته شدن يک تاجر کاغذ به نام "علی مصدقی راد" و مدتی بعد خبر دادند که آقای مصدقی راد را زنی کشته است به نام "تاج بيگم" ۵۲ ساله،ساکن خيابان روشندلان در نزديکی"پل چوبی" يا به عبارتی حوالی خيابان ظهيرالاسلام که همان راسته کاغذ فروشان هم هست.
در خبرهای اوليه به نقل از همسر و فرزندان آقای مصدقی راد آمده بود که ايشان صبح زود خيلی شيک و مرتب به اتفاق برخی از اعضای خانواده از خانه خارج شده و بعد از رساندن آن ها ، سرانجام راهی محل کارش شده.
اما مدتی بعد نوشتند که ايشان دور از چشم همسر و خانواده همسری صيغه ای هم داشته که همان"تاج بيگم "باشد.بعد هم مسئولان پرونده به خبرنگاران گفتند که همين تاج بيگم ، تاجر مشهور کاغذ را به قتل رسانده است.
غير از تناقض های فراوانی که در اين پرونده وجود داشت،که يکی از آنها عدم انطباق بازسازی صحنه جنايت با اعترافات تاج بيگم بود و اين را به کرات مسئولان پرونده در همان زمان اعلام و در رسانه ها درج شد،وقتی در نهايت سال ۸۲ دوباره از تاج بيگم انگيزه قتل تاجر کاغذ و همسر صيغه ای را پرسيدند،گفت"من از ۷سال پيش به صيغه «علی» درآمدم، در اين مدت ازسوی وی هميشه تحقير می شدم و او مرا استثمار کرده بود تا اينکه با کينه يی عميق نقشه قتل وی را طراحی کردم. روز جنايت، من با يک توطئه «علی» را به خانه اش(منظور تاج بيگم خانه ای نيست که تاجر کاغذ با خانواده اش در آن زندگی می کرد،بله خانه ديگری است) که محل قرار ما بود کشاندم."(روزنامه ايران،۲۵ مرداد ۸۰)
تاج بيگم در دادگاه و در حضور قاضی حسينی کوه کمره ای نیز گفتهه بود که"تاجر کاغذ مردی‌ هوسباز و دارای‌ فساد اخلاقی‌ بوده‌ و به‌ همين‌ خاطر يک‌ روز که‌ دو زن‌ را به‌ دفتر کار خود آورده‌ بود تا با هم‌ برای‌ خوشگذرانی‌ به‌ اطراف‌ تهران‌ بروند،در يک‌ فرصت‌ مناسب‌ وی‌ را با ضربات‌ چاقو به‌ قتل‌ رسانده‌ و به‌ خانه‌ پسر خود فرار کرده‌ بود."(روزنامه های ۲۶ تير ۸۲)
اين زن ۵۲ ساله که بنابر گزارش های منتشر شده،در واقع نقش کارگری و همسر صيغه ای آقای مصدقی را با هم بر عهده داشت،سرانجام در دادگاه به قصاص محکوم و ۲۵ تير ۸۲ بی سر و صدا در زندان قصر به دار آويخته شد.

اما ربط اين سه موضوع به هم چيست؟
آن تاجر کاغذ يعنی آقای علی مصدقی راد ، دايی غلامعلی حداد عادل بود. و همه اين ماجرا مروری است که با ديدن خبر انتشار اشعار کاميونی از سوی حدادعادل لازم بود.نمی دانم غلامعلی خان در کتاب اشعار کاميونی خودشان جایی برای این کامیون نوشت هم در نظر گرفته یا نه؛"فرزندکمتر،همسر بيشتر،خوب بيد!"

بی ربط؛

حداد عادل؛ساعت کار زنان نباید بنیان خانواده را تضعیف کند

آرزوی تندرستی برای شهرام شیدایی

2009-02-11T00:34:00.012-05:00

شهرام شیدایی امروز در بیمارستانی در تهران تن اش را می سپارد به تیغ جراحی.خبر تلخی است خبر بیماری او.شهرام شاعر و مترجم است.زندگی شاعرانه ای هم داشته و دارد.دستکم پانزده سال است که می شناسم اش.آن وقت ها گاهی می رفتم به دفتری که او و چند دوست شاعر بعلاوه کلی آدم ديگر به فرهنگ نامه نویسی مشغول بودند.

غیر از این چند تا دوست مشترک دیگر هم داشتیم یکی علی باباچاهی بود،يکي شایان حامدی،و يکي علی رضا حسینی بود و خیلی های دیگر البته، و همه مان دوست شعر.

شایان حامدی سال 75 خودکشی کرد. شایان حامدی شاعری بوشهری و سبزه رو بود با سبیل های سیاه و چشم هایی مهربان.هیچ وقت حتی فکرش را هم نمی کردم که در برق چشمان سیاه او رد پایی از مرگ باشد.کتاب شعرش بعد منتشر شد؛"دری به دریغا" +

علی رضا حسيني را "زيبا ترين مغروق جهان" نامیده اند.او هم مثل شایان سبزه رو و پر از انرزي بود،و البته برخلاف شايان که آرامش خاص خودش را هم داشت،حسیني تند تند حرف می زد و در حرف ها و بحث های ادبی غرق می شد.نمی دانم چه طور شد که جانش برای همیشه به اعماق دریای اژه پيوست.خبر غرق شدن او یک سال و نیم بعد غرق شدن اش رسید.شاعر شکست روایت را موج های خشمگين دریا و زندگی از ما گرفتند.

همان سال ها شهرام شیدایی و حسینی و شریفی و چند تای دیگراز بچه های شاعر و نویسنده در کرج نشست های نقد شعر و داستان به پا کرده بودند.یکی دو بار به آن نشست ها رفتم.خیلی داغ بود و تند و تیز.با اینکه اغلب شان جوان بودند و سن و سال دارشان حسینی بود وآقای عابد همشهری ما ، ولی تقریبا نویسنده و شاعری از آن نشست ها جان سالم در نمی برد.بچه ها خوب می خواندند و البته کمی تند می رفتند.شهرام شیدایی در آن جمع میانه احترام و نقد را نگاه می داشت معمولا.چند موردش را خودم شاهدم و چند تای دیگر را هم از نویسندگان و شاعران شنیده ام.بقیه هم خب نظرشان را صاف و پوست کنده می گفتند.

نمی دانم سرنوشت آن نشست ها در سال های بعد چی شد.اما میدانم که شهرام شیدایی همه این سال ها داشت و دارد شعر می نویسد.

شهرام آدم کم حرفی است، و پر درد.شعرش را می گوید و ترجمه اش را منتشر می کند و می خواند و می نویسد.

نمی دانم چه طور شد که همه چیز این همه پخش و پلا شد.دیروز دوستی همین را می گفت به تاکید که؛بدجور پخش و پلا شده ایم در دنیا ولی خب امیدواریم هنوز و همیشه.

...

شهرام شیدایی امروز و احتمالا همین حالا که می نویسم تن اش را به تیغ جراحان سپرده.خبر تلخی است و آرزو مي کنم با کارگر افتادن تيغ جراحان،شهرام شیدایی را باز مثل همیشه سالم و سرحال و همان طور شاعر ببینم و ببینیم.

روز پنج شنبه شاعران و نقاشان و آثاری را برای کمک به تامین هزینه‌های سنگین عمل و بیمارستان شهرام شیدایی به معرض فروش می گذارند و البته کتاب شعرش را"خنديدن در خانه ای که مي سوخت"، که شاعران چيزی ندارند جز همین شعرها در خانه ای که می سوزد.

خبرهای جدید در مورد شهرام شیدایی را در این جا بخوانید

مرتبط:

شهرام شیدایی و خندیدن در خانه ای که می سوخت

خندیدن در خانه ای که می سوخت

شهرام شیدایی را فراموش نکنیم

به بهانه بیماری شهرام شیدایی؛همدردی با یک دوست

بنویس ما غمگینیم

به فکر شیدایی باشیم

اعتراض مشترک دو نهاد مدافع حقوق بشر به حکم زندان و شلاق 4 وبلاگ نویس و روزنامه نگار

2009-02-10T17:19:00.009-05:00

نیویورک –22 بهمن ماه 1387- دیده بان حقوق بشر ، و کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران امروز اعلام کردند که محکومیت 4 وب لاگ نویس توسط دادگاه در تاریخ 15 بهمن ماه 1387 به زندان، شلاق و جریمه نقدی،علیرغم اقرار قوه قضائیه به اخذ اعتراف اجباری از آنها، نقض حقوق آنها از برخورداری از یک دادرسی عادلانه است. این چهار وب لاگ نویس بلافاصله پس از بازداشت در سال 1383 اعلام کردند که در دوره بازجویی مورد شکنجه قرار گرفته بودند اما هنوز هیچ تحقیق علنی ای در مورد این ادعاها علیرغم قول یک مقام عالیرتبه انجام نشده است.

امید معماریان، روزبه میر ابراهیمی، شهرام رفیع زاده و جواد غلام تمیمی در شهریور و مهرماه 1383 دستگیر شدند و بدون هیچ اتهامی در بازداشت ماندند. این چهار وب لاگ نویس اعلام کردند که در دوران بازداشت تحت خشونت های جسمی و روحی بودند در حالیکه بطور طولانی مدت بدون دسترسی به وکیل و خانواده درسلول های انفرادی در بازداشتگاه نگه داشته شده بودند .پس از آزادی از زندان، سه نفر از این 4 وب لاگ نویس در ملاقاتی با آیت الله هاشمی شاهرودی؛ رئیس قوه قضائیه خشونت های اعمال شده در دوران زندان را برای ایشان تشریح کردند. در 31 فروردین ماه1384، کریمی راد؛ سخنگوی قوه قضائیه اعلام کرد که طی یک بررسی رسمی معلوم شده است که این افراد به اعتراف اجباری وادار شده بودند. این سخنگو گفته بود :" در بررسی های انجام شده مشخص شد که یک سری مسامحه کاری ها، سهل انگاری ها و سوء استفاده هایی از زبان و قلم این افراد (وب لاگ نویسان) در نوشتن ندامتنامه ها شده است."
جو استوراک، معاون مدیر کل بخش خاورمیانه در دیده بان حقوق بشر در مورد احکام صادره برای این روزنامه نگاران گفت: "این احکام با توجه به اذعان قوه قضائیه مبنی بر اینکه شواهد به زور اخذ شده، تکان دهنده هستند. قضات باید تحقیق کنند و متجاوزین را محاکمه کنند نه قربانیان را."

دیده بان حقوق بشر و کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران از دادگاه تجدید نظر در تهران خواستند که این احکام را پس بگیرند و خواستار تحقیق در باره شکنجه های مورد ادعای این وب لاگ نویسان شد.

چهار روزنامه نگار در پاییز سال 1385 آزاد شدند. معماریان، میرابراهیمی و رفیع زاده در خارج از کشور می باشند و غلام تمیمی در ایران است.

مقامات قوه قضائیه در تاریخ 16 بهمن ماه 1387 به وکلای این وب لاگ نویسان اطلاع داد که شعبه 1059 دادگاه جزایی و انقلاب تهران انها را تا حد 3 سال و 3 ماه زندان و شلاق محکوم کرده است. امید معماریان علاوه بر زندان و شلاق به 500 هزار تومان جریمه نقدی نیز محکوم شده است. اتهامات وارده بر این وب لاگ نویسان "مشارکت در تشکیل جمعیت های غیر قانونی"، "عضویت در جمعیت های غیر قانونی"، "تبلیغ علیه نظام"، "نشر اکاذیب" و " اخلال در نظم عمومی" بوده است.علاوه بر این غلام تمیمی به خیانت به کشور نیز متهم شده است.

وکلای این چهار روزنامه نگار از جمله شیرین عبادی؛ برنده جایزه صلح نوبل به دیده بان حقوق بشر و کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفتند که آنها "قطعا به این احکام اعتراض خواهند کرد."

معماریان، میرابراهیمی و رفیع زاده در تاریخ 21 دی ماه سال 1383 با آیت الله شاهرودی؛ رئیس قوه قضائیه دیدار کردند و شرحی از شکنجه های روحی و جسمی وارده بر خود را به دست بازجویی که خودش را "کشاورز" معرفی می کرد، ارائه دادند. آنها گفتند که بازپرس مسئول پرونده؛ آقای مهدی پور بوده است.

به گفته میر ابراهیمی که در سال 2008 به عنوان مشاور در دیده بان حقوق بشر کار می کرد: "ما به آقای شاهرودی اعتماد کردیم. وی به ما گفت که به هیچکس جزئیات زندان خود را نگوئید و من قول میدهم که مسئله شما را حل کنم."

از قرار معلوم منظور از فشارهای وارده در زندان گرفتن اعترافات برای ربط دادن اصلاح طلبان به اتهامات واهی از جمله اقدام علیه امنیت ملی و جاسوسی بوده است. +

به گفته این سه روزنامه نگار، هم باز جو و هم بازپرس پرونده مرتبا پیامها و تهدیدهای رئیس دادستان تهران را به آنها ابلاغ می کردند. سخنگوی آیت الله شاهرودی در این زمینه در تاریخ 22 دیماه 1385 اعلام کرد که "آقای شاهرودی دستور ویژه تحیق و بررسی در مورد این بازداشتها را داده و اگر ادعای بازداشت شدگان در هر سطحی ثابت بشه و حقیقت داشته باشد ما متخلفین را به محاکمه می کشیم" . اما تا به امروز دولت هیچ اقدامی در تحقیق و بررسی عمومی انجام نداده و هیچ اطلاعی در مورد محاکمه و مجازات متخلفین نداده است.

هادی قائمی؛ همآهنگ کننده کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران در مورد این پرونده ها گفت:" بنظر می رسد که یا قضات در ایران به حرف آیت الله شاهرودی گوش نمی کنند یا اینکه ایشان به قولی که داده و گفته که شکنجه ها را مورد بررسی قرار میدهد نه اینکه وب لاگ نویسان را محاکمه کند، پایبند نیست." قائمی همچنین گفت :"این 4 روزنامه نگار شجاعانه برای دفاع از حقشان ایستادگی کردند. حالا زمان آن است که قوه قضائیه در ایران برای برقراری عدالت ایستادگی کند."

دیده بان حقوق بشر و کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران بسیاری از موارد اعترافات اجباری، بازداشتهای خودسرانه و شکنجه در زندان را علیه فعالان سیاسی ، روزنامه نگاران و هر کسی که بعنوان منتقد شناخته می شود، مستند کرده است.

برای مطالعه گزارش سالیانه دیده بان حقوق بشر در مورد ایران به این پیوند مراجعه کنید: +
برای مطالعه دیگر گزارشات دیده بان حقوق بشر در مورد ایران به این پیوند مراجعه کنید: +
برای مطالعه گزارشات کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران به این پیوند مراجعه کنید: +

ناگفته هایی از پرونده وبلاگ نويسان؛ بر ما چه گذشت؟

2009-02-09T06:50:00.007-05:00

چهارشنبه گذشته 16 بهمن 87 اطلاع يافتم که"شعبه 1059 دادگاه جزایی و انقلاب تهران" با گذشت بيش از 4 سال از بازداشتم ، و 4 سال پس از سرگردانی و ابهام در فرجام پرونده برخورد با وبلاگ ها و وب سايت هاي اينترنتي که با بازداشت چنين ماهه من و بيش از 20 نفر ديگر ،همراه بود و به "پرونده وبلاگ نویسان" شهرت دارد، اقدام به صدور حکم کرده است.
در حکم صادر شده که پس از 4 بار تغيير قاضي پرونده در نهايت به امضاي "قاضي حسيني" با عنوان"رييس شعبه 1059 دادگاه جزايي تهران و قاضي دادگاه انقلاب"رسيده،من شهرام رفيع زاده به همراه سه متهم دیگر روزنامه نگار و وبلاگ نويس ديگر(امیدمعماریان،روزبه میرابراهیمی،جواد غلام تمیمی) در مجموع به 8 سال و نيم زندان و 124 ضربه شلاق محکوم شده ايم.
حکم صادره از هر جهت بر مبانی سستی بنا شده است. قاضی امضاء کننده،آن گونه که در حکم خود انشاء کرده اصلی ترین استنادش "اقاریر متهمان" بوده است."اقرار" مورد نظر قاضي همان"اعترافات اجباري"است که بنابر سناريوي از پيش طراحي شده در مرکزي ديگر،از من و ما تحت شکنجه جسمي و رواني،چشم بند و دست بند،نگهداري طولاني در سلول انفرادي بازداشتگاهي مخفي،تهديد خود و خانواده،و ضرب و شتم،فشارهاي رواني طاقت فرسا،بي خبري مطلق،عدم دسترسي به وکيل و هر وجود و موجود زنده ديگري در طول چندماه بازداشت غيرقانوني اخذ شد.
اين درحالي است که پيش از اين من و ديگر متهمان ضمن رد آن"اعترافات اجباري" بارها و بارها شکايتش را به مقامات مختلف کشور برده ايم،و آقای هاشمي شاهرودی رییس قوه قضائيه در ملاقاتي که با وي در 22 دي ماه 83 داشتيم پس از شنيدن شکايت ما و آن چه برما رفته بود،ملاحظه آثار بازداشت،و توضيحات مان،ضمن تاکيد "بر بی اعتباري اقارير اجباری ما"خود نيز از اخذ آن اعترافات اجباري تحت شکنجه و سلول انفرادی متاثر شده بود.
آنچه از خواندن متن حکم صادره جلب توجه می کند این است که قاضی پرونده قصد نداشته، تا واقعیت های پشت پرده پرونده سازي عليه وبلاگ نويسان،بازداشت ها و شرایط غیر انسانی و غيرقانوني در جريان تشکيل آن را که هم در دادگاه و هم پيشتر نزد دیگر مقامات رسمی بیان شده،و به طور رسمي نيز موارد نقض آشکار قوانين جاري در کشور و نقض حقوق بشر در اين پرونده به تائيد رسيده را ببیند،و حتی دستورات صریح و علنی رئیس قوه قضاییه نیز نادیده انگاشته شده است.
من نه تنها به حکم صادره اعتراض دارم،بلکه حق نقد آن را براي خودم محفوظ مي دانم،و محتواي آن را نمونه اي از احکام ظالمانه مي دانم،چرا که محتواي حکم خود تائيدي بر بي گناهي من و ديگر متهمان است.
به عنوان يکي از متهمان پرونده وبلاگ نويسان براي دفاع از حقوق نقض شده خودم و ديگر متهمان اين پرونده،به 4 سال خوشبيني ام به قول رييس قوه قضائيه جمهوري اسلامي که در جلسه اي حضوري وعده برخورد با عوامل متخلف در پرونده وبلاگ نويسان اعم از قضات و ضابطان و ديگران را به ما داد،و از ما خواست تا شرح آن فاجعه را براي حفظ آبروي ايران با ديگران بازگو نکنيم،پايان مي دهم.
من به آن درخواست رييس قوه قضائيه در اين 4 سال عمل کردم ولی گويا عملي کردن وعده رييس قوه قضائيه امکان پذير نبوده و نيست.
بنابر اين با اعلام اينکه"حاضر نيستم ظلم مضاعفي را تحمل کنم" در نخستين گام متن دفاعيه خودم که به اولين جلسه دادگاه وبلاگ نويسان در پاييز 85 ارائه شده را منتشر مي کنم،اين متن علاوه بر دفاع و تلاشي است که جناب دکتر محمد سيف زاده وکيل محترم اين جانب براي رفع اتهام در چندين جلسه دادگاه و در بيش از 4 سال گذشته و تنها به جهت نگاه انساني شان براي دفاع از من انجام داده اند.
اين دفاعيه در چارچوب موارد مطرح شده در بخش قضايي پرونده و اتهامات وارده نوشته شده ، وگرنه ابعاد فجايع "پرونده وبلاگ نويسان" بسيار گسترده تر است.

در اين پرونده سازي غير از چند مقام قضائي متخلف،و علاوه بر ماموران متخلف،"آمران"و"سناريو سازان" و"پرونده سازان"،و افرادي در برخي رسانه هاي خاص حکومتي،و نهادهاي ديگر نقش داشته اند که يک نمونه آن"حسين شریعتمداري نماينده ولي فقيه در روزنامه کيهان" و از کليدداران"اتاق معجزه"است که "نمايندگي تواب سازي و بازداشتگاه هاي مخفي"را نيز بر عهده دارد.
شرح آن طراحان و سناريو سازان،سناريوها و پرونده سازي ها،و ساير تخلفات و متخلفان در اين پرونده را نيز در آينده بازگو خواهم کرد.

متن دفاع شهرام رفيع زاده ارائه شده به دادگاه پرونده بلاگ نويسان در پاييز 85:

این جانب شهرام رفیع زاده،در ساعت 3 بعد از ظهر روز 17 شهریور سال 1383 در حالی که در محل کارم در روزنامه"اعتماد" مشغول به کار بودم،مطلع شدم که فردی لباس شخصی که خود را مامور اداره اماکن نیروی انتظامی معرفی کرده،در اتاقم حاضر شده است.به محض اطلاع خودم به اتاق رفتم و ضمن معرفی ام از او خواستم هر کاری دارد بگوید.مامور لباس شخصی مذکور با ارائه برگه احضاریه ای که تاریخ یک روز پیش یعنی 16 شهریور را داشت از من خواست تا برای ادای توضیحات صبح 18 شهریور به اداره اماکن واقع در خیابان مطهری مراجعه کنم ، و من هم گفتم که ساعت 8 صبح 18 شهریور به آنجا مراجعه خواهم کرد.
در احضاریه اي که تاریخ 16 شهریور را داشت و فاقد مهر شماره و دلیل احضار نيز بود،آمده بود که باید راس ساعت 8 صبح 17 شهریور در اداره اماکن حاضر شوم،اما مامور مذکور آن را در ساعت 3 بعد از ظهر 17 شهریور به من تحویل داد.
با این حال آن مامور لباس شخصي نزدیک به یک ساعت بعد و در پایان ساعت اداری باردیگر به اتاقم در روزنامه مراجعه ،و اعلام کرد که مسئول پرونده در جلوی روزنامه منتظر است تا يک سئوال از من بپرسد،و اگر من برای پاسخ به این سئوال به دم در روزنامه نروم،آنها مجبور خواهند شد تا با ورود به روزنامه و حتی استفاده از اسلحه و دست بند مرا از روزنامه منتقل کنند.
برای پيشگيری از چنين بی حرمتی به ساحت مطبوعات و همکارانم در روزنامه ،بدون این که اجازه پیدا کنم تا به مسئولان روزنامه "اعتماد" این موضوع را اعلام کنم تحت الحفظ مامور به دم در روزنامه رفته و در آن جا با چهار نفر مواجه شدم.
آن ها از من خواستند تا برای پاسخ به يکی دو سئوال به همراه شان بروم.توضيح دادم که این اقدام یعنی جلب و اگر حکم جلبی دارند به من نشان بدهند،و هم چنین کارت شناسایی خود را نشان بدهند.پاسخ این درخواستم اما نشان دادن اسلحه ای بود که یکی از ماموران به همراه داشت.
پس از آن بالاجبار مرا سوار پيکانی کرده و با خود به اداره اماکن نيروی انتظامی واقع در خيابان مطهری بردند.از آن جا تحت الحفظ با تغيير ماشين مرا به منزل برده و بدون نشان دادن هيچ گونه حکم بازرسی،منزل مشترکم با دو تن از همکارانم آقای روزبه میر ابراهیمی و یکی دیگر از همکاران را مورد تفتيش قرار دادند.
در هنگام مراجعت دو کتاب"قانون اساسی" و"آئین نامه دادرسی" از کتاب هاي خودم را به همراه بردم،اما ساعتی بعد هنگامی که در حیاط اداره اماکن نيروي انتظامي برای بار سوم ماشین را عوض کرده ،و مرا سوار یک ون سفید با شیشه های سیاه و پرده های کلفت کردند،با بی احترامی تمام يکی از ماموران آن کتاب قانون اساسی و آئین دادرسی را از من گرفت،و اعلام کرد"آنجايي که می روی اين کتاب ها به دردت نمی خورد".
لحظاتی بعد،با ضرب و شتم از پشت سر در خودروی مورد نظر مواجه و افرادی از پشت سر چشم هايم را بسته و به دست هايم دست بند زده و با زور سرم را در اتومبیل به پايين صندلی ها فرو کردند.
پس از آن به بازداشتگاهی مخفي منتقل شدم که تاکنون نه بر من و نه بر کس دیگری مشخص نشده که اين بازداشتگاه کجاست و تحت نظر چه ارگانی فعاليت می کند.
در بازداشتگاه مرا به سلول انفرادی منتقل کردند؛سلولی به ابعاد یک متر و نیم در دومتر و 73 روز در چنین سلولی که تجسم زنده به گوری مطلق بود،ماندم.در تمام این مدت با چشم بند بودم و تنها روزی سه بار برای رفع حاجت به دستشویی برده مي شدم.و پس از آن به مدت 13 روز نیز به بند انفرادی زندان اوین و مجاورت سلول محمد بسیجه،کسی که به اتهام قتل 22 کودک به اعدام محکوم شده بود منتقل شدم.(درمجموع 86 روز بازداشت بودم)
بازجويی از نخستين لحظات پس از بازداشت به همراه ضرب و شتم،انواع فحش های رکیک به خود و خانواده ام،آغاز شد.بازجو (بازجويان)به خشن ترین شکل ممکن و در پاسخ اینکه چه گناهی مرتکب شده ام مرا آماج ضرب و شتم خود قرار داده ، و تا چندین ساعت در حالی که دست و چشمم بسته بود انواع ضربات به سر و صورت و جای جای بدنم وارد کردند،اما نگفتند به چه گناه یا اتهامی چنين می کند.
فردای روز بازداشت نیز با انواع شکنجه ها گذشت،و تنها چيزی از بازجو می شنیدم این سخن او بود که با اشاره به یکی از مقالاتم با عنوان "اتاق معجزه" به شکل دیوانه واری فریاد می زد که "این جا اتاق معجزه است،مادر قحبه".از او خواهش کردم هر چقدر می خواهی بزن اما لطفا به مادرم که در سال 1357 از دنيا رفته فحش نده،اما بازجوی مسلمان(؟) ظاهرا گوشش بدهکار اين حرف ها نبود.لازم است يادآوری کنم که انواع مختلف فحش های رکیک دیگر را نیز بر زبان می آورد که شرم دارم از گفتن شان.
شب هنگام،مرا چشم بسته به اتاقی دیگر در بازداشتگاه منتقل کردند،و بازجو و شخص دیگری که قیافه متشرعان را به ظاهر داشت،خود را قاضی پرونده معرفی کرد و خطاب به من گفت که بايد "با ما همکاری کنی و آن چه حاج آقا می خواهد را بنويسی." گفت که "از فردا در اختیار حاج آقا هستی"،و گفت که "ما می توانیم همين جا تو را بکشيم و زنده به گورت کنيم.هیچ کس هم نمی داند که تو الان کجایی و چه کسی تو را گرفته".از بازجو هم خواست که هر بلایی می تواند سرم بياورد.
ضرب و شتم،توهين و تحقير و فحاشی،و انواع شکنجه های روحی که از تهدید به مرگ خودم آغاز می شد،و تا به مرگ فرزندانم و خانواده ام،و بازداشت دوستان و همکارانم ادامه می یافت در طول تمام دوران بازداشت ادامه داشت.
بازجویی ها و شکنجه در تمام طول دوران بازداشت ادامه داشت، و پس از یک هفته بازجو به صراحت به من گفت که این پرونده سیاسی است و اگر به آنچه می خواهد "اعتراف و توبه"کنم عاقب به خير خواهم شد.با این حال او از من می خواست که به روابط نامشروع اعتراف کنم.و در برابر این توضیح که من از نوزده سالگی همسر اختیار کرده و دارای سه فرزند هستم با ضرب و شتم و قرار دادن اسامی چند تن از همکاران خانم از من می خواست که به رابطه با (حداقل) یک نفر از آن ها اعتراف کنم،می گفت"یک نفر را قبول کنی که «کردی» کافی است."
در طول مدتی که برای پذیرش اعتراف اخلاقی تحت شکنجه قرار داشتم بارها به او توضیح دادم که این کارش غیر اسلامی و غیر انسانی است،اما او مدعی بود که با وضو دارد بازجويی می کند. با این حال شرم دارم که آنچه را که او از صحنه های خیالی رابطه نامشروع برايم توضيح می داد،اينجا بنويسم.
وقتی زیر بار چنین اعترافی نرفتم،مورد تهدید قرار گرفتم که يا يکی از اين خانم ها را بازداشت می کنند و از او(شخصي که دستگير خواهندکرد) در اين مورد اعتراف می گيرند ، و يا آنکه بازجو می گفت از یکی از زنان متهم به روسپیگري که به گفته بازجو به طور معمول به بخش ديگري از همان بازداشتگاه منتقل می شدند چنین اعترافی بر علیه من می گیرند.
با این وجود اينجانب هرگز حاضر نشدم چنین اعترافی را برای بی حيثيت کردن خانم های دیگر بپذيرم، در نهايت و تحت شکنجه و بر اساس ديکته بازجو تنها به" دست دادن" با برخی خانم های محترمی که در طول عمرم هرگز دستشان را نيز لمس نکرده ام،اعتراف اجباری کردم.
در مرحله دیگری از بازجويی تحت شکنجه های مختلف فيزيکی و روحی که شرحش آبرويي برای جمهوری اسلامی باقی نمی گذارد،بازجو برای درهم شکستنم خواستار فهرستی از گناهان من شد.در این مرحله هر چه نوشتم پاره شد.هزار بار نوشتم که بی گناهم اما هربار تحت شکنجه قرار گرفتم.
سرانجام به قول خودشان با "خوردکردنم" و در هم شکستنم بازجو موفق شد که انسانی دست بسته را در بازداشتگاهی مخفی و در سلول های انفرادی،و با استفاده از تهدید و ارعاب و فحش و فضیحت بشکند،و به قول خودش"توابي"را بر جمع توابان بیافزاید.لذا تاکید می کنم که کلیه"اعترافات اجباري"صورت گرفته بر اثر همین شکنجه ها بوده است،و این را پیشتر نیز در ملاقات(22 دي ماه 83) با جناب آقای هاشمی شاهرودی ریاست قوه قضاییه جمهوری اسلامی نیز به طور رسمي بیان کرده ام.

نکته مهم اما چگونگی نوشتن این اعترافات است که توضیح می دهم:
علاوه بر انواع شکنجه های روحی و جسمی،در مرحله اعتراف گیری اجباری،محورتمام اعترافات از سوی بازجو ارائه می شد.او با تاکید هزار باره بر این که این پرونده سیاسی است،خود را "نماینده نظام"و "نماینده شخص رییس قوه قضاییه" معرفی می کرد(در دیدار با ریاست قوه قضاییه ایشان داشتن چنین نماینده ای را تکذیب کرد) و بر این نکته تاکید داشت که اگر اعترافات اجباری مورد نظرش را بنویسیم "قاضی تحت کنترل" است و هر چه خودش(بازجو و تيم بازجويي) بخواهد همان خواهد شد.
برای تایید این که اعترافات اجباری من و دیگر متهمان بر اساس محور های مورد نظر بازجو بوده به نظرم نگاهی کافی است چرا که از ما خواسته شد تا با ادبیاتی مشابه ادبیات( و مطابق نمونه)یک روزنامه خاص یعني روزنامه"کیهان" بنویسم،و محور های تمام بازجویی ها و آوردن فهرستی از اسامی افراد مختلف که توسط بازجو به من دیکته شد اجباری بود،در حالی که بسیاری از این افراد را در تمام طول دوران زندگی خودم هرگز ندیده،و هیچ گونه آشنایی و اطلاعی از آن ها نداشته ام.و همین طور در مورد سایر متهمان نیز این جانب به استثنای آقای میرابراهیمی با دیگر متهمان ارتباط و دوستی و حتا آشنایی(قبلي)نداشته ام.
نکته مهم اما اعترافاتی اجباری بر علیه دوستان مرحومم؛شاعربزرگ معاصر احمد شاملو،نویسنده فقید هوشنگ گلشیری ،و دو عضو شهید کانون نویسندگان ایران محمد مختاری و محمد جعفر پوینده با محور های مورد نظر بازجويان بود که مجبور به نوشتن شان شدم.و این در حالی است که احمد شاملو در مرداد ماه سال 1379 ،و هوشنگ گلشیری در خرداد 1379 از دنیا رفته بودند،و محمد مختاری و محمد جعفر پوینده دو قربانی توطئه شوم قتل های زنجیره ای در سال 1377 بودند،و من در 17 شهريور 1383 چندين سال پس آن بازداشت شده بودم.
کانون نویسندگان ایران،فعالان حقوق زنان،روزنامه نگاران و چند چهره سیاسی اصلاح طلب از شمار دیگر کسانی بودند که هدف این بازجویی ها و"اعترافات اجباری"و"تک نویسی ها"بود.
نمی دانم آیا با دستگیری یک روزنامه نگار و وبلاگ نویس امکان دارد همه مشکلات یک حکومت حل شود یا نه،اما به نظرم عاملان و آمران بازداشت این جانب و چند جوان بی گناه دیگر که به پرونده وبلاگ نویسان مشهور است بر آن بودند تا کلیه مسایل اجتماعی،سیاسی،فرهنگی جمهوری اسلامی را از طریق اخذ"اعترافات اجباری"حل کنند.
نکته دیگر در گرفتن اعترافات اجباری،درخواست تک نویسی برای فهرستی از شخصیت های کشور است.این فهرست از برخی از سیاسیون از جمله آقایان مصطفی تاج زاده،علی مزروعی،بهزاد نبوی،محسن میردامادی و سعید حجاریان آغاز،و حتی به برخی از نیروهای معروف جناح راست از جمله آقایان طه هاشمی و امیر محبیان ختم می شد.لازم به توضیح است که این جانب تنها جهت مصاحبه برای روزنامه اعتماد و بنا بر رسالت خبرنگاری با برخی از این افراد یک بار و با برخی سه یا چهار بار از نزدیک،در ملاعام،و با حضور دیگران ملاقات و گفت و گو کرده ام.و بسیاری از افراد مورد نظر بازجویی ها را هرگز در عمرم چه به طریق حضوری،یا تلفنی،یا هر نحو دیگر هیچ گونه ارتباطی نداشته ام.
با این حال حتی پس از آزادی ظاهری از بازداشت تحت فشار دادستان(سعيد مرتضوي) و بازجو مجبور به ایراد شهادت کذب تلویزیوني(در جنب دفتر دادستان تهران) بر علیه آقای علي مزروعی شدم که در همین جا لازم می دانم از ایشان عذرخواهی کرده،و اعلام کنم که تمام آنچه در تلویزیون گفته شد تحت فشار روانی و شکنجه و تهدید خانواده ام بیان کرده و همه را تکذیب می کنم.
اینجانب هم چنین اعلام می کنم که در هنگام بازداشت،تحت فشار بازجو وادار شدم تا از پذیرش وکالتنامه وکیل محترم و انسان دوست،جناب آقای دکتر محمد سیف زاده خود داری کنم.وکالت نامه ایشان در بازداشتگاه و توسط بازجو زمانی به رویت من رسید که قبل از آن مورد ضرب و شتم قرار گرفته،و پس از آن نیز با تهدید،و به درخواست و تاکید بازجو که اگر ایشان را به عنوان وکیل بپذیرم حداقل 20 سال زندان در انتظارم خواهد بود،و با تهدیدهای مشابه مجبور به رد وکالتنامه شدم.بازجو هم چنین از من خواست که در ذیل وکالتنامه القاب توهین آمیزی به وکیل محترم نسبت بدهم که اینجانب با تحمل فشار و تهدید تنها در ذیل وکالتنامه نوشتم"فعلا نیازی به وکیل ندارم."پس از آزادی مجددا به آقای دکتر محمد سیف زاده مراجعه و از ایشان خواهش کردم تا وکالت این جانب را بر عهده بگیرند،که با موافقت این وکیل انسان دوست مواجه و ایشان وکالت قانونی این جانب را بر عهده گرفتند.
در روز چهل و سوم بازداشت برای تفهیم اتهام با چشم بند و دست بند پس از ساعت اداری به دادسرای فرودگاه منتقل شدیم.که در آنجا بازپرس بار دیگر مرا تهدید به حکم حداقل بیست سال زندان کرد و وادار به پذیرفتن اعترافات کرد.هر چند که من تلاش کردم که هیچ یک از اتهامات را به صراحت نپذیرم.
در همان روز و در هنگام انتقال مجدد در حالی که با چشمبند و دستبند در داخل خودرو به همراه دیگر بازداشت شدگان بودم،در هنگام اذان ماه رمضان و در حالت گشنگی و تشنگی مفرط به داخل اتومبیل فوق گاز فلفل زدند تا شکنجه ای مضاعف بر ما وارد شود.این اتفاق درست در لحظه اذان مغرب اتفاق افتاد که حتی با اعتراض بعضی از ماموران حاضر در صحنه نیز مواجه شد.
گرفتن اعتراف اجباری و وادار کردن به روخوانی از اعترافات دیکته شده،و تصویربرداری در جلوی دوربین در دو مرحله ابتدا در بازداشتگاه مخفی،و در اتاق رییس وقت زندان اوین بخش ديگري از سناريو تواب سازي آمران ن بازداشت بود.
پس از هفتاد و سه روز از بازداشتگاه مخفي به یکی از بندهای ایزوله زندان اوین منتقل شده، و به مدت 13 روز در جوار سلول محمد بسیجه(معروف به محمد بيجه) محکوم به اعدامی که 22 کودک را به قتل رسانده بود و در آستانه اعدام قرار داشت،و به همراه برخی دیگر از متهمان در سلول های آن نگهداری شدم.
در روزهای منتهی به"آزادی ظاهری"بر اساس محور های مورد نظر تيم بازداشت و بازجويي،و بر اساس"نامه مشابه" به عنوان تنها یکی از شروط آزادی خودم و سایر متهمان وادار به نوشتن توبه نامه شدم.
با این حال بازجو پیش از"آزادی صوری" مرا تهدید کرد که"تو سه تا دسته گل هم داری و اگر هرکاری بکنی ممکنه برای اونها اتفاقی بیفته".این نکته را این جانب به اطلاع ریاست قوه قضاییه نیز رسانده ام و در مورد تهديد فرزندان و خانواده ام به طور مفصل به آقاي هاشمي شاهرودي توضيح داده ام.
"آزادی صوری"در 11 آذر ماه 83 ، و احضار مجدد در صبح فرداي"آزادي صوري" به اداره اماکن میدان نیلوفر.در این احضار"توبه نامه" به ما داده شد تا به خبرگزاری های مراجعه کنيم تا چنين بنماید که به ظاهر داوطلبانه درخواست انتشار آن را داریم.
پس از آن چندین بار احضار خیابانی و تهدید و فشار برای همکاری و گرفتن نامه هاي مشابه که به علت تن ندادن بارها مورد تهدید واقع شدم.
تعقیب و مراقبت در شهرستان به هنگامی که به علت بیماری فرزندم به آنجا رفتم.سه بار احضار از شهرستان به تهران و دفتر دادستان،به وسیله تهدید تلفنی در عرض سه روز.چون هربار پس از مراجعه به تهران به خاطر بیماری فرزندم مجدد به شهرستان می رفتم.در نهایت اجبار به شرکت در"شوی تلویزیونی اعتراف اجباري" پس از تهدیدات بازجو و سعيد مرتضوي دادستان تهران در محل دفتر دادستانی تهران.
تداوم تهدید و احضار خیابانی،که منجر به تصمیم من به خودکشی شد،و بازجو تنها پس از شنیدن این که من در نامه ای همه چیز را نوشته و تصمیم به خودکشی دارم تا اندازه ای از فشار بر من کاست.پس از آن که من دیگر به تلفن ها و احضارهای خیابانی بازجو جواب ندادم،تهدید شدم که به بازداشتگاه بازگردانده مي شوم.
در همین هنگام و تنها چند روز پیش از ملاقات با ریاست قوه قضاییه،مجددا توسط ماموران مسلحی که در غياب من به دفتر روزنامه مراجعه کرده بودم،به دادسرا(فرودگاه)احضار شدم.پس از دیدن احضاریه بی نام و نشان دوم و مراجعه به دادسرا، بازپرس در حضور بازجو مرا به طور رسمی برای بازداشت مجدد تهدید کرد.و هر دو از من خواستند تا نامه ای به آقای خاتمی بنویسم و بگویم که"شکنجه نشده ام." که با مخالفت من مواجه شدند.
درخواست جعل نامه ای ديگر با تاریخ 42 روز پیش از سوی بازپرس به بهانه ایرادات شکلی پرونده.چون هیچ گونه حکم رسمی بازداشتی یا آزادی به رغم تداوم سه ماهه بازداشت به امضای من نرسیده بود.این موضوع را در دیدار با آقای هاشمی شاهرودی رييس قوه قضاییه در دی ماه 83 نیز به اطلاع ایشان رسانده ام.
ملاقات با رییس قوه قضاییه ( در 22 دی ماه 83 به همراه ديگر متهمان پرونده وبلاگ نويسان) در این دیدار من بخشی از شکنجه ها و غیر قانونی بودن کلیه مراحل پرونده،و تهدید فرزندانم را شرح دادم،و توضیح دادم که چه فاجعه ای رخ داده است.سایر شرکت کنندگان در این جلسه نیز فجایع مربوطه را شرح دادند.آقای شاهرودی با اعلام این که اقاریر ما(اعترافات اجباري)چون زیر فشار و تحت شکنجه بوده،به طور کلی باطل است.ایشان ضمن تاثر از آن چه بر ما گذشته قول دادند که با متخلفان برخورد خواهند کرد.(اين جلسه نزدطک به 2 ساعت و نطم به طول انجاميد که جزئياتش مفصل است).
و اما لازم می دانم نکات دیگری را نیز به اطلاع برسانم:
یک:این جانب از هنگام بازداشت در تاریخ 17 شهرویور تا 11 آذر 1383 ،و حتی پس آن،مورد انواع تهدیدها،شکنجه های روحی و جسمی قرار گرفته و خود و خانواده ام به مرگ تهدید شده ایم.من قربانی پرونده ای شده ام که بارها بازجو درباره آن تاکید کرده بود که"یک پرونده سیاسی"است.
در دیدار مورخ 22 دی ماه سال 1383 با آقای هاشمی شاهرودی ریاست قوه قضاییه،این جانب ضمن تشریح آنچه بر خودم گذشته،از ایشان درخواست کردم که عاملان این جنایت را مورد تعقیب و پیگرد قرار دهند.ریاست قوه قضاییه ضمن تاکید بر این که کلیه اقاریر اجباری به واسطه این که در تحت فشار و شکنجه اخذ شده باطل است،اعلام کردند که با عاملان این جنایت برخورد خواهند کرد.از همین رو این جانب تا پایان پیگیری ایشان درباره جزییات این فجایعی که در جریان این پرونده رخ داد،خودداری کردم.اما اکنون نه تنها خبری از چگونگی برخورد با عاملان آن فاجعه نیست بلکه باردیگر و به"استناد اعترافات اجباری" احذ شده تحت شکنجه،سلول انفرادی،چشم بند و بازداشت غیر قانونی و غیر انسانی(دربازداشتگاهي مخفی) بار دیگر خودم را در مظان اتهام می بینم.
دو:درباره اتهام"تشکیل جمعیت مخالفان نظام"،این جانب هر گونه عضویت در چنین جمعیتی را تکذیب کرده و اعلام می کنم که در طول عمرم هرگز در هیچ گروه سیاسی عضویت نداشته و ندارم.
این جانب تنها در دو جلسه مطبوعاتی و براساس وظیفه شغلی خود روزنامه نگاری،در ملاعام با آقای بهزاد نبوی در هنگامی که ایشان نایب رییس مجلس ششم بودند دیدار داشته ام،و هیچ گونه سخن خلاف قانون اساسی در این جلسات مطرح نشده است،و کلیه موارد مطروحه ساخته ذهن پرونده سازان است.این جانب در تمام عمرم تنها یکبار آقای میردادمادی را در مقام ریاست کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ملاقات کرده ام.و آقای مصطفی تاج زاده نیز بر همین منوال (همه اين ديدارها عمومي و در ملاعام بود).
در مورد آقای رجب علی مزروعی ریاست محترم انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران نیز باید اعلام کنم که این جانب تنها یکبار و آن هم پس از آزادی و انجام مصاحبه دروغ و اجباری)در دفتر دادسراي تهران) بر علیه ایشان که تحت فشار و شکنجه انجام شد،تنها یک بار و به مقصد عذر خواهی ایشان را دیده و از ایشان حلالیت طلبیده ام.
سه:در مورد اتهام عضویت در جمعیت مخالفان نظام این جانب هرگز عضو هیچ جمعیت یا گروه سیاسی و غیر سیاسی به غیر از تشکل صنفی "کانون نویسندگان" نبوده ام.و به عضویت در"کانون نویسندگان ایران" افتخار می کنم،چرا که این کانون دیرسال ترین تشکل صنفی نویسندگان ایران است که با هدف پیگیری صنفی حقوق اجتماعی نویسندگان و مبارزه با سانسور یک دهه پیش از استقرار جمهوری اسلامی تشکیل شده،و در راه دفاع از حقوق صنفی نویسندگان تا کنون متحمل خسارات جبران ناپذیری و از جمله شهادت چند تن از اعضای خود شده است.
چهار:درباره اتهام نشراکاذیب(بنابر موارد مطرح شده در کيفرخواست) نیز این جانب کلیه مطالبی و مقالات خود را تا هنگام بازداشت در روزنامه های رسمی کشور به چاپ رسانده ام،و تنها پنج مقاله با عنوان:"اتاق معجزه"،"بازخوانی پرونده افسانه نوروزی"،"بازخوانی قتل های زنجیره ای کرمان"،"تاوان دگر اندیشی"،و "پایگاه دشمن کجاست" و"برای آزادگی" را به منظور انتقاد از مواردی که اغلب سرانجام به تایید قوه قضاییه نیز رسیده،(در وبلاگم)و سایت"امروز"متعلق به سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و سایت"گویا نیوز"،منتشر کردم.
لازم به یادآوری است که موارد مطروحه در مقاله "اتاق معجزه" مربوط به برخورد ضد اسلامی و ضد انسانی برخی از بازجویان و گرفتن اعترافات اجباری است که ریاست قوه قضاییه نیز خود با ابلاغ آئین نامه حقوق شهروندی بر رفع چنین مواردی تاکید داشته اند،و علاوه بر این در جریان سخنرانی ایشان در بهار سال 84 و در جمع دادستان های کل کشور نیز ایشان به انتقاد از برخورد بعضی دادستان ها و پرونده سازی بر علیه برخی از بازداشت شدگان تا به حدی اظهار نارضایی کردند که تاکید کردند "آن مهر ها را باید شکست"و"در چنین دادسرایی را باید تخته کرد."
در مقاله"بازخوانی پرونده افسانه نوروزی"،نیز مواردی مطرح شده که حاکی از مظلومیت یک زن بی پناه است(درمقابل يک فرمانده حفاظت اطلاعات نيروي انتظامي)،که در نهایت قوه قضاییه نیز با تبرئه خانم افسانه نوروزی بر آن موارد صحه گذاشت.
در مقاله"تاوان دگر اندیشی" گزارشی از بدبینی برخی از محافل قدرت نسبت به نویسندگان ایران مطرح کرده ام،و این که چنین نگاهی سر انجام به"فاجعه قتل های زنجیره ای"منتهی شده،که حتا عالی ترین مقامات نیز بر ضربه ای که چنين فاجعه ای بر حیثیت جمهوری اسلامی زد،و لزوم پیشگیری از تداوم چنین نگاهی تاکید کرده اند.
در مقاله"پایگاه دشمن کجاست"،این جانب با استناد به سخنان آقای نیازی،ریاست وقت سازمان قضایی نیروهای های مسلح درباره نفوذ دشمنان با ظاهر مقدس مآبانه در مراکز حساس هشدار داده بودم.کلیه موارد ذکر شده در این مقاله از گزارش ریاست وقت سازمان قضایی نیروهای مسلح و منتشر شده در مطبوعات رسمی کشور آمده بود.
در مقاله"بازخوانی قتل های زنجيره اي کرمان" این جانب درباره قتل چندین نفر از شهروندان کرمانی توسط یک محفل که با سوء استفاده از نام"بسیج" به آن قتل ها مبادرت کرده بودند،نوشته،و تاکید کرده بودم که بنا بر اعلام فرماندهان کرمان به هیچ وجه این قاتلان مجوز رسمی برای ایجاد پایگاه بسیج نداشتند،و مدتی پس از قتل ها برای پنهان کردن خود با ظاهر سازی و فریب چنین مجوزی را دریافت کردند.
در مقاله "برای آزادگی" درباره (صدور حکم اعدام)آقای هاشم آقاجری نه تنها هیچ موردی مطرح نشده بلکه ذکر خاطره ای است از آقای احمد شاملو درباره نوبل ادبیات،و خبر داده شده که چند تن از ایران برای دریافت جایزه نوبل نامزده شده اند،و از جمله آقای هاشم آقاجری.که اتفاقا در همان سال و مدتی بعد این جایزه به وکیل محترم،خانم شیرین عبادی اهدا شد.
کتاب های "شلیک به اصلاحات"،و "بازی قدرت" که اولی درباره ترور سعید حجاریان نایب رییس وقت شورای شهر تهران،و دومی درباره"فاجعه قتل های زنجیره ای"است،(در سال 79) با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي چاپ و منتشر شدند،اما در"اعترافات اجباری" وادار شدم تا بگویم"این کتاب ها با استفاده از نفوذ اصلاح طلبان در وزارت ارشاد مجوز دریافت کردند"،در حالی که اساسا در آن هنگام دولت و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي در اختیار اصلاح طلبان بود و بنابراین نفوذ اصلاح طلبان در دولت خودشان بی معنی است.
پنج؛درباره اتهام تشویش اذهان عمومی نیز چنین اتهامی را به هیچ وجه نمی پذیرم ،و اعلام می کنم که هرگز با چنین قصدی کتاب یا مقاله ای ننوشته ام،بلکه هدفم از نوشتن اصلاح امور بوده است.
شش:اتهام شرب خمر را تنها تحت فشار بازجو پذیرفتم.
هفت:اتهام"ایجاد مقدمات فساد"را به شدت رد می کنم چرا که این جانب تحت شدیدترین شکنجه ها حتی از پذیرفتن اتهامات غیر اخلاقی پرهیز کردم اما به اصرار بازجو که گفت"باید برای تکمیل پرونده یک اتهام اخلاقی را بپذیری"،تحت"اعتراف اجباری" پذیرفتم که با برخی از خانم های همکارم "دست داده ام".
هشت:این جانب هر گونه تخطی از قوانین جمهوری اسلامی تا هنگام بازداشت در 17 شهریور 1383 را رد کرده ، و اعلام می کنم به رغم داشتن انتقادات بسیار هرگز کاری خلاف قانون مرتکب نشدم،و قربانی پرونده سازی،شکنجه،و تهدید شده ام.
در این جا لازم می دانم که یک بار دیگر هر گونه نوشته و فیلم منتسب،و هر چیز دیگر را از تاریخ 17 شهریور 83 تا تاریخ 22 دی ماه 1383 يعني تا پیش از ملاقات با ریاست قوه قضاییه را تکذیب کرده و اعلام می کنم که در آن چند ماه"زنده به گور"بوده ام.
و اما در پایان،لازم می دانم اعلام کنم که این جانب در تمام دوران زندگی خود هرگز جز با درنظر داشتن حق و انصاف،و جز برای احقاق حقوق از دست رفته شهروندان و مردم،و سرافرازی ایران عزیز کلمه ننوشته ام.پرونده ساخته شده برای این جانب،حاصل غرض ورزی شخصی،و عینک سیاهی است که برخی از محافل قدرت از پشت آن به مردم می نگرند.در جریان تشکیل این پرونده فجایع بسیاری رخ داد،آنچه نوشتم تنها بخشی از این فجایع بوده است.
لذا از قاضی محترم درخواست می کنم با توجه موارد مطروحه حکم برائت این جانب را از کلیه اتهامات وارده،صادر فرماید.هم چنین درخواست می کنم که نسبت به اعاده حیثیت این جانب،که در هنگام بازداشت بارها توسط مقامات قضایی اتهامات مختلفی به من وارد شده اقدام کنند.
و اما در پایان این پرسش را نیز از ریاست محترم دادگاه و افکار عمومی دارم که چگونه است که در جمهوری اسلامی برای انتشار نام و تصویر جانیان در روزنامه ها محدودیت های قانونی وجود دارد،اما برای پخش "اعترافات اجباری"اخذ شده از روزنامه نگار و وبلاگ نویسی کارگر زاده،که در تمام زندگي اش جز شرافت کلام و کلمه چیزی دیگری نداشته،و جز در دفاع از حقوق مردم،و شهروندان کلامی ننوشته در تمام بخش های خبری تلویزیون جمهوری اسلامی اهتمام و جا هست؟
آیا چنین روش هایی برای تبدیل شهروندان ایران به دشمن با مدعای"عدالت علوی" و شرافت انسانی نسبتی دارد؟
شهرام رفیع زاده
دوازده آذر 1385

ناگفته ها از پرونده وبلاگ نویسان در روز

بازگشت "بالاترين"‏

2009-02-08T16:51:00.003-05:00

مديران بالاترين دو روز پس از حمله سازماندهي شده به آن اعلام کردند که دومين اين سايت را از هکرها پس ‏گرفته اند.‏
آنها در نخستين اقدام، با قرار دادن يک کاريکاتور در سايت بالاترين در پنجشنبه شب گذشته، خبر از پيروزي خود ‏بر هکرها دادند. با اين حال، آن طور که از توضيحات اين مديران بر مي آيد، حمله هکرها دامنه دارتر از آن ‏بوده که بتوان انتظار برگشت سريع وضعيت بالاترين به شرايط عادي را داشت.‏

در بيانيه مديران بالاترين آمده که اين سايت در (۳ فوريه ۲۰۰۹) مورد حمله قرار گرفته است. اين حملات به سرور محدود نبوده و ‏دامنه‌هاي اينترتي و حساب مالي بالاترين مورد حمله قرار گرفته‌اند. بالاترين در گذشته هم مورد حملات اينترنتي ‏قرار گرفته بود ولي هميشه اين حمله‌ها ناموفق بودند، اما اين بار اين حمله‌ها از طريق سرقت هويت مديران ‏بالاترين و استفاده از کارت‌هاي اعتباري جعلي براي نفوذ به سيستم‌هاي خدمات‌دهنده به بالاترين بوده است."‏
در ادامه گزارش وضعيت سايت آمده است: "در طي روزهاي گذشته دومين‌هاي سرقت‌ شده از طريق مجاري ‏قانوني کاملا پس گرفته شده‌اند. در مورد سرورها هم سارق موفق به فرستادن درخواست فرمت يا پاک کردن ‏ديسک‌ها به خدمات‌دهنده بالاترين شده است. خوشبختانه حمله به حساب مالي ناموفق بوده است. اين حملات کاملا ‏متوقف نشده‌اند. ما در حال استفاده از تمام ابزارهاي موجود براي مقابله و تعقيب قانوني اين فرد يا افراد هستيم."‏
مديران بالاترين يادآور شده اند: "تمام تلاش بالاترين ايجاد جريان آزاد اطلاعات و تبادل افکار و ايده‌ها بوده ‏است. ويژگي خاص بالاترين اين بوده است که هزارها ايراني با عقيده هاي متفاوت و متضاد بدون توسل به ‏خشونت به بحث و تبادل نظر پرداخته اند. ما تمام تلاشمان را خواهيم کرد که بالاترين بالا بماند."‏
در خاتمه توضيحات، ضمن تشکر از حمايت کابران، وبلاگ‌نويسان و وب‌سايت‌هاي خبري از بالاترين، تاکيد ‏شده است: "ما قبل از کسب اطلاعات بيشتر و تکميل شدن تحقيقات از قضاوت در مورد انگيزه حمله خودداري ‏مي‌کنيم. وب‌سايت بالاترين پس از پايان تحقيقات در مورد حمله باز خواهد گشت."‏
به رغم آنکه کار بالاترين هنوز به روال سابق بازنگشته، اما مديران بالاترين با ايجاد يک وبلاگ جديد براي آن و ‏با استفاده از امکانات وب 2 چون فرند فيد و توئيتر با کاربران در تماس هستند و با اقدامات بعدي هکرها - که ‏همزمان به انتشار شايعات و جعل هويت مديران بالاترين در کامنت هاي ارسالي به برخي از وبلاگ ها دست زده ‏اند – مقابله مي کنند.‏
حمله فارس به بالاترين
اگرچه هکرهاي بالاترين حاضر به معرفي خود نشده اند، اما خبرگزاري محافظه کار فارس همزمان با حمله به ‏اين سايت در نقش سخنگوي آنان ظاهر شد. اين سايت نوشت: "پيش بيني مي‌شود اين اقدام در راستاي حمايت از ‏مردم مظلوم غزه در جريان جنگ سايبري هكرها با رژيم صهيونيستي صورت گرفته است."‏
اين خبرگزاري همچنين با اشاره به بالاترين تحت عناويني چون "لينکداني" و"سايت مدعي آزادي بيان" ادعا ‏کرده: "در جريان جنگ 22 روزه اين لينك‌داني به طور عمل كرده بود كه به سختي خبري از جنايات رژيم ‏صهيونيستي در نوار غزه در صفحه اول اين سايت نقش مي‌بست."‏
خبرگزاري فارس در اتهام ديگري به بالاترين ادعا کرد که اين سايت "از سوي برخي جريانات غربي حمايت ‏مي‌شد."‏
خبرگزاري حامي دولت، همچنين بدون اشاره به منبع اطلاعات دست اول خود از انگيزه هاي مهاجمان به ‏بالاترين، يکي ديگر از دلايل حمله به اين سايت را را مسدود کردن دسترسي کاربراني ذکر کرد که با اسامي ‏مستعاري چون"خالد اسلامبولي" يا "عماد مغنيه" و اسامي مشابه به انتشار لينک هايي مي کردند که اين ‏خبرگزاري آنها را "لينک هاي اسلامي و مذهبي" ناميده است.‏
پيشتر بسياري از وبلاگ نويسان ضمن اعتراض به هک سايت بالاترين، آن را اقدامي از سوي مراکز سانسور و ‏مخالف آزادي بيان در ايران عنوان کرده بودند. عزيز آشفته از مديران بالاترين نيز اعلام کرده بود که حمله ‏هکرها به بالاترين "کاملا برنامه ريزي شده بود."‏
در پي بازگشت بالاترين ابراهيم نبوي روزنامه نگار و طنز نويس سرشناس ايراني در وبلاگ خود "دودام دات ‏کامگ سه پيشنهاد را خطاب به کاربران و دوستداران بالاترين مطرح کرده که به شرح زير بودند: "انجمن دوستان ‏بالاترين را تشکيل بدهيم"، "يک انجمن براي حمايت رسانه اي از بالاترين تشکيل بدهيم"، و "از بالاترين حمايت ‏مالي کنيم."‏
محمد علي ابطحي نيز، که وبلاگ نويسي را از زماني آغاز کرد که معاون محمد خاتمي رئيس جمهور پيشين ايران ‏بود، در وبلاگش بالاترين را "نماد جامعه مدني مجازي" توصيف کرد.‏
ابطحي نوشت: "خيلي از خوانندگان روزانه من از سايت بالاترين آمده اند. اين کمکي است که سايت بالاترين به ‏بسياري از وبلاگ نويسان ارائه مي کند و به اين دليل سايت بالاترين بر گردن وبلاگ نويسي فارسي حق زيادي ‏دارد. زحمت و تلاشي که بسياري از وبلاگ نويسان در نوشتن مطالب مفيد مي کشند، با کمک اين سايت در اختيار ‏ديگراني قرار مي گيرند که در روز و شب بارها به اين سايت سر مي زنند."‏
او با اشاره به فيلتر سايت بالاترين در ايران از مدت ها پيش اظهار داشت: "اين روزها که اين سايت هک شده و ‏يا مشکل فني ديگري برايش پيش آمده خيلي از وبلاگ نويسان به دليل اين حق، ابراز تأسف زيادي کرده اند و اين ‏خصلت قدرشناسي خوبي است که در جامعه ي ايراني وجود دارد. سايت بالاترين به اين دليل که همه کاره ي آن ‏خود کاربران هستند، نماد يک جامعه مدني در محيط مجازي است."‏
ابطحي که خود روحاني است، برخلاف ادعاي خبرگزاري فارس بالاترين را نماد بلوغ در وبلاگستان فارسي ‏دانسته و آورده است: "بيشتر پست هايي که انتخاب مي شود مفيد است و به ندرت نوشته هاي توهين آميز و يا ‏خارج از نزاکت در آن مورد استقبال قرار مي گيرد. اين هم نشانه ي بلوغ ديگري در جامعه ي وبلاگ نويسي ‏فارسي است."‏

همين گزارش در روز

حمله برنامه ريزي شده به "بالاترين"‏

2009-02-05T13:44:00.000-05:00

سايت "بالاترين" مشهورترين سايت وب 2 فارسی که به اشتراک گذاشتن لينک اخبار و گزارش هاي ديگر سايت ها و وبلاگ ها، و بحث در باره آن ها اختصاص دارد،روز سه شنبه مورد حمله هکرها قرار گرفت.
هکرها علاوه بر از کار انداختن سرور"بالاترين"،"دومين" آن را ربودند،و مديران"بالاترين" اعلام کردند که سرور اين سايت پرطرفدار وب 2 فارسی تا ساعت ها قابل دسترسي نخواهد بود.
عزیز آشفته يکي از مديران بالاترين در "فرندفيد" به کابران "بالاترين"اعلام کرد که حمله هکرها به بالاترين"کاملا برنامه ریزی شده بوده"،و هکرها "طبق لاگ دوشنبه شب به سرور دسترسی پیدا کردند یا از آن زمان حمله خود به بالاترين را شروع کرده اند."
به گفته وی هکرها ، "سرور بالاترين" را در شلوغ ترين ساعت کاري بعد از ظهر سه شنبه 15 بهمن هک کرده ، و کل هارد آن را پاک کردند، و تلاش کرده اند تا "حساب پي پال بالاترين" را نيز در اختیار بگیرند.
اين عضو مديريت سايت بالاترين با اشاره به وجود نسخه پشتيبان از محتواي بالاترين به کاربران و مخاطبان اين سايت وب 2 فارسي قول داد که مديران اين سايت در حال تلاش براي بازگرداندن "بالاترين" هستند ، و گفت که "دومين بالاترين" را نيز از هکرها پس خواهد گرفت.
وي همچنين گفت که مديران بالاترين براي بازسازی و بازگشت اين به روال عادي "به زمان" نياز دارند.
هنوز مشخصات هکرهايي که به بالاترين حمله کرده اند اعلام نشده و هکرها از معرفی خود يا ابراز درخواست و بيان انگيزه خود از هک "بالاترين" را اعلام نکرده اند.
هک سايت "بالاترين" اعتراض صدها وبلاگ نويس ايراني را برانگيخته است.وبلاگ نويسان مي گويند که "بالاترين نقطع عطفي در وب 2 فارسی است" ، و "حمايت از آن را حمايت از وب 2 فارسی می دانند."
بالاترين که براساس ايده سايت انگليسي زبان ديگ اما به فارسي فعاليت مي کند محل به اشتراک گذاشتن لينک ها و مطالب منتشر شده در وب فارسي است که در ان کاربران علاوه بر اشتراک لينک با استفاده از يک سيستم راي گيري و دادن امتياز دهي مثبت یا منفي به لينک هاي ارسالي آن ها را به عنوان "لينک داغ" روز انتخاب و به يکديگر معرفي مي کنند.
امکان بحث و دادن نظر از سوي کاربران براي هر لينک ارسالي در بالاترين برخلاف فضاي بسته در ايران بارها بحث هاي پردامنه اي ميان صدها کاربر در مورد مباحث ممنوعه در قوانين جاری و یا حتی عرف اجتماعی در ايران را به کابران بالاترين داده است.
اين امکان همان قدر که از سوي کاربران اينترنت و وبلاگ نويسان ايراني مورد استقابل قرار گرفته ، از سوي رسانه هاي وابسته به جمهوري اسلامي بارها مورد اعتراض و حمله قرار گرفته است.
شماري از وبلاگ نويسان ايراني از زمان هک بالاترين با قرار دادن لوگوي آن در وبلاگ هاي خود به نشانه اعتراض به هکرها حمايت خود از اين سايت را اعلام کرده اند.
اگرچه هکرها خود را معرفی نکرده اند اما برخي از وبلاگ نويسان مي گويند که هکرها احتمالا به "دستگاه سانسور جمهوري اسلامي" وابسته هستند یا از آن دستور گرفته اند.
سايت بالاترين تنها چند ماه پس از آغاز به کار چون 5 ميليون سايت و وبلاگ ديگر که در ايران فيلتر هستند،براي کاربران داخل ايران فيلتر شد اما وبگردها و وبلاگ نويسان ايراني در اثر سال ها دست و پنجه نرم کردن با فيلترينگ اکنون به استادان دور زدن فيلترينگ تبديل شده اند و به همين دليل بخش اصلي کاربران و مخاطبان بالاترين را به خود اختصاص داده اند.
رسانه شهروندان،نگرانی حاکمان
بنيانگذار اصلي بالاترين که از مرداد سال 85 فعاليت خود را در وب فارسي آغاز کرد ، مهدي يحيي نژاد برنده مدال برنز المپياد جهاني فيزيک در سال 1993 و دانش آموخته دانشگاه صنعتی شریف تهران است که فوق لیسانس خود در رشته فیزیک تجربی را در دانشگاه تورنتو ، و دکتراي فيزيک و بيوانفورماتيک را از دانشگاه ام آي تي دریافت کرده است.
يحيي نژاد که هم اکنون ساکن شمال کاليفرنيا است فوق دکترای بيوانفورماتيک را از دانشگاه استانفورد دریافت کرده است.
وي مرداد ماه گذشته در دو سالگي بالاترين به سايت صدای جهاني(گلوبال ويس) که به انعکاس اخبار وبلاگ نويسان دنیا اختصاص دارد گفت که " من بالاترین را در 16 ماه اوت سال 2006 راه انداختم.تا الان 300 هزار مطلب جدید در این سایت گذاشته شده و پنج میلیون رای و یک میلیون نظر هم به ثبت رسیده است. البته من موفقیت بالاترین را فراتر از این اعداد و ارقام براورد می کنم."
وي همچنين گفت "این سایت توسط خبرنگاران و بلاگرهای ایرانی و نیز خارجی خیلی زیاد خوانده می شود" و به همي دليل"بحث ها و گفتگوهایی که در این سایت صورت می گیرد در خیلی از کشورها و مناطق مختلف انعکاس چشمگیری داشته است."
به گفته یحيي نژاد سهم بلاگر های ایرانی در بالاترين "خیلی حائز اهمیت" است.وی تاکید کرده که "بلاگرها اکثریت بازدیدکنندگان فعال این سایت را تشکیل می دهند" و "بالاترین جایی است برای بلاگ های فارسی که بتوانند خوانندگان زیادی برای نوشته هایشان پیدا کنند."
او به بحث ها و نظراتی که در مورد لینک ها در بالاترين در مي گيرد را مهم مي داند و گفته "انتقادات و نظراتی که درباره مطالب بلاگ های بالاترین می دهند بیشتراوقات از نظراتی که درباره نسخه اصلی آن مطالب می دهند خیلی بیشتر است."
بنيانگذار بالاترين همچنين گفته که آطن سايت وب 2 فارسي "گامی روبه جلو برای رسانه های شهروندی به خصوص ایرانی بوده" است.
به گفته مهدي يحيي نژاد "ایران در زمینه رسانه های مردمی پیشرفت داشته چرا که از جمله کشورهایی است که وبلاگ ها در آن خیلی طرفدار پیدا کرده اند."
وي در عين حال تاکيد مي کند که به رغم گرايش گسترده ايرانيان به وبلاگ ها،ايران "برای نگه داشتن این ریتم خیلی دچار مشکل بوده است."
یحیي نژاد تاکيد کرده که "هر رسانه شهروندی باید با برگزاری سمینارها تقویت شده و از سوی بخش خصوصی حمایت شود.ولی در ایران چنین اتفاقی نیافتاده است."
برخي از مقامات جمهوري اسلامي بارها از اينترنت به عنوان"گرگ درنده" نامبرده، و برخي از نهادهاي حکومتي ادعا مي کنند که اينترنت و وب فارسي ابزاري براي "براندازي نرم" یا "وقوع انقلاب مخملي" در ايران است.
مقامات دولتي به همين بهانه نه تنها از رشد بخش خصوصي در بخش اينترنت و انحصار آن در دست موسساتي وابسته به برخي نهادهاي نظامي حمايت مي کنند بلکه از راه هاي مختلف از جمله"فيلترينگ"،"بازداشت و برخورد با وبلاگ نويسان"،"موازي سازي از جمله راه اندازي 10 هزار وبلاگ براي 10 هزار بسيجي"،و در ماه هاي اخير "وضع مجازات هايي چون مجازات سنگين زندان تا 15 سال براي برخي اتهامات اينترنتي"،و پيشنهاد مجازات اعدام براي برخي از مطالب منتشر شده در وبلاگ ها ، مي کوشند جلوی فعاليت آزادنه و طرح انتقادات کاربران اينترنت و وبلاگ نويسان ايراني بگيرند.

همين گزارش در روز

داش

2009-01-12T04:26:00.007-05:00

بعض چیزها جایی دارند.بعض روزها نامی.بعض سطرها خاطری دارند، بعض روزها خاطراتی. جای این شعر همین جا ست. حتا وسط ازدحام ثانیه ها و سال ها ، وسط هیاهوی آدم ها و های هوی اشیا هم، نمی شود فراموش کرد که « بی عشق همه نعش کشن».

داش

لات بی سابقه ای بودم
بی خيال بطری و ضامن دار
با يک مشت
قاب ديوارشان می کردم
بی معرفت ها را

اين راسته
نفس کش نداشت
و ندارد
نامرد چرا

هفت تا خيابان آن طرف تر
کسی وجود نداشت
توی چشمم نگاه کند
هر کس سر جای خودش نشسته بود
احترام و
عزتم به جا

لات بی سابقه ای بودم
با يک جو چشم
طوری گير دادی به من
که مردها وجودش را نداشتند
و همه چيز
عکس شد
آن که کلاهش را کج گذاشته
کتش را
روی دوشش
من نيستم

پای تو هم گير است
توی اين نامردی.

۲۹ شهريور ۷۹/از «شعرهايی که تو گفتی»

...

"بی عشق همه نعش کشن" وامی است از یک دیالوگ فيلم از کنار هم می گذریم

سهام انتقام به جای سهام عدالت؛بازداشت دانشجویی که گفت"از احمدی نژاد متنفرم!"

2009-01-07T02:39:00.008-05:00

محسن زرين کمر،دانشجویی که 18 مهرماه امسال در دانشگاه شیراز در جلسه سخنرانی علی لاریجانی به او و احمدی نژاد اعتراض کرد ، و گفت که"از احمدی نژاد متنفرم"از شنبه گذشته بازداشت شده است.
او دانشجوی ترم آخر دکترای دامپزشکی است و به گفته دانشجویان شیراز با آنکه در مراسم 16 و 18 آذر دانشگاه شیراز حضور نداشت اما "به اتهام شرکت این دو مراسم!" ابتدا به کمیته انضباطی احضار و 2 ترم از تحصیل محروم شد، و از شنبه گذشته نیز به همراه جلیل رضایی،کاظم رضایی و لقمان قدیری از سوی ماموران اطلاعات شیراز بازداشت شده است.
فیلم را ببینید
او خطاب به علی لاریجانی می گوید؛"من امروز از شما به عنوان رئیس مجلس شورای اسلامی ایران سوالی ندارم چرا که معتقدم به سبب رد صلاحیت های گسترده، پیش از انتخابات مجلس شورای اسلامی و همچنین تقلبات گسترده ای که در حینش انجام گرفت، به گفته ی آقای دکتر عماد افروغ که از جانب شما هم هست."
"من شما را به عنوان رئیس مجلس شورای اسلامی قبول ندارم، این مجلس یک مجلس غیر قانونی است و شما هم رئیس مجلس غیر قانونی هستید...بغض های خودم را این جور عنوان می کنم"
"من از سه چیز متنفرم، یک، محمود احمدی نژاد، متنفرم از اینکه با هوگو چاوز رفاقت می کند، متنفرم از اینکه عوام فریبی می کند، متنفرم از هاله ی نوری که اطرافش ظاهر می شود، و بالاخره متنفرم، متنفرم و متنفرم به خاطر اینکه از قیافه اش هم خوشم نمی آید، متنفرم از مجلسی مه عصاره آرای ملت نیست..."
حالا هم دانشجویان شیراز می گویند بازداشت محسن زرین کمر ،و جلیل رضایی،کاظم رضایی و لقمان قدیری، و احضار 10 دانشجو دیگر به اطلاعات شیراز، و برخورد کمیته انضباطی با دیگر دانشجویان دانشگاه شیراز،"انتقام احمدی نژاد و لاريجانی" از دانشجويان است.
تکرار همان سناریویی که برای فعالان دانشجویی دانشگاه امیرکبیر تهران یعنی احمد قصابان،مجید توکلی و احسان منصوری به تاوان اعتراض دانشجویان امیر کبیر به احمدی نژاد اجرا شد، و ماه ها بازداشت و شکنجه آنها را به اتهامات بی اساسی به دنبال داشت که در نهایت دادگاه تجدید نظر نیز چنین اتهاماتی را رد کرد.
این فیلم و خبر بازداشت محسن زرین کمر،جایی برای تردید باقی نمی گذارد که او و دانشجویان بازداشت شده شیراز به تاوان آن اعتراض علنی ، این روزها در بازداشتگاهی بی نام و نشان و در پستوی بازجویان به جای هر کلمه که به اعتراض گفتند،دارند "سهام انتقام" را به جای"سهام عدالت"دریافت می کنند!

تدبير وزارت بهداشت برای کمبود اعتقاد دينی اطباء!

2008-12-28T20:22:00.000-05:00

بعضی ها فکر می کنند با راه اندازی يک دفتر و دبيرخانه می توانند مشکلات شان را حل کنند.آن هم نه مشکل آسفالت و آب و گاز و مثلا اموری از اين دست که مشکل تفکر را.جالبه واقعا.
حالا اگر اين دبيرخانه را وزارت ارشاد يا علوم راه می انداخت،يه حرفی بود باز.وزارت بهداشت،رفته دبيرخانه دايمی ارتقاء تفکر دينی راه انداخته در قم! باور نمی کنيد اين جا را کليک کنيد.
بعد هم اعلام کردند که دبيرخانه دايمی ارتقاء تفکر دينی وزارت بهداشت در قم قرار است نيازهای هيات های علمی دانشگاه ها در زمينه های اعتقادی را بر طرف کند!

آقای داد! "بی داد"نکن!

2008-12-24T20:09:00.001-05:00

"روزگار غريبی ‌ست ، نازنين
آن که بر در می کوبد شباهنگام
به کشتن چراغ آمده است."
احمد شاملو/بخشی از شعر «در اين بن بست»

ظاهرا اين روزها بازار "انکار" رونق فراوان دارد ، و کم نيست شمار آن ها که می خواهند به انکار ديگران ، اثبات کار نکرده خويش کنند.يادداشت "کانون کم اثر حقوق بشر پلمپ شد!" از آقای بابک داد يک نمونه است از اين دست انکارها.
او روزی پس از يورش ماموران لباس شخصی و غير شخصی به دفتر کانون مدافعان حقوق بشر در تهران و پلمپ آن ، بدون پرداختن به ماجرای فعلی سه نکته را يادآوری کرده به ما:اول «بی اثر» بودن فعاليت های کانون مدافعان حقوق بشر در ايران، دوم نداشتن «مدافعان حقيقی حقوق بشر» ، و سوم نپرداختن کانون مدافعان حقوق بشر به نقض گسترده بديهی ترين حقوق عمومی بشر را.
بابک داد در اين يادداشت يک انتقاد نيز دارد ، و دستکم دو اتهام هم به کانون مدافعان حقوق بشر و اعضای آن وارد کرده است.
انتقادش اين است که"بی توجهی به مردم، نتيجه ای جز بی توجهی مردم به اين فعالان نداشته و همين است که می بينيم با بسته شدن دفتر اين کانون، آب از آب تکان نخورده و حتی خيلی از ساکنين خيابان يوسف آباد هم متوجه نشده اند که چنان دفتری در همسايگی شان بوده و حالا بسته شده است!
اما دو اتهامی که بابک داد به کانون مدافعان حقوق بشر در ايران وارد کرده؛اتهام اول استفاده از عنوان حقوق بشر برای اهداف سياسی است،يا آن طور که وی ادعا کرده "دفاع از حقوق بشر در ايران، اسم مستعار و بديلی برای «فعاليت نرم سياسی» شده و سمت و سوی فعاليتهای مشهور به حقوق بشری در ايران،سياسی (آن هم از نوع خاص)است تا اجتماعی.اين دوستان بدنبال «اثربخشی سياسی خاصی» هستند."
اتهام دوم آن جايی است که نوشته اعضای کانون مدافعان حقوق بشر"نياز دارند اخبارشان در رسانه های خارجی انعکاس داشته باشد."
تعداد قابل توجهی پرسش انتقادی نيز از شيرين عبادی و ديگر اعضای کانون مدافعان حقوق بشر مطرح کرده که جنبه "انکار" اين پرسش ها بر هر چيز ديگری غلبه دارد ، و البته کانون مدافعان حقوق بشر سخنگويی دارد که می تواند به اين پرسش ها و آن اتهامات پاسخ دهد.
من اما می خواهم به عنوان "يک همکار" به او يادآوری کنم تا جای آنکه مشتری بازار"انکار" باشد،يک گوشه از آوار واقعيت های دردناک را بگيرد و از پيکر جامعه ايرانی بردارد.جای آن که همه دادش را از کانون مدافعان حقوق بشر،آن هم در اين "روزگار غريب" بستاند،واقعيت ها را هم ببيند.
يکم؛درباره اثرگذاری "کانون مدافعان حقوق بشر"به عنوان يک نهادحقوق بشری بايد به آقای داد يادآوری کنم که هرنهاد مدنی اساسنامه ای دارد ، و ميزان اثر گذاری آن با عملی شدن اساسنامه اش و وفاداری به آن سنجيده می شود.
"کانون مدافعان حقوق بشر در ايران" چنانکه روابط عمومی آن نيز اعلام کرده در اساسنامه اش سه وظيفه اصلی خود را "دفاع رايگان از متهمان عقيدتی ‏و سياسی"، "حمايت از خانواده های زندانيان سياسی و عقيدتی" و "گزارش دهی منظم و مستمر در موارد ‏نقض حقوق بشر در ايران" در کنار ترويج و تشويق رعايت حقوق بشر تعيين کرده است.
اگر او به خود زحمت می داد و درگوگل به زبان شيرين فارسی جستجويی می کرد ، می توانست فهرستی از ده ها روزنامه نگار،دانشجو،کارگر،معلم،فعال اجتماعی،فعال سياسی،و فعال فرهنگی را که به اتهامات عقيدتی،صنفی،يا سياسی بازداشت يا محاکمه شده اند را ببيند که کانون مدافعان حقوق بشر و وکلای آن ، در هنگامه بازداشت به حمايت و راهنمايی خانواده های ايشان پرداخته اند و هنگام محاکمه ، همين وکلا "دفاع رايگان" از آن ها را با "هزينه بسيار بالا" برعهده گرفته اند.
اگر هم ترديدی در اين مورد دارد ، می تواند از دوستان خبرنگار و روزنامه نگاری که در چنين موقعيتی گرفتار آمده اند،سئوالی بپرسد.
گزارش های ماهانه و فصلی و سالانه کانون مدافعان حقوق بشر نيز که به رغم فضای سنگين و فشارهای وارده به آن در اين سال ها ، اغلب در دو بخش «حقوق مدنی و سياسی» و «حقوق اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی» انتشار يافته غير از موضوع بازداشت ها و محاکمه ها،آزادی بيان،مطبوعات و روزنامه نگاران،وضعيت دانشجويان، کارگران، معلمان،افليت ها،فعالان اجتماعی، صنفی، سياسی،و فرهنگی به صراحت از اوضاع اقتصادی و معيشتی و اجتماعی عموم مردم سخن گفته و هربار به مقامات حکومتی يادآوری کرده که بنابر تعهدات قانونی داخلی و بين المللی در اين خصوص مسئول هستند.
دوم؛بابک داد در يادداشت خود ادعا می کند که در "ايران مدافع واقعی حقوق بشر نداريم يا کم داريم." او می گويد چرا کانون مدافعان حقوق بشر در مورد تصادفات رانندگی و کشته شدن ۳۰ هزار نفر در جادها بيانيه نمی دهد،چرا در مورد احتمال انفجار ۱۷ هزار تاکسی گازسوز بيانيه نمی دهد.پرسش مهمی است که آقای داد می توانست يک سال پيش يا يک ماه ديگر هم از کانون مدافعان حقوق بشر و اعضای آن بپرسد.اما او که خود را "تحليلگر"می داند بايد بگويد که چنين پرسشی به کجای "رويداد" پلمپ کانون مدافعان حقوق بشر مربوط است؟
از اين گذشته عملکرد هر نهادی با "امکانات" آن رابطه مستقيم دارد.وقتی اصلاح طلبان آن هنگام که قوه مجريه را در اختيار داشتند ارائه مجوز نهائی به کانون مدافعان حقوق بشر را به رغم ارائه اساسنامه و انجام امور اداريش به تاخير انداختند،طبيعی است که در چنين شرايطی کانون امکان عضو گيری نداشته،به ويژه آنکه دوسال پيش وزارت کشور در اطلاعيه ای وعده پيگرد قضايی اعضای کانون مدافعان حقوق بشر را نيز داد.
اين موقعيت ، يعنی اينکه "هزينه فعاليت در کانون مدافعان حقوق بشر بالاست" ، و همين کافی است تا به خودی خود دايره امکانات و اعضايش نيز محدود شود.اين نکته ای است که محمدعلی دادخواه يکی از اعضای موسس کانون دو سال پيش به رسانه ها نيز اعلام کرد.
بر"هزينه بالای دفاع از قربانيان نقض حقوق بشر" در ايران تاکيد می کنم،چرا که پذيرش چنين مسئوليتی در موارد بسياری به توهين،تهمت، واردآوردن اتهام ، و حتی بازداشت و محاکمه وکلا و فعالان حقوق بشر در ايران از سوی مراکز قدرت،منجر شده است.
عبدالفتاح سلطانی به خاطر پذيرش چنين پرونده هايی و از جمله پذيرش وکالت اوليای دم زهرا کاظمی ، در ۸ مرداد سال ۸۵ بازداشت شد و دستکم ۲۲۶ روز در بازداشت ماند اما به رغم اتهامات گسترده و عجيبی که به او وارد کردند در نهايت از اتهامات تبرئه شد.
محمد سيف زاده وکيل مدافع حقوق بشر و از اعضای موسس کانون سال هاست به خاطر پذيرش دفاع از قربانيان نقض حقوق بشر ممنوع الخروج است،نسرين ستوده همين چندروز قبل در فرودگاه ممنوع الخروج شد،شيرين عبادی،محمد شريف و محمدعلی دادخواه نيز هزينه های کمی نپرداخته اند به خاطر پذيرش چنين پرونده هايی.گاه حتی خانواده چنين وکلايی نيز مورد اتهام و تهديد قرار گرفته اند.
همان طور که برخی از وکلا يا مدافعان مستقل چون ناصر زرافشان وکيل مقتولان پرونده قتل های زنجيره ای نيز،تاوانش را با ۵ سال زندان پرداخت،و اينک محمد صديق کبودوند از اعضای موسس يک نهاد مدافع حقوق بشر در استان کردستان تاوان فعاليتش را با دو سال بازداشت و محکوميت ۱۱ ساله می پردازد.
کانون مدافعان حقوق بشر در همان جغرافيايی فعاليت می کند که استاد دانشگاهش را به خاطر علم آموزی،فعال مبارزه با ايدزش را به اتهام دريافت پول از سازمان ملل،روزنامه نگارش را به اتهام اقدام عليه امنيت از طريق نوشتن مقاله،فعال حقوق زنانش را به اتهام جمع آوری امضاء در پارک يا خانه خودش،کارگرش را به خاطر اعتراض به عدم دريافت چندين ماه حقوق معوقه،معلمش را به دليل درخواست افزايش حقوق و درافت معوقه حقوق،و دانشجويش را به خاطر برگزاری مراسم روز دانشجو ،به براندازی نرم،و سبز و زرد و مخملی متهم و بازداشت می کنند،و اگر پاش بيافتد حکم اعدام هم برايش صادر می کنند!
همان جايی که وزير کشور اسبقش را زندانی کردند و وزير فرهنگش را بازداشت،و البته روزنامه "سلام" دادستان کل انقلابش را بعلاوه ده ها روزنامه و مجله ديگر دو روزه توقيف کردند.
همان جايی که هر سال ۳۰ هزار انسان از جاده يک راست به گورستان منتقل می شوند،و وزير راه سابقش می گويد"درجادها چاله پيدا کنيد و جايزه بگيريد."وزير راه و ترابری فعليش می گويد"اگر قرار است نتيجه حمل و نقل جاده‌ای در ايران به وجود آمدن اين همه کشت و کشتار جاده‌ای باشد همان بهتر که از «شتر» استفاده کنيم."
وزير کشور ۹۰ روزه اش نمی داند مدرک دکترايش را از کجا گرفته،و وزير کشور فعلی اش "صادقانه" می گويد که چند ده ميلياردتومانی پس انداز دارد.و رئيس دولت هم می گويد که در دوره مديريتش تورم از ۱۲ درصد به ۲۷ درصد "تنزل يافته است."
و عجيب نيست لابد که يک تحليلگر فعلی و خبرنگار سابق وقتی دفتر يکی از انگشت شمار نهادهای مستقل و موثر در وطن مان پلمپ می شود،تازه به ياد می آورد که کلی سئوال و اتهام و ايراد به فعاليت هايش دارد.
واقعا بخوانيد که او چه می گويد"شک نکنيد اگر کانون مدافعان حقوق بشر،حوزه فعاليتش را در عرصه های اجتماعی و دفاع از حقوق آحاد جامعه گسترش ميداد،هيچ قدرتی نمی توانست به اين راحتی دفتر آن را مثل يک مغازه «پلمپ» کند"..."چرا حقوق بشر را از قالب کليشه ای يک «ادای روشنفکرانه» بيرون نياوردند و چرا از پتانسيل مذهبی و ايمانی جامعه بهره نبردند و مراجع دينی را برای دفاع از کرامت و حقوق انسانها توجيه نکردند تا دفاع از حقوق بشر، به يک حرکت و نهضت اجتماعی و فراگير تبديل شود؟ خانم عبادی در آن مقطع، امکان تاريخی چنين کار بزرگی را داشتند اما به همان حلقه دوستان خود و همين کانون کم تعداد بسنده کردند و متاسفانه در اندازه های يک برنده جايزه صلح نوبل،منشاء اثر و تغيير نبودند!"
آقای داد ، مثل اينکه يادش رفته در سفرنامه آقای خاتمی بنويسد که همان روز اعلام برگزيده شدن شيرين عبادی برای دريافت نوبل صلح ، رييس جمهور محترم اصلاحات در مجلس و در پاسخ به خبرنگارن گفت: نوبل جايزه ادبی اش مهم است ،نه حقوق بشرش.(نقل به مضمون)
تحليلگر محترمی مثل او ، حتما می داند آنچه شرحش می گويد در جغرافيايی که شرحش رفت"انقلاب" شمرده می شود نه دفاع از حقوق بشر!
آقای داد ، حتما می داند که وکلای شريف و شجاع کانون مدافعان حقوق بشر هم در همان کشوری زندگی می کنند که خودش را در جريان انتخابات رياست جمهوری سال ۷۶ به اتهام فعاليت در ستاد انتخاباتی محمد خاتمی بازداشت کردند.همان جايی که وزيرش را در نماز جمعه کتک می زنند و شهردارانش را در زير زمين شلاق.همان است که "فعال سياسی بی خطر" و همسر محترمش را در خانه خودشان سلاخی می کنند،شاعرش را می کشند،و جنازه مترجم اعلاميه جهانی حقوق بشرش ۲ روز مانده به روزجهانی حقوق بشر،پيدا می شود.شبانه کوی دانشگاه را برسر دانشجويانش خراب می کنند،و در زمستان دخترانش را به اتهام پوشيدن "چکمه بلند" و پالتوی کوتاه بازداشت می کنند.اعدام ها و محاکمه ها و بازداشت ها و بازداشتگاه ها شرحش بلند است.
سوم؛آقای بابک داد در وبلاگش نوشته:"من يک تحليلگرم.به آنچه روی داده يا در حال روی دادن است،نگاه ميکنم.تفاوت تحليلگر با فعال سياسی در همينجاست. تحليلگر، «وضع موجود» را آناليز ميکند وفعال سياسی،«وضع مطلوب» را می سازد يا برای آن فعاليت می کند. و هر دو بايد کارشان را بدرستی انجام دهند تا اينجا، دنيای بهتری بشود."
اما آنچه روی داده يورش ماموران لباس شخصی و غيرشخصی به دفتر کانون مدافعان حقوق بشر است و پلمپ دفتر آن ، و ادعای غيرمجاز بودن همين فعاليت هايی است که آقای داد آن ها را بی اثر می داند.
هرکسی می تواند يادداشت" کانون کم اثر حقوق بشر پلمپ شد!" بابک داد را بخواند ،و بداند که اين يادداشت تحليل آنچه روی داده نيست!حداکثر و در خوشبينانه ترين حالت يادداشت او می تواند"توصيف آرمانی فعاليت های يک کانون يا نهاد مدافع حقوق بشر" است،از همان ها که دولت اصلاحات می توانست به صدتايش مجوز فعاليت بدهد ولی به رغم حضور آقای داد در همان حوالی به يکی اش هم نداد!
او می گويد چرا کانون مدافعان حقوق بشر در مورد تصادفات رانندگی و کشته شدن ۳۰ هزار نفر در جادها بيانيه نمی دهد،چرا در مورد احتمال انفجار ۱۷ هزار تاکسی گازسوز بيانيه نمی دهد.پرسش مهمی است که آقای داد می توانست يک سال پيش يا يک ماه ديگر هم از اعضای کانون مدافعان حقوق بشر بپرسد.چنين پرسشی به کجای "رويداد" پلمپ کانون مدافعان حقوق بشر مربوط است؟
او خود را"خبرنگار"و " طراح و اولين نويسنده ستون"حاشيه های پارلمانی"،اولين مسئول ستونهای "الو؛ سلام!"، "نامه های سردبيری" و نويسنده يادداشتهای سياسی،اجتماعی و پارلمانی در روزنامه سلام" معرفی می کند،و راست هم می گويد.
اولين خاصيت و اثر مسئوليت داشتن در ستونی مثل"الو سلام"ارتباط با مردم و آشنايی با مشکلات مردم است.پس می توانم از او بپرسم که چرا وقتی دوستانش ۸ سال قوه مجريه را در دست داشتند،بابک داد به جای نوشتن از دردها و مشکلات مردم ، و از جمله به جای نوشتن از قربانيان جاده ها ، يا انفجار قطار نيشابور ،و چندين و چند مورد سقوط هواپيما و از اين دست گزارش ها، آن گونه که خود می گويد" نگارش و انتشار سفرنامه های رئيس جمهوری(خاتمی):در روزنامه های ايران" را بر عهده گرفت.
مگر آن موقع تصادفی رخ نمی داد و کسی کشته نمی شد؟ وظيفه يک خبرنگار، نوشتن سفرنامه رئيس جمهور نيست ، همان طور که وظيفه يک تحليلگر تحليل رويداد هاست نه وارد کردن اتهام يا تحقير نهادهای مدنی.

...

لینک همین نوشتار در گویانیوز

پلمپ دفتر کانون مدافعان حقوق بشر؛آغاز حذف نهادهای مدنی

2008-12-23T01:39:00.013-05:00

پلمپ دفتر کانون مدافعان حقوق بشر که با یورش ماموران لباس شخصی و غیر شخصی و استفاده از زور نیز همراه بوده یک رویداد بزرگ است.

اول به این خاطر که کانون مدافعان حقوق بشر نهادی تاثیر گذار در مقابله با نقض حقوق بشر در ایران است.دستکم سه کارکرد این کانون برای قدرت مطلقه نظارت گریز آزاد دهنده بوده و هست؛ «گزارش های مداوم کانون از نقض حقوق بشر»،«دفاع رايگان از قربانيان نقض حقوق بشر» و «آموزش حقوق بشر و آشنايي شهروندان با حقوق اساسی و انسانی خودشان».براین ها مي شود حضور وکلايي مسلط، شریف و شجاع در کانون مدافعان را نیز افزود.

اهميت ديگر پلمپ دفتر کانون مدافعان حقوق بشر اما در تغيير رويکرد مقامات حکومتي در تهران از «موازی سازی در ازای نهادهای مستقل و غیر حکومتی ، و راه اندازی نهادهاي مشابه اما وابسته و گوش به فرمان» به «حذف نهادهاي مستقل» است.

سند این ادعا نیز این دو خبر است؛

1.دستور احمدی نژاد برای تشکیل ستاد صیانت از حریم امنیت عمومی و حقوق شهروندان در 23 آذر 87

2.آغاز به کار مرکز بسیج حقوقدانان و وکلا در 10 آذر 87

سابقه موازی سازی در جمهوری اسلامی به سال های اول پس از انقلاب باز می گردد و تشکیل دوره اول سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی یا خانه کارگر نمونه های از موازی سازی های سیاسی و صنفی آن سال ها ست.

اما در دوره 8 سال ریاست جمهوری خاتمی که راستگرایان تقریبا برای هر نهاد و سازمانی یک تشکیلات موازی نیز راه اندازی کردند.مشهورترین تشکیلات موازی همان است که به اطلاعات موازی شهرت یافت و کارش اين بود که بگیرد و ببندد و سناریوهای مورد نظر حضرات را اجرا کند.

موازی سازی نهادهای مدنی و صنفی از سوی بخش غیر قابل نظارت قدرت حاکم نیز در این دوره رونق فراوان یافت.آن ها به ازای انجمن صنفی روزنامه نگاران ، انجمن روزنامه نگاران مسلمان راه انداختند،به ازای کانون نویسندگان که نهادی مستقل و مدافع آزادی بیان است ، «انجمن قلم» را به راه کردند که درست از سانسور دفاع می کرد و می کند.

از این نمونه ها بسیار است چنانکه حتی در قبال انجمن های اسلامی و نهادهای مستقل دانشجویی ، راه اندازی جامعه اسلامی دانشجویان را که گرایش به راستگرایان سنتی داشت کافی ندانستند و بسیج دانشجویی را در دانشگاه ها تاسیس کردند.

در همه این سال ها مانع تراشی و برخورد با اعضای نهادهای مدنی یا صنفی مستقل و حتی در حوزه های گسترده ای چون کارگران و دانشجویان سرکوب فعالان و نهادها نیز به اشکال مختلف از سوی جمهوری اسلامی دنبال شده است.

پلمپ دفتر کانون مدافعان حقوق بشر اما حکایت از آن دارد که دوران موازی سازی و مقابله از نظر مقامات حکومتی به پایان رسیده ، و دوران حذف و سرکوب معدود نهادهای مدنی باقی مانده ، آغاز شده است.

در همین مورد؛

آغاز مقابله با نهادهای مدافع حقوق بشر؛سرنوشت کانون نویسندگان در انتظر کانون های دیگر 20 مهر 84

قانونی که 70 محله را «غیرقانونی» اعلام کند،قانون است؟

2008-12-16T01:52:00.005-05:00

این «غیرقانونی» هم دارد کاربردش را از دست می دهد.بعضی کاربردهایش را پیشتر شنیده بودم و شما هم شنیده اید حتما؛ «کار غیر قانونی»،«رفتار غیرقانونی»،«حکومت غیرقانونی»،«مجلس غیرقانونی»،«ازودج غیر قانونی» و خیلی جاهای دیگر.حتی این اواخر وقتی می خواهند کسی را بگیرند و از زندگی ساقط کنند یک اتهاماتی درست کرده اند مثل «اعتراض غیرقانونی» و «ارتباط غیرقانونی»!

اما این جا یک کاربرد جدید دیدم برای پسوند «غیرقانونی».می فرمایند؛«70 محله به صورت غیرقانونی در مشهد شکل گرفته است»

اگر این آقای میرفندرسکی(اسمش واقعی است) می گفت یک خانه یا کوچه یا خیابان یا حتی یک محله شاید با عقل جور در می آمد ولی من یکی که باور نمی کنم 70 محله غیرقانونی ساخته شده باشد.70 محله با همه خانه ها و خیابان ها و کوچه ها و بچه هایی که دارند مگر می شود غیرقانونی باشند.این ها که یک شبه سبز نشده اند.اصلا قرار بود قانون زندگی ها را بسازد یا خراب کند؟

بعد که دقیق تر سخنان گهربار جناب میرفندرسکی را می خوانی،می بینی یک پسوند«غیرقانونی» را گذاشته اند پشت 70 محله تا همه شان را یک جا محروم کنند از همه چیز.

اصلا قانونی که 70 محله را با همه زندگی ها و آدم ها و عشق هایش«غیرقانونی»اعلام کند،قانون است؟

ارحام صدر خنده را به ما داد،و رفت

2008-12-14T11:01:00.011-05:00

رضا ارحام صدر پیشکسوت تئاتر و کمدین سینما در دهه های چهل و پنجاه عصر یک شنبه در اصفهان درگذشت.
او سال ها در تئاتر و سینما خنده را نشاند بر لب مردم، مزدش را هم از مردم و احترام شان گرفت،نه از وزیر و رئیس و مدیر فلان اداره ضد شادی.
با اینکه مثل بسیاری از دیگر هنرمندان ایرانی در سال های پس از انقلاب خانه نشین شد و ظاهرا اتهام او هم این بود که خنده را داده به مردم.برای همین باقی عمرش را دور از صحنه تئاتر و سینما گذراند،اما احترام و عزتش پیش مردم همیشه سرجای خودش ماند.
این جمله ارحام صدر که گفته « من 50 سال كار كردم اما كسي حتي سراغي از من نگرفت» جمله دردناک اما آشنایی است برای ما.همین را از زبان هنرمندان دیگر هم شنیده ام و شنیده ای.بخشی از این «فراموشی» به برنامه «حذف فرهنگی» برمی گردد که در سه دهه گذشته به اشکال مختلف به اجرا در آمده از جانب حاکمیت،اما راستش را بگویم وقتی سرانگشتی حساب می کنم به این نتیجه می رسم که پای من و ما هم گیر است توی این نامردی.

مگر ما چند تا ارحام صدر داشتیم؟ و حالا که ارحام صدر رفت ، بهتر است بگویم مگر ما چند تا مرتضی احمدی داریم؟ لااقل قدر او بدانیم.

بیشتر؛

تاریخ شفاهی سینما و تئاتر کمدی- انتقادی ایران در گفت و گو با ارحام صدر.بخش اول

تاریخ شفاهی سینما و تئاتر کمدی- انتقادی ایران در گفت و گو با ارحام صدر.بخش دوم

درباره نقش ارحام صدر در تئاتر دهه 40 اصفهان

99 هزار گوسفند بی زبان ، قربانی اضافه شدن 100 هزار حاجی به وطن ما

2008-12-11T23:56:00.010-05:00

یک روز بعد از روز جهانی حقوق بشر

نمی دانم واقعا اين چه افتخاری است که ۹۹ هزار گوسفند بی زبان را روز عيد قربان ذبح کرده اند. يعنی در يک روز نود و نه هزار گوسفند بی زبان کشته شدند تا ۱۰۰ و چند هزار نفر به حاجيان مملکت ما اضافه شود.
اين آقای خاکسار قهرودی رئيس سازمان حج و زيارت می گويد که خيلی زحمت کشيده با همکارانش تا اين همه گوسفند را ذبح کنند. می گويد ؛« امسال توانستيم با برنامه ريزی و دقت نظر در بخشهای مختلف حدود ۹۹ هزار ذبح گوسفند دست يابيم که در طول تاريخ حج بی سابقه بوده است و اين موضوع به دليل شرايط و هماهنگی مناسبی حاکم بوده و مشکلی در رسانيدن گوسفند به قربانگاه وجود نداشته است.»
تازه ظاهرا گوشت اين گوسفندان زبان بسته هم به جايی نمی رسد تا چه رسد به سایر اجزا محترم و نامحترم شان که می گویند همه اش مفید است. صحنه آن قدر فجيع شده که همين آقا خاکسار می گويد؛ «زمان کوتاه و عجله و ازدحام افراد در جلوی مراکز بهداشتی و عدم رعايت به موقع نکات اعلام شده در مجموع صحنه های غير قابل قبولی بوجود آورد و تاکنون نتوانسته ايم اين مشکل را حل کنيم.»
می گويند پروردگار چنين دستوری داده،خب اول که بعيد است ايشان در مورد اين همه گوسفند و شتر و اين حرف ها چنين دستوری داده باشد.بعد اگر هم داده منظورش در دوران باديه نشينی و روستانشينی بوده نه قتل عام سيستماتيک گوسفندها.اين ۹۹ هزار گوسنفد فقط سهم حجاج ايرانی است.آمار کل گوسفندها وشترها را دولت عربستان بايد اعلام کند.

کاش اين دوستانی که تلاش می کنند در مورد دين در دنیای جديد کار و سخنرانی می کنند يک تلاشی می کردند از اين مراجع فتوايی می گرفتند برای اين ماجرای گوسنفندهای بی زبان.نگویند که این مورد با فتوا عوض بشو نیست،شدنی است.تازه الان کدام دستور ایشان اجرا می کنند که این یکی را اجرا کنند با این شدت!
نوروز همین یکی دو سال اخیر بود که شمار قابل توجهی از دوستان در وبلاگ های خودشان نوشته بودند « ما ماهی قروز نمی خريم » تا برسر اين ماهی قرمز های بدبخت آن بلايی نياید که همه می دانيم و می آيد.

حتی ديدم بی بی سی و کجا و کجا برداشته اند چند گزارش در مورد ريشه تاريخی ماهی قرمز و رابطه اش با هفت سین نوشته اند.خب البته معلوم است که نزديک شدن به باورهايی که يک جوری به فرهنگ ملی برسد آسان است و همان قدر نزديک شدن به يک باور مذهبی در یک حکومت دينی دشوار و هزینه بردار است. ولی به نظرم خود خدا هم راضی نيست تاوان حاجی شدن آدم ها را گوسفند های محترم و البته بی زبان بدهند؛آن هم نه یکی و دو تا ، بلکه 99 هزار تا.
خب می دانم و می دانيم که حقوق بشر با منافع فعلی و مبانی قبلی و بعدی جمهوری اسلامی سازگار نيست! این را هم می دانم و می دانیم که فعلا زور ما برای اجرای حقوق بشر که هیچ برای اجرای همین قانون اساسی سال 67 هم به این حضراتی که بر حباب قدرت نشسته اند،نمی رسد.ولی فکر کنم رعایت حقوق حیوانات نه از قدرت شان می کاهد نه براندازی نرم و سرد است ، نه انقلاب نارنجی، فکر نکنم رعايت حقوق حيوانات مايه نگرانی يا آسيبی باشد برای حضرات.

لااقل این را رعایت کنید.

تاوان دگر اندیشی؛روایت قتل احمد میرعلائی

2008-12-10T03:25:00.006-05:00

تاوان دگرانديشی را ۵ سال پيش نوشته ام، و فکر می کنم انتشار دوباره اش خوب است.به خصوص در ماجراهايی که گذشت اين چند سال،قتل احمد ميرعلايی گم شد در انبوه رويدادها،خودش اما هنوز هست در آثارش،در شعرهايی که ترجمه کرد و داستان ها.در آن همه آدم بزرگ ادبيات جهان که ما و ادبيات معاصر ایران آشنايی با آن ها را وام دار احمد ميرعلايی هستيم هنوز و تا هميشه.

تاوان دگر انديشی

«هشت و ربع کم» گلشيری می گفت. غروب يک روز پاييزی توی کتابخانه و محل کار هوشنگ گلشيری روی کاناپه پشت به آشپزخانه ای که هميشه بساط چای آماده بود، نشستم.

گلشيری دو تا ليوان چای ريخت و از آشپزخانه برگشت. يکی را گذاشت روی عسلی نزديک من. صندليش را برداشت آورد رو به رويم گذاشت. همانطور وقتی می نشست روی صندلی گفت: «هشت و ربع کم از خانه راه افتاده که برود سر قراری با يکی از دوستانش، بعد قرار بوده برود کتابفروشی آفتاب، حوالی ظهر قرار بوده برود دانشگاه سخنرانی. يکی دو ساعت قبل زنگ زده بودند دانشگاه. يک نفری زنگ زده بوده حالا و گفته که سخنرانی را لغو کنند چون سخنران نمی تواند بيايد. احمد آن روز به هيچ کدام از اينجاها نرفته، خانواده اش متوجه غيبتش شده بودند، نگران هم شده و مثلا به چند جا که به عقلشان رسيده زنگ زده بودند. کار بالا گرفته کم کم و به نيروی انتظامی و بيمارستان هم مثلا سرزده اند، و خبری نبوده. همين جور مضطرب و نگران مانده اند که چه کار کنند. نصفه شب از کلانتری يا همچين جايی اطلاع داده اند که بله، بياييد پيدايش کرديم. کجا؟ گفته بودند که سر کوچه فلان، دوستانش می دانستند که آن کوچه، کوچه ای است که خانه زاون آن جاست. جسدش را طوری پيدا کرده بودند که انگار نشسته کنار ديوار، پاهايش را دراز کرده و پشتش را تکيه داده به ديوار. يک آستينش بالا بوده، يکی دو بطر مشروب هم بوده کنارش که مثلا مشروب خورده و يک مقداری هم می برده با خودش.»

سيگار به سيگار روشن می کند گلشيری، روبه رويم نشسته. چشم راستش به نظرم يک جورهايی انحراف پيدا کرده به بالا، نميدانم واقعا اين طور بود يا نه. ولی بعدها، به روزهای سياه ديگر هم گاهی اين حالت را توی چشم هاش می ديدم. او تازه از اصفهان برگشته، رفته بود برای دلداری خانواده ميرعلايی. بلند می شود دو تا چايی ديگر می ريزد و برمی گردد، «کشتندش» خودش را روی صندلی جابجا می کند: «زاون اصلا اصفهان نبوده، اصلا ايران نبوده که ميرعلايی رفته باشد پيشش. تازه صبح تا غروبش را کجا بوده؟ کی زنگ زده دانشگاه؟ ميرعلايی آدم وقت شناسی بود، ولی نه سرقرار صبحش رفته، نه کتابفروشی. خانه زاون هم که نرفته، اگر مثلا صبح حادثه ای برايش پيش آمده چرا جنازه اش نصفه شب پيدا شده؟ اين مدت کجا می توانسته باشد؟»

يکی، دوبار ميرعلايی را ديده بودم، به اقتضای شغلم او داستان پليسی «ترکه مرد» را ترجمه کرده بود برای «طرح نو». توی خانه دکتر غلامحسين ميرزاصالح که روبروی دفتر انتشارات بود ديده بودمش، البته خيلی کوتاه. هر وقت می آمد تهران،همان جا اطراق می کرد، فکر کنم يکی دو هفته قبل از مرگش هم آمده بود تهران و خانه دکتر. دکتر ميرزاصالح هيچ وقت در خانه اش را به هر زنگی وا نمی کرد آن وقت ها.به نظرم هنوز هم همين طور باشد. هر وقت کاری داشتيم، اول بايد تلفن می زديم و بعد درست سر ساعتی که دکتر می گفت، زنگ در را. وقتی گلشيری تناقض ها را يکی يکی می شمرد، تازه فهميدم که دکتر حق دارد، چرا که او هم مارگزيده بود پيشتر.

گلشيری می گفت: «پزشکی قانونی هنوز جواب نداده قرار شده بيشتر بررسی کنند و برای همين قلبش را نگه داشتند.» می گفت: «کشتندش، برای ما هم پيغام فرستاده اند اين طوری.» می گفت: «از بس سيگار می کشم، حالم خوش نيست. شب نمی توانم بخوابم. يک هو می پرم از خواب و باز سيگار می کشم، حالم به هم می خورد و تهوع دست می دهد به من. دست از سر ما بر نمی دارند، می دانم.» اين کلمات آخری را طوری ادا می کند که سردم می شود.

انگار اينجا اصلا آپارتمان کوچکی پر از کتاب و کلمه نيست. به نظرم وسط يک کابوسم، که چشم هايی از پشت عينک سياهشان ما را می پايند. بلند می شوم و توی سياهی شبی از شب های آبان ماه سال ۱۳۷۴ می زنم بيرون.

گلشيری، ماجرای مرگ ميرعلايی را «گنجنامه» کرد و بعدتر توی مجله دوران چاپش کرد.

هيچ روزنامه ای ماجرای مرگ ميرعلايی را چاپ نمی کند. عوضش تنها يک آگهی تسليت توی روزنامه اطلاعات چاپ می شود که اسامی برخی از نويسندگان، شاعران و روشنفکران پای آن آمده است و پرونده مرگ احمد ميرعلايی بايگانی می شود.

تهران؛6 آذر 82

یک استعفای کم صدا و کم یاب

2008-12-09T01:05:00.000-05:00

شش سال پیش درست 19 آذر 81 یک اتفاق کم یاب در ایران افتاد؛حسین میرمحمد صادقی سخنگوی قوه قضائيه در اعتراض به صدور حکم اعدام برای هاشم آقاجری از سخنگویی استعفا کرد.

او به صراحت اعلام کرد که در اعتراض به برخی رفتارها در بخشی از قوه قضائیه استعفا داده و گفت؛"این حکم را اصلا نمی پسندم و از اثار سوء آن بر کل کشور و نظام آگاه،و از این بابت متاسفم." او حتا نقض قوانین در خود قوه قضائیه را مورد انتقاد قرار داد،و گفت"چنین فضایی،سخنگویی با خصوصیات متفاوت را می طلبد."

میرمحمد صادقی رئیس کمیسیون حقوق بشر اسلامی هم بوده و هست.کمیسیونی که جنبه تشریفاتی دارد.با این حال به نظرم باید استعفای حسین میر محمد صادقی در آذر 81 را به یاد داشته باشیم.

12 آذر؛یک دهه از ربودن و قتل وحشیانه محمد مختاري گذشت

2008-12-02T09:03:00.013-05:00

ده سال پیش درست در چنین روزی محمد مختاری ،شاعر،شاهنامه پژوه،محقق و منتقد ادبیات ، و عضو کانون نویسندگان ایران از سوی گروهی از ماموران وزارت اطلاعات ربوده شد.

آن ها مختاری را همان روز پس از چند ساعت چرخاندن در شهر به ساختمان اطلاعات مردمی وزارت اطلاعات در بهشت زهرا بردند.در آن جا چند نفری ، و با طنابی نفرین شده او را خفه کردند برکف اتاق منحوس قدرت،تا دل "مرادشان" را شاد کنند که "شاعر را کشتیم".

آن طناب و آن مزدوران کمتر از هفته ای بعد با محمد جعفر پوینده ، مترجم اعلامیه جهانی حقوق بشر و دیگر عضو کانون نویسندگان نیز تنها چند روز مانده تا روز جهانی حقوق بشر،همان کردند که با مختاری در آن اتاق منحوس.جنازه محمد مختاری را پس از آنکه جیب هایش را خالی کردند،شبانه با ماشین مبدل به پشت کارخانه سیمان ری بردند و سر به نیست کردند.

پنج روز طول کشید تا پسرش سیاووش در ردیف جنازه های ناشناس سردخانه ای پدر شجاع و بزرگ اش را که به دست آدم کشان اطلاعات از پا در آمده بود،شناسایی کند.مختاری آدم بزرگ و شجاعی بود.روشنفکر آزاده ای که جرمش نوشتن بود.

این چند روز بشتر از آن ماجراها خواهم نوشت.اما در این لحظه بیشتر از هر چیز خودش باید حرف بزند.صدای او با ماست، همان طور که شعرهاش.مختاری دوست کلمه، آزادی و انسان بود.

صدای محمد مختاری که یک ماه و نیمی قبل از آن کشتار وحشيانه پاییزی در مصاحبه ای با بخش فارسی رادیو فرانسه از شعر و انسان می گوید را بشنوید.این صدا به ما می گوید که چه چیزی در وجود محمد مختاری بندگان قدرت را بر مي آشفت ، و اکنون خواب شان را به کابوس بدل می کند.

حکم چهار سال زندان برای مجتبی لطفی؛اتهامات نچسب،حبس سنگین

2008-11-29T19:14:00.015-05:00

دادگاه ويژه روحانيت قم ، مجتبی لطفی را به 4 سال زندان تعزیری و 5 سال تبعید محکوم کرد.

مجتبی لطفي در روزنامه های توقیف "خرداد" و"فتح" و هفته نامه "آوا" می نوشت و البته بعدها در سایت "نقشینه" که در سال 82 و 83 عده ای از روزنامه نگاران و وبلاگ نویسان قم راه انداخته بودند، نوشته هایش را منتشر می کرد.

مجتبی لطفی را سال 83 هم که در قم بازداشت کرده بودند که دستکم 2 ماه و نیمش را در انفرادی مانده بود.این بار هم از 17 مهرماه دادگاه ویژه روحانيت قم، مجتبی لطفی را در حالی بازداشت کرد که او از مسئولان اطلاع رسانی دفتر آیت الله منتظری است.

اتهام مضحک و نچسبی مثل "عضویت در شرکت های هرمی"را هم دادستان ویژه روحانيت قم به او وارد کرده و همچنین اتهام سنواتی"نشر اکاذیب" را.که اين اتهام را اگر بخواهند بگیرند اولین کسانی که باید به این اتهام مقامات ارشد جمهوري اسلامی هستند از جمله همین احمدی دانشمند که در روز تا چهل تا دروغ نگوید خوابش نمی برد.

اما این اتهام "تهیه و توزیع جزوات و مقالات بدون داشتن مجوز قانونی" اتهام جدیدی است که به نظرم به مناسبت "سال نوآوری" حضرات دادگاه ویژه روحانيت قم آن را به ابتکار بازجویان شان ساخته اند."تهیه مقاله" یعنی "نوشتن مقاله" در هیچ کجا "جرم" نیست.توزیع هم که الان همین وبلاگ نوسی خودش توزیع و نشر به حساب می آید از نظر این حضرات. بنابر این از این به بعد می توانند هرکسی را بگیرند و زندانی کنند که تو چرا مقاله بدون کسب مجوز تهیه و توزیع کرده ای!

تازه تا همین جا هم دفتر منتظری اظهارات دادستان ويژه قم را تکذیب کرده، و اعلام کرده "مجتبی لطفی از طلاب فاضل حوزه علمیه قم وجانباز جنگ"عضو رسمی این دفتر و مسئول اطلاع رسانی آن بوده ، و کارش این است که سخنرانی ها و نوشتارهای منتظری را به رسانه ها منعکس کند،و تاکید هم کرده اند که "مسئولیت آن سخنان و نوشته با شخص آیت الله منتظري و دفتر اوست" نه با مجتبی لطفی.

خانواده لطفی هم گفته اند که اتهام نگهداری سی دی و ماهواره "کذب محض"است.

...

حکم 4 سال زندان تعزیری و 5 سال تبعید مجتبی لطفی ، و تائید حکم 11سال زندان برای محمد صدیق کبودوند روزنامه نگار و ازموسسان سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، اما این گمان را تقویت می کند که بازداشت های موقت و چند ماهه از نظر حضرات دیگر "اثرش را از دست داده"، و "زندان های بلند مدت" و "حبس های تعزیری سنگین" قرار است جواب هر جان آزاد و صدای معترضی باشد.

نامه ای برای شیخ مجتبی لطفی/سال 84

گزارشگران بدون مرز؛دو وب نگار در زندان

درباره محمد صدیق کبودوند؛

محمد صدیق کبودوند به درمان فوری نیاز دارد،نه تائید حکم 11سال زندان

نامه سرگشاده به رئیس قوه قضائیه در مورد محاکمه محمد صدیق کبودوند

سپیده که سر بزند؛آتشی بعد از خاموشی هم می سوزاند

2008-11-20T03:19:00.009-05:00

منوچهر آتشی رفته است.سپیده که سر بزند چهارمین سال رفتن اش آغاز می شود.دیگر شعر نمی گوید.اما از همان ها که گفت و نوشت بعضی هاش هنوز و همیشه می توانند آتش را پرتاب کنند به جان آدمی.

فراقی

سپیده که سر بزند
نخستین روز روزهای بی تو
آغاز می شود
آفتاب سرگشته وپرسان
تا مرا کنار کدام سنگ
تنها بیابد به تماشای سوسنی نوزاد
به نخستین دره سرگشتی هام
در اندیشه تو ام
که زنبقی به جگر می پروری
و نسترنی به گریبان
که انگشت اشاره ات
به تهدید بازیگوشانه
منقار می زند به هوا
و فضا را
سیراب می کند از شبنم و گیاه
سپیده که سر بزند خواهی دید
که نیست به نظر گاه تو آن سدر فرتوتی که هر بامداد
گنجشکان بر شاخساران معطرش به ترنم
آخرین ستارگان کهکشان شیری را
تا خوابگاه آفتابیشان
بدرقه می کردند

سپیده که سر بزند

نخستین روز روزهای بی مرا

آغاز خواهی کرد

مثل گل سرخ تنهایی

آه خواهی کشید

به پروانه ها خواهی اندیشید

و به شاخه سدری

که سایه نینداخته بر آستانه ات

منوچهر آتشی ؛از مجموعه شعر گندم و گیلاس

دو بیانیه از کانون نویسندگان ، و روز مبارزه با سانسور

2008-11-13T04:55:00.019-05:00

کانون نويسندگان ايران در دو روز اخير دو بيانيه صادر کرد.در یک بيانيه کميته مبارزه با سانسور کانون نويسندگان روز ۱۳ آذر را به يادبود جانباختگان آذر ۷۷ ، روز مبارزه با ساسور اعلام کرد.کار خوبی که بايد حتی زودتر از اين ها انجام می شد.
بيانيه دیگر اما به نظرم کار خوب ديگری بود از کانون.در اين بيانيه کانون نويسندگان به رغم ماجرايی که پس از انتشار سرمقاله محمد قوچانی (شهروند امروز،شماره ۲۵،۱۸ آذر ۸۶) با عنوان "زوال رهبری ادبی" و پاسخ تند کانون به او با عنوان "پاسخ به پرونده سازی های يک مفتش فرهنگی" سرگرفت ،توقيف شهروند امروز را محکوم کرده و خواستار انتشار مجدد آن شده است.
جمله مشهور ولتر؛"من با نظر تو مخالفم اما حاضرم جانم را فدا کنم،تا تو بتوانی حرفت را بزنی!" بر پيشانی اين بيانيه خوش نشسته تا نشانی از نهادينه شدن دفاع از آزادی بيان در کانون نويسندگان باشد و بماند.
اما متن بيانيه ها؛

۱۳ آذر،روز مبارزه با سانسور
آزادی انديشه و بيان حق طبيعی هر انسانی‌ست، زيرا به طور طبيعی هر انسانی می‌انديشد و هيچ دليل طبيعی نيز برای جلوگيری از بيان انديشه‌ی او وجود ندارد. آن چه موجب سلب اين حق از انسانی می‌شود، منافع نظام‌هايی است که برای تداوم خود در صدد حذف انديشه‌ی مخالف برمی‌آيند. به اين ترتيب اکنون اين حق طبيعی کم و بيش در سراسر جهان- گيريم به درجات مختلف- از سوی مراجع قدرت از افراد انسان سلب می‌شود. اما سلب آزادی بيان تنها با توقيف کتاب‌ها، نشريات و روزنامه‌ها يا جلوگيری از نشر و پخش آثار نويسندگان و انديشمندان صورت نمی‌گيرد. حذف فيزيکی صاحبان قلم و انديشه و تعقيب و آزار آنان نيز شکل ديگری از سرکوب آزادی بيان است.هرساله صدها انديشمند، نويسنده و روزنامه‌نگار تنها به دليل انتشار انديشه‌ها و عقايد خود يا کوشش برای بيان و افشای واقعيت‌های اجتماعی به قتل می‌رسند، به زندان می‌افتند، يا به شکل‌های ديگر تحت فشار و تعقيب قرار می‌گيرند.
بنا به آمار گزارشگران بدون مرز، فقط در سال ۲۰۰۶، ۹۵ روزنامه‌نگار کشته و ۱۳۵ نفر زندانی شده‌اند. در مورد نويسندگان و انديشمندانی که صرفا به دليل ابراز عقايد و بيان انديشه‌های خود کشته يا زندانی شده‌اند آماری در اختيار نداريم، اما پيوسته شاهد اخبار پراکنده از اين دست نيز هستيم.
اما وضع ايران از بيشتر کشورهايی که در آن‌ها آزادی انديشه و بيان سلب می‌شود، وخيم‌تر است. البته جامعه ايران و به‌ويژه نويسندگان و هنرمندانِ آن سال‌‌هاست که با پديده‌ی سانسور دست به گريبان‌اند؛ اما ظرف دو سه سال اخير اين پديده چنان دامنه‌ی گسترده‌ای يافته است که جز قلع و قمع فرهنگی نامی بر آن نمی‌توان نهاد. انبوه کتاب‌هايی که ماه‌ها و سال‌ها در انتظار اخذ مجوز در ساختمان ارشاد بر روی هم انباشته می‌شوند گواه اين مدعاست،‌ و اين در حالی‌ست که متوليان سانسور مطالب بسياری از کتاب‌هايی را هم که اجازه انتشار می‌يابند دستکاری و در آن‌ها اعمال نظر می‌کنند. علاوه بر اين، سينما،‌ تئاتر، موسيقی، وبلاگ‌نويسی، سايت‌های اينترنتی و ديگر عرصه‌های انديشه و بيان نيز از اين دست‌اندازی‌ها که هر روز شديدتر می‌شود در امان نيستند. مجموع اين شرايط معنايی جز سرکوب خلاقيت و ممانعت از ابراز وجود نويسندگان و هنرمندان ندارد. دستگاه سانسور در حقيقت نه کلمه و تصوير، بلکه خودانگيختگی و ابراز آن را که حق طبيعی هر انسانی‌ست سلاخی می‌کند و به اين ترتيب حق جامعه را برای برخورداری از ادبيات و هنرِ غيرحکومتی و پيشرو لگدمال می‌سازد.
کانون نويسندگان ايران که دو تن از چهره‌های برجسته آن، محمد مختاری و محمدجعفر پوينده، در سال‌های اخير در راه آزادی انديشه و بيان جان باخته‌اند، به پيروی از اصول مندرج در منشور خود، در برابر اين موج رو به گسترش سانسور که بسياری از نويسندگان و هنرمندان را در عمل خانه‌نشين کرده و آثار آنان را در محاق فرو برده است، اعتراض و انزجار خود را اعلام می‌کند.
در همين راستا، کميته مبارزه با سانسورِ کانون روز ۱۳ آذر را به ياد جان‌باختگان آذرماه ۷۷ به عنوان روز مبارزه با سانسور اعلام و از نويسندگان و هنرمندان در داخل و خارج کشور می‌خواهد تا صدای اعتراض خود را با صدای ما درآميزند. باشد که روزی سايه سنگين سانسور از سر ادبيات و هنر برداشته شود.
نويسندگان و هنرمندان در ايران و جهان !
اتحاديه‌های نويسندگان !
انجمن‌های قلم در سراسر جهان‌ !
شما را فرا می‌خوانيم تا ضمن به رسميت شناختن اين روز، از حرکت ما در مبارزه با سانسور به هر طريق ممکن حمايت کنيد.
کميته‌ مبارزه با سانسور
کانون نويسندگان ايران
۲۲ آبان ۱۳۸۷
kanoon.nevisandegan.iran@gmail.com

بيانيه کانون نويسندگان درباره توقيف شهروند امروز

«من با نظر تو مخالفم اما حاضرم جانم را فدا کنم تا تو بتوانی حرفت را بزنی!»
ولتر
هيئت نظارت بر مطبوعات نشريه‌ی «شهروند امروز» را توقيف کرد. پيش از هر چيز توقيف اين نشريه را محکوم می‌کنيم و خواهان انتشار مجدد آن هستيم.
اما آنان که اين نشريه را توقيف کرده‌اند همان تفکری را دنبال می‌کنند که «شهروند امروز» در برابر مخالفان خود، از جمله روشنفکران متعهد و مستقل دنبال می‌کرد. در واقع شهروند امروز قربانی همان سياستی شده است که خود مروج و پيرو آن بود. توقيف «شهروند امروز» با انعکاس گسترده‌ی رسانه‌ای روبرو شد، حال آن که تاکنون ده‌ها نشريه‌ی ديگر بی‌سروصدا و به بهانه‌های واهی مانند انتشار نامنظم و... از سوی هيئت نظارت به محاق رفته‌اند.
ما از آن رو خواهان انتشار «شهروند امروز» و همه‌ی نشريات توقيف و تعطيل ‌شده‌ی ديگر هستيم که به اصل آزادی انديشه و بيان بی‌هيچ حصر و استثنا برای همگان پای‌بنديم و معتقديم آزادی بيان تنها بستری است که آگاهی و حقيقت از دل آن بيرون می‌آيد.
کانون نويسندگان ايران
۲۱ آبان ۱۳۸۷

شهروند عزیز امروز ننویس،پایگاه دشمن همین نزدیکی است!

2008-11-06T03:58:00.015-05:00

شهروند امروز هم توقیف شد.فارس مدعی است که شهروند امروز به خاطر انتشار مطالب غیر مرتبط با زمینه کاری توقیف شده،و سایت تابناک مدعی است که به خاطر معرفی نکردن مدیر مسئول.

جالب اینکه با این همه دلیل ، هیات نظارت بر مطبوعات هفتاد شماره اجازه داده که شهروند امروز منتشر شود و بعد وقتی که رهبر به مطبوعات توپیده ساعت 11 شب جلسه گذاشته و این شهروند امروز را توقیف کرده.

رهبر هم که گفته منتقدان دولت نهم و مطبوعات «سیاه نمایی» می کنند و هشدار داده به هر دو ، و ضمن اظهار ناخرسندی شدید از فضای تبلیغاتی و مطبوعاتی کشور تاکید کرده که «فضای بی بند و باری در حرف زدن علیه دولت ، مسایلی نیست که خداوند به آسانی از آن بگذرد.»

این داستان توقیف مطبوعات اما آنقدر تکراری است که دیگر همه می دانند ماجرا چیست.اصل ماجرا معلوم است فرعش هم در هر مورد معلوم می شود.

مثلا در مورد شهروند امروز یک روایت می گوید مطرح شدن موضوع مرگ مبهم حسن لاهوتی اشکوری که دو پسرش شوهران دو دختر رفسنجانی اند پس از بازداشت در 5 آبان 60 از سوی ماموران اسداله لاجوردی و مرگ او در کمتر از 24 ساعت در شماره اخیر( شماره70) بهانه توقیف این هفته نامه شده.

این ماجرا مرا یاد سخنرانی توفانی خامنه ای بر ضد مطبوعات در اول اردیبهشت 79 می اندازد.

او آن روز گفت؛

«بعضی از مطبوعات پايگاه دشمن شده اند. من نه با آزادی مطبوعات مخالفم و نه با تنوع مطبوعات. اگر به جای بيست روزنامه، دويست روزنامه هم دربيايد، بنده خوشحال تر هم خواهد شد و از زيادی روزنامه ها احساس بدی ندارم. اگر مطبوعات آن هر چه بيشتر باشند بهتر است، اما وقتی مطبوعاتی پيدا می شوند که همه همتشان تشويش افکار عمومی، ايجاد بدبينی مردم به نظام است، ۱۰ تا ۱۵ روزنامه گويا از يک مرکز هدايت می شوند، تيترهايی می زنند که هر کس نگاه کند، فکر می کند همه چيز در کشور از دست رفته است! اميد را در جوانان می ميرانند، روح اعتماد به مسئولين را در مردم ضعيف می کنند، نهادهای رسمی را تضعيف می کنند، مدل اين ها کيست؟ مطبوعات غربی هم اين گونه نيستند، اين يک شارلاتانيزم مطبوعاتی است.»

و:

«در هر حادثه ای جو تهمت فضا را پر می کند تروری اتفاق می افتد، هنوز هيچ اطلاعی در دست نيست، هنوز از اين که اين حادثه را چه کسی انجام داده، هيچ کس سر نخی نداشته، اما می بينيد که در روزنامه تيتر می زنند، سپاه را متهم می کنند، بسيج را متهم می کنند، روحانيت را متهم می کنند، هدف از اين کارها چيست؟ چرا با بسيج اين قدر بد هستند؟»

و:

«من مايل نبودم با اين حرارت و تفصيل درباره برخی مطبوعات، حرف بزنم اما ناگزير شدم. با مسئولين صحبت کردم، رئيس جمهور محترم هم مثل من ناراحت است. شنيدم ايشان برخی را جمع کردند و نصيحت کردند. نمی دانم کار با نصيحت پيش می رود.»

بست و چهار ساعت بعد معلوم شد که کار با نصیحت پیش نمی رود.پس در 48 ساعت توفانی دیگر 15 نشریه توقیف شدند.و بعد تا 10 اردیبهشت 79 تعداد توقیف شده رسید به 18 روزنامه و مجله.

کیهان شش سال بعد از آن ماجرا نوشت؛اين مطبوعات که به دستور رهبری معظم انقلاب و اقدام قوه قضائيه توقيف شدند عبارت بودند از: .۱ روزنامه گزارش روز .۲ روزنامه بامداد نو .۳ روزنامه آفتاب امروز .۴ روزنامه پيام آزادی .۵ روزنامه فتح .۶ روزنامه آريا .۷ روزنامه عصر آزادگان .۸ روزنامه آزاد .۹ روزنامه صبح امروز .۱۰ روزنامه مشارکت .۱۱ روزنامه بيان .۱۲ هفته نامه پيام هاجر .۱۳ هفته نامه آبان .۱۴ هفته نامه ارزش .۱۵ ماهنامه ايران فردا. »

براین فهرست روزنامه های فتح ، عصر آزادگان ، روزنامه اخبار اقتصاد را هم باید اضافه کرد که تا 10 اردیبهشت همان سال توقیف شدند.

از آن روز تا امروز ديگر حساب مطبوعات توقیف شده از دست همه در رفته و اینکه چند روزنامه نگار بازداشت شدند و چند مدیر مسئول محاکمه را باید چند حسابرس خبره باید آمار گرفت.

تکراری است این ماجرا،خیلی هم تکراری است برای ما.برای روزنامه نگارانی که کارشان را از دست دادند اما تازه است.آن ها برای چندمین بار بیکار شده اند.گویا کسی قصد دارد محترمانه به آن ها بگوید روزنامه نگاری را که ازتان گرفتیم،مجله نگاری را هم ببوسید و بگذارید کنار.خبر نمی نویسد،تاریخ هم ننویسید.تحلیل هم ننویسید.ننویسید.زبان مدنی اش می شود ؛ شهروند عزیز امروز ننویس،پایگاه دشمن همین نزدیکی است!

بعض روزها

2008-10-28T23:19:00.004-04:00

بعض وقت ها ، بعض روزها رازی با خود دارند.بعض روزها چیزی را به تو می دهند که سال ها و راه ها نمی توانند از تو بگیرند.بعض روزها عزیزند برای آدمی، بعض ساعت ها و نام ها.

و همین است که دلتنگی خودش مي آید، یکهو دلتنگ ده سال پیش می شوی؛ برای روزهایی که زبان دراز و سحر انگيز، و چشم های سیاهی داشتند تهران کوچک بود.برای دلتنگي کلمات کوچک اند. چهره شهرها بارها عوض شده در این ده سال، چهره آدم ها، چهره اتاق و خانه و خیابان بارها عوض شده، دل آدمی اما گاهی همان است که بود، و می لرزد هنوز به همان خاطر و خاطره ها. برای دلتنگی گاهی جهان کوچک است.

برای تو ای یار
ژاک پره ور/برگردان به فارسی؛احمد شاملو

رفتم‌ راسته‌ پرنده‌ فروش‌ها و
پرنده‌هايی‌ خريدم‌ برای‌ تو ای‌ يار
رفتم‌ راسته‌ گل‌ فروش‌ها و
گل‌هايی‌ خريدم‌ برايی تو ای يار
رفتم‌ راسته‌ آهنگرها و
زنجيرهايی‌ خريدم‌
زنجيرهای‌ سنگين‌ برای‌ تو ای‌ يار
بعد
رفتم‌ راسته‌ برده‌فروش‌ها و
دنبال‌ تو گشتم‌
اما نيافتمت‌ ای‌ يار.

هیری مرد!

2008-10-27T02:31:00.010-04:00

هیری مرد.این را محمد آقازاده نوشته.خیلی ها ممکن است هیری را نشناسند اما برای کسانی که زمانی گذرشان به روزنامه ایران خورده به احتمال زیاد شاید تصویر یک مرد چاق و قد بلند که تند تند حرف می زد و معمولا هم سرش شلوغ بود ، آشنا باشد.

اولین بار فکر کنم پاییز سال 75 بود؛ وقتی به دعوت دوستانی رفته بودم روزنامه ایران او را دیدم.چندماه نشد که پاگیر ایران شدم و سرجمع نزدیک 4 سال بعداز ظهرها تا شب آنجا بودم.هیری را بیشتر و بیشتر دیدم.فکر کنم رئیس یا مسئول خدمات بود یا سمتی مشابه این.تا خرداد و اوایل تابستان 79 که می رفتم او همان سمت را داشت.توی آسانسور کوچک روزنامه ایران هیری مدام بالا و پایین می رفت ، و با همه هم حرف می زد.در حال راه رفتن دستور می داد به بچه های خدمات و غذاخوری.فکر کنم اون اوایل مسئول خودرو ها و آژانس های ساعتی هم بود.زبان خبرنگاران و دبیران و مدیران را می دانست با هر کدام جور خاص خودش حرف می زد.احترام موسفیدهایی چون محمد بلوری،بهروز بهزادی و امین زاده و دیگران را هم بلد بود چه طور نگهدارد.

غذاهای چرب و چیلی که هیری قرار مدارش را می گذاشت برای روزنامه ، بعلاوه رفقایی که اتفاقا چند نفرشان از پزشکان محترم ستایشگر سیگار بودند، بعلاوه چندتا طرفدار محیط زیست دودزا ، و رفاقت مان با پیمان و عصرهای ایران جوان کاری کردند که در 26 سالگی سیگاری شدم.آنهم چه جور!

بله هیری مرد.او واقعا بخشی از روح روزنامه ایران در آن سال ها است؛روزهای شعر و شور و خاطره.

بعد از تابستان 79 که دیگر ایران جوان هم نبودم ، فکر کنم جز 3 یا شاید 4 بار نرفتم ایران.ولی دفعه آخرش یادم هست هیری را دیدم فکر کنم اوایل 84 بود.الان می بینم نوشته اند که پسرش را هم در این سال ها از دست داده ، و محمد آقازاده نوشته که به هیری جایگاهی خلاف شان اش داده بودند این اواخر.متاسفم.متاسفم که کلی از بچه های روزنامه نگار را از ایران بیرون کردند،متاسفم که هیری مرد،سنی نداشت.

متاسفم که خانم علوی را هم از روزنامه ایران بیرون کردند؛او نابینا و تلفنچي روزنامه ایران بود ، اما گویا پس از آن همه سال کار ، این تیم صفار و دولت مهرورز او را هم بیرون کرده اند.برای او باید یک پست بنویسم.

حالا انگار خاطرات ده پانزده سال پیشم یک مرد گنده که دارد به بچه های خدمات دستور می دهد،لبخند می زند،عصبانی است و جوش می زند،کم دارد.

چل دروغ و نشانه های ظهور!

2008-10-09T14:16:00.009-04:00

در نوجوانی ما یک دوستی داشتیم که اسمش حسن بود.پسر قد کوتاه و تپلی که یک پایش در کودکی نیمه فلج شده بود و لنگ می زد.حسن اوایل گاهی روزی یکی دو تا دروغ هم برای خوش می گفت.جماعت هم صرف نظر می کردند از این خطا.بعدتر دروغ های حسن هر روز بیشتر و بیشتر شد.بچه ها اسمش را گذاشتند حسن چل دروغ.می گفتند حسن روزی چل تا دروغ می گوید و اگر 39 تا گفته باشد شب خوابش نمی برد.حسن گاهی یک راست هم می گفت وسط دروغ هایش که به حساب دیگر دروغ هایش می گذاشتند همه.
حالا حکایت رئیس دولت نهم است.برخلاف دیگران که این روزها بر دروغ های او زوم می کنند،او دارد یک حرف راست را لا به لای این حرف ها تکرار می کند؛«نشانه های وعده الهی،درباره نابودی حکومت ظالمان،آشکار شده است.»
این یک جمله،و البته فقط همین جمله اش را همان یک راست در مقابل چل دروغ باید حساب کرد.
یکی از این نشانه ها این جا ست؛ خودکشی یک زن در بیمارستان فاطمه زهرا بوشهر به دلیل فرار از هزینه درمانی. البته به دلیل نداشتن 22 هزار تومان برای پرداخت هزینه بیمارستان.رئیس بیمارستان گفته خودکشی نبوده و بیمار به دلیل نداشتن پول قصد فرار داشته.اگر متن تکذیبه رئیس بیمارستان را بخوانید ، خودش 5 تا دروغ دارد.
یکی این جا؛ گزارشی از فرزندکش هایی که از بیکاری و گرفتاری در همین چند ماه رخ داده
دور برمان پراز این نشانه هاست.