۱۳۸۲ بهمن ۱۵, چهارشنبه

امید باران

علی‌ اشرف‌ درویشیان‌ نویسنده‌ صاحب نام‌ که‌ پیش‌ از انقلاب‌ هم‌ چندین‌ داستان‌ برای‌ کودکان‌ نوشته‌ و برخی‌ از این‌ داستان‌ها به‌ چاپ‌ بیست‌ و پنجم‌ رسیده‌ بود، اخیرا داستان‌های‌ تازه‌ ای‌ برای‌ کودکان‌ نوشته‌ و برای‌ دریافت‌ مجوز قبل‌ از چاپ‌ به‌ اداره‌ کتاب‌ وزارت‌ ارشاد تحویل‌ داده‌ است‌.
او همچنین‌ مجموعه‌ ای‌ از داستان‌های‌ کوتاه‌ نویسندگان‌ کرد را به‌ فارسی‌ برگردانده‌ و به زودی‌ آنها را در کتابی‌ با عنوان‌ «به‌ امید باران‌»منتشر خواهد کرد.

جای‌ جعفر پناهی‌ و خیلی‌ها خالی‌
جشنواره‌ فیلم‌ فجر این‌ روزها برای‌ عشق‌ فیلم‌ها، حتما خاطره‌ انگیز است‌. دیدن‌ این‌ همه‌ فیلم‌ در ده‌ روز آن‌ هم‌ زودتر از بقیه‌، خودش‌ حالی‌ دارد و صفایی‌.با این‌ همه‌ می‌ شود یادی‌ هم‌ کرد از آنهایی‌ که‌ در جشنواره‌ امسال‌ حضور ندارند، بعضی‌ها فیلم‌شان‌ نرسید. بعضی‌ها فیلم‌شان‌ رسید و هیات‌ انتخاب‌ فیلم‌ را رد کرد.
بعضی‌ها امسال‌ فیلم‌ نساخته‌اند، بعضی‌ها سال‌ ها است‌ که‌ فیلم‌ نساخته‌اند.در این‌ میان‌ البته‌ می‌شود جای‌ خیلی‌ها را خالی‌ کرد از جمله‌ جعفر پناهی‌ که‌ با «طلای‌ سرخ‌» در این‌ یک‌ سال‌ گذشته‌ کلی‌ افتخار جهانی‌ برای‌ سینمای‌ ایران‌ کسب‌ کرده‌ و البته‌ فیلمش‌ اینجا اقبال‌ حضور در جشنواره‌ را نیافت‌.

لولیتا در سمرقند
نمی‌دانم‌ چرا در ایران‌ گاهی‌ آنطور که‌ باید یک‌ کتاب‌ مورد توجه‌ قرار نمی‌گیرد برای‌ مثال‌ وقتی‌ در نخستین‌ سال‌های‌ دهه‌ هفتاد کتاب‌ «آن‌ دنیای‌ دیگر» اثر گرانقدر دکتر آذر نفیسی‌ درباره‌ زندگی‌ و آثار ولادیمیر ناباکف‌ منتشر شد، جامعه‌ فرهنگی‌ ما آنگونه‌ که‌ شایسته‌ بود این‌ کتاب‌ را مورد توجه‌ قرار نداد. خوب‌ یادم‌ هست‌ که‌ آذر نفیسی‌ چند سال‌ از عمرش‌ را صرف‌ تحقیق‌ و پژوهش‌ درباره‌ زندگی‌ و آثار ناباکف‌ کرده‌ بود و جالب‌ است‌ که‌ بدانید او تاکید داشت‌ تا در روی‌ جلد کتاب‌ اسم‌ این‌ نویسنده‌ به‌ شکل‌ «نباکف‌» چاپ‌ شود که‌ همینطور هم‌ شد. حالا تقریبا یک‌ دهه‌ بعد فصل‌نامه‌ «سمرقند» شماره‌ سوم‌ و چهارمش‌ را به‌ «ویژه‌نامه‌ ولادیمیر ناباکف‌» اختصاص‌ داده‌ است‌. سمرقند در دو شماره‌ گذشته‌اش‌ هم‌ نشان‌ داده‌ که‌ فصل‌نامه‌یی‌ متفاوت‌ است‌أ شسته‌ و پاکیزه‌ با مقالات‌ و ترجمه‌هایی‌ دندان‌گیر که‌ به‌ یقین‌ می‌تواند تاثیرگذار هم‌ باشد. طوبی‌ ساطعی‌، مدیر این‌ فصل‌نامه‌ توانسته‌ با همین‌ سه‌ شماره‌ کاری‌ کارستان‌ را به‌ سرانجام‌ برساند، کاری‌ که‌ سال‌ها بعد به‌ اهمیت‌ آن‌ بیشتر واقف‌ خواهیم‌ شد. در ویژه‌نامه‌ ولادیمیر ناباکف‌ سمرقند شما می‌توانید گفت‌وگو با آذرنفیسی‌، و مقالاتی‌ از ناهید طباطبایی‌، ویکتور تراس‌، گلی‌ترقی‌، مارسلین‌ پلینت‌، مینو مشیری‌، دانیلو کیس‌، سمیون‌ کارلینسکی‌، ژیل‌ باربدت‌، دیمیتری‌ ساویتسکی‌، کارل‌ اوتس‌، استفن‌ جن‌ پارکر، مایکل‌ وود، آرزو زاهدی‌، جان‌ آپدایک‌، سروش‌ حبیبی‌، عبدالله‌ کوثری‌، کریم‌ امامی‌، گلی‌ امامی‌، امیرهوشنگ‌ کاووسی‌ و...را بخوانید. همچنین‌ چند مقاله‌ خوب‌ درباره‌ رمان‌ مشهور ناباکف‌ «لولیتا» که‌ تاکنون‌ دو فیلم‌ سینمایی‌ هم‌ براساس‌ آن‌ ساخته‌ شده‌ از جمله‌ مطالب‌ خواندنی‌ این‌ شماره‌ سمرقند است‌.

۱۳۸۲ بهمن ۱۳, دوشنبه

علیرضا اسپهبد

علیرضا اسپهبد. این اسم برایم از سالها پیش تداعی نقش های انسانی بوده و نقاشی هایی که انسان توی همه آن ها نقش داشته و دارد.نخستین دیدارم با او بر میگردد به ده سال پیش:به آتلیه ای در خیابان دولت که او با دوتا دست شگفت انگیزش آتاری را خلق می کرد که ما گاهی چاپ شدهاش را روی جلد آدینه می دیدیم.
خوب یادم هست توی آن دیدار وقتی صمیمی شدیم در گوشه یی از اتاق پرده از یک تابلو برداشت:اعدام شده.مرد نیم اسب-نیم انسانی که پیراهنی را جلوی صورتش گرفته و بو می کشید.بعدها هم همدیگر را می دیدیم.به خصوص در هنگامی که شاملو قبل از قطع پایش در بیمارستان ایرانمهر بستری بود که دوستی من با او به واسطه شاملو هم بود.فردای شبی که شاملو خاموش شد اسپهبد را توی خانه شاملو دیدم که مثل ابر بهاری اشک می ریخت.دیگر ندیدمش تا همین چند وقت پیش توی مراسم جایزه شعر.سفیدی موهاش توی چشم می زد بعد هم رفتم خانه اش:ساعت ها نشستیم و حرف زدیم.
می دانم و می دانستم که روشنفکر کم داریم به معنای واقعی و کمتر هنرمند اما راستش توی همین چند ساعت فهمیدم که شاملو چرا هنگام راه اندازی کتاب جمعه به سراغش رفته بود که بلند شو بریم با هم کار کنیم.در این سال ها تنها یک بار امکان برگزاری نمایشگاه را به او داده اند و حال آن که خیلی های دیگر هر روز دبیر این بی ینال و آن سمینار می شوند.او هم مثل شاملو خانه نشین است.آن جا توی سکوت و تنهایی به عشق انسان و آزادی رنگ ها را به هم می آمیزد و نقش هایی خلق میکند که می تواند آبروی نقاشی معاصر ایران را تا همیشه بخرد.راستش وقتی به نقاشی هاش به دقت نگاه می کنم از خیلی چیزها بدم می آید یکی جغرافیای بی رحم استبداد که در برمان گرفته.یکی خودم و یکی صفحه روزنامه ها و ماهنامه ها و خبرنامه ها و هزار امکان دیگر که مدام به جای آن که به سراغ اسپهبدها بروند جولان گاه هنر فروشانند بیشتر. 

۱۳۸۲ بهمن ۱۲, یکشنبه

دندان گل آقا

اول‌ اینکه‌ سومین‌ مسابقه‌ طنز و کاریکاتور گل‌ آقا برگزار می‌شود. خب‌ شما فکر می‌کنید گل‌ آقا برای‌ سومین‌ مسابقه‌اش‌ چه‌ موضوعی‌ را برگزیده‌ باشد؟ احتمالا همه‌ چیز به‌ فکرتان‌ خطور می‌کند، الا «دندان‌».
بله‌ درست‌ خواندید به‌ نظر « گل‌ آقا» اگر دندان‌ها سالم‌ باشند خیلی‌ از مشکلات‌ حل‌ می‌شود و به‌ همین‌ خاطر موضوع‌ سومین‌ مسابقه‌ طنز و کاریکاتور گل‌ آقا «بهداشت‌ دهان‌ و دندان‌» است‌.
شما می‌توانید از 12 تا 22 بهمن‌ به‌ جای‌ دندانپزشکی‌ به‌ میدان‌ آرژانتین‌ ، خیابان‌ زاگرس‌، شماره‌ 7 مراجعه‌ کنید تا علاوه‌ بر بازدید از کاربردهای‌ تازه‌ دندان‌، نوشته‌هایی‌ نیز در ستایش‌ دندان‌ بخوانید.
جالب‌ است‌ بدانید که‌ برگزیدگان‌ این‌ مسابقه‌ روز 19 بهمن‌ طی‌ مراسمی‌ با حضور طنزپردازان‌ و شخصیت‌های‌ دندان‌ گیر معرفی‌ می‌شوند.

داوران‌ جایزه‌ شعر حق‌ دارند
از قدیم‌ گفته‌اند ایرانی‌ها ژنتیکی‌ شاعرند یا به‌ قول‌ خودمان‌ شعر هنر ملی‌ ما ایرانیان‌ است‌. به‌ همین‌ خاطر در ایران‌ از قدیم‌ یک‌ جایزه‌ شعر بر پا کرده‌ اند که‌ هر ساله‌ به‌ هیچ‌ کس‌ نمی‌دهند اسمش‌ را هم‌ گذاشته‌اند «جایزه‌ کتاب‌ سال‌» که‌ البته‌ همه‌ رشته‌ها سالانه‌ برگزیدگان‌ خود را معرفی‌ می‌کنند به‌ غیر از شعر. البته‌ دو سه‌ سالی‌ هم‌ هست‌ که‌ یک‌ جایزه‌ دیگر به‌ نام‌ «شعر امروز ایران‌» توسط‌ مجله‌ کارنامه‌ بر پا شده‌ که‌ دو سه‌ هفته‌ پیش‌ برگزیدگان‌ سومین‌ دوره‌اش‌ را هم‌ معرفی‌ کرد. این‌ ها را نوشتم‌ تا به‌ عرض‌تان‌ برسانم‌ که‌ مفتون‌ امینی‌، وسواس‌ مهربان‌ شعر، درباره‌ داوری‌ جایزه‌ شعر گفته‌: «همیشه‌ کسانی‌ هستند که‌ در داوری‌ها انتخاب‌ نمی‌شوند و در روزنامه‌ها داوران‌ را می‌کوبند! پس‌ داوران‌ حق‌ دارند که‌ نخواهند نام‌شان‌ به‌ عنوان‌ داور فاش‌ شود.»

«عکس‌های‌ دو نفره‌» کی‌ چاپ‌ می‌شود
اگر کتابی‌ با نام‌ «عکس‌ های‌ دو نفره‌» را در ویترین‌ کتابفروشی‌ها دیدید می‌توانید مطمئن‌ باشید که‌ نویسنده‌ آن‌ کتاب‌ کسی‌ نیست‌ جز «اسماعیل‌ جمشیدی‌». البته‌ هنوز مانده‌ تا این‌ کتاب‌ را در کتابفروشی‌ها ببینید چرا که‌ اداره‌ کتاب‌ هنوز پاسخی‌ به‌ درخواست‌ مجوز چاپ‌ آن‌ نداده‌ است‌.
اگر این‌ کتاب‌ چاپ‌ شد شما می‌توانید خاطرات‌ ،وگفت‌ و گوی‌ اسماعیل‌ جمشیدی‌ با کسانی‌ چون‌ سلیمان‌ حییم‌، عباس‌ ریاضی‌ کرمانی‌ و خیلی‌های‌ دیگر را در آن‌ بخوانید. شاید لازم‌ باشد به‌ یادتان‌ بیاورم‌ که‌ سلیمان‌ حییم‌همان‌ مرد بزرگ‌ کلمه‌ است‌ که‌ یک‌ تنه‌ فرهنگ‌ انگلیسی‌ فارسی‌ حییم‌ را فراهم‌ کرد. او به‌ اندازه‌ و به‌ جای‌ همه‌ ما تلاش‌ کرد و همین‌ است‌ که‌ «عکس‌های‌ دو نفره‌» را جالب‌ تر می‌کند، گفت‌و گو با چهل‌ و یک‌ تن‌ از اهالی‌ فرهنگ‌ که‌ حاصل‌ چهل‌ سال‌ زندگی‌ جمشیدی‌ است‌.


Template Designed by Douglas Bowman - Updated to New Blogger by: Blogger Team
Modified for 3-Column Layout by Hoctro, a little change by PThemes