۱۳۸۷ بهمن ۲۷, یکشنبه

عدالت تاريک؛اشعار کامیونی،تاج بيگم،تاجر بزرگ کاغذ، و حدادعادل

یک.غلامعلی حداد عادل بعد از خدماتی! که در مقام رياست مجلس هفتم کشيد،هر روز يا يک روز در ميان در مورد فرهنگ حرف می زنه تا به همه ثابت کنه که حالا که در عالم سياست با دوپينگ قدرت و نظارت و فاميل بازی و اين ها به جايی نرسيده ولی همچنان "چهره فرهنگی" هست.
در ميان اظهار فضل های غلامعلی خان يکی هم اين خبر است که گفته می خواهد مجموعه ای از «اشعار کاميونی» را منتشر کند،متن خبرش هم اين است:
"رئيس فرهنگستان زبان و ادب فارسی در ميان جمعی از استادان دانشگاه اعلام کرد: به اعتبار علاقه ای که به شعر و ادبيات دارم از اول انقلاب هر چه شعر در پشت ماشينها و کاميونها ديده ام را يادداشت کرده ام (البته فقط شعرهايی را يادداشت می کنم که مردم به علاقه و طبع خود پشت ماشين نوشته اند.) به طوری که در حال حاضر يک هزار و ۵۰۰ نمونه از اين شعرها را گردآوری کرده ام. اين شعرها گردآوری شده و روزی چاپ می شود. غلامعلی حداد عادل همچنين عنوان کرد: يک دفتر دارم که هنوز هم شعارها و شعرهای پشت ماشينها و کاميونها را يادداشت می کنم. شعرهای دهه ۶۰ که پشت ماشينها و کاميونها نوشته می شد با آنچه که امروز ملاحظه می کنم کاملا متفاوت است که اين خود نشانه ای از تغيير فرهنگ عمومی است."

دو.اتفاقا وقتی اين خبر را خواندم يادم افتاد به عکس يکی از اين کاميون ها که در وب ديده بودم.گفتم شايد بد نباشد غلامعلی خان حداد عادل هم آن را ببيند اين جوری شايد در مجلس یا فرهنگستان زبان و ادب کارگروهی برای ساخت و ساز "ادبيات چند همسری" فراهم کند.

سه.در اوايل بهمن ۷۹ خبری در روزنامه ها منتشر شد از کشته شدن يک تاجر کاغذ به نام "علی مصدقی راد" و مدتی بعد خبر دادند که آقای مصدقی راد را زنی کشته است به نام "تاج بيگم" ۵۲ ساله،ساکن خيابان روشندلان در نزديکی"پل چوبی" يا به عبارتی حوالی خيابان ظهيرالاسلام که همان راسته کاغذ فروشان هم هست.
در خبرهای اوليه به نقل از همسر و فرزندان آقای مصدقی راد آمده بود که ايشان صبح زود خيلی شيک و مرتب به اتفاق برخی از اعضای خانواده از خانه خارج شده و بعد از رساندن آن ها ، سرانجام راهی محل کارش شده.
اما مدتی بعد نوشتند که ايشان دور از چشم همسر و خانواده همسری صيغه ای هم داشته که همان"تاج بيگم "باشد.بعد هم مسئولان پرونده به خبرنگاران گفتند که همين تاج بيگم ، تاجر مشهور کاغذ را به قتل رسانده است.
غير از تناقض های فراوانی که در اين پرونده وجود داشت،که يکی از آنها عدم انطباق بازسازی صحنه جنايت با اعترافات تاج بيگم بود و اين را به کرات مسئولان پرونده در همان زمان اعلام و در رسانه ها درج شد،وقتی در نهايت سال ۸۲ دوباره از تاج بيگم انگيزه قتل تاجر کاغذ و همسر صيغه ای را پرسيدند،گفت"من از ۷سال پيش به صيغه «علی» درآمدم، در اين مدت ازسوی وی هميشه تحقير می شدم و او مرا استثمار کرده بود تا اينکه با کينه يی عميق نقشه قتل وی را طراحی کردم. روز جنايت، من با يک توطئه «علی» را به خانه اش(منظور تاج بيگم خانه ای نيست که تاجر کاغذ با خانواده اش در آن زندگی می کرد،بله خانه ديگری است) که محل قرار ما بود کشاندم."(روزنامه ايران،۲۵ مرداد ۸۰)
تاج بيگم در دادگاه و در حضور قاضی حسينی کوه کمره ای نیز گفتهه بود که"تاجر کاغذ مردی‌ هوسباز و دارای‌ فساد اخلاقی‌ بوده‌ و به‌ همين‌ خاطر يک‌ روز که‌ دو زن‌ را به‌ دفتر کار خود آورده‌ بود تا با هم‌ برای‌ خوشگذرانی‌ به‌ اطراف‌ تهران‌ بروند،در يک‌ فرصت‌ مناسب‌ وی‌ را با ضربات‌ چاقو به‌ قتل‌ رسانده‌ و به‌ خانه‌ پسر خود فرار کرده‌ بود."(روزنامه های ۲۶ تير ۸۲)
اين زن ۵۲ ساله که بنابر گزارش های منتشر شده،در واقع نقش کارگری و همسر صيغه ای آقای مصدقی را با هم بر عهده داشت،سرانجام در دادگاه به قصاص محکوم و ۲۵ تير ۸۲ بی سر و صدا در زندان قصر به دار آويخته شد.

اما ربط اين سه موضوع به هم چيست؟
آن تاجر کاغذ يعنی آقای علی مصدقی راد ، دايی غلامعلی حداد عادل بود. و همه اين ماجرا مروری است که با ديدن خبر انتشار اشعار کاميونی از سوی حدادعادل لازم بود.نمی دانم غلامعلی خان در کتاب اشعار کاميونی خودشان جایی برای این کامیون نوشت هم در نظر گرفته یا نه؛"فرزندکمتر،همسر بيشتر،خوب بيد!"

بی ربط؛

۱۳۸۷ بهمن ۲۳, چهارشنبه

آرزوی تندرستی برای شهرام شیدایی

شهرام شیدایی امروز در بیمارستانی در تهران تن اش را می سپارد به تیغ جراحی.خبر تلخی است خبر بیماری او.شهرام شاعر و مترجم است.زندگی شاعرانه ای هم داشته و دارد.دستکم پانزده سال است که می شناسم اش.آن وقت ها گاهی می رفتم به دفتری که او و چند دوست شاعر بعلاوه کلی آدم ديگر به فرهنگ نامه نویسی مشغول بودند.
غیر از این چند تا دوست مشترک دیگر هم داشتیم یکی علی باباچاهی بود،يکي شایان حامدی،و يکي علی رضا حسینی بود و خیلی های دیگر البته، و همه مان دوست شعر.
شایان حامدی سال 75 خودکشی کرد. شایان حامدی شاعری بوشهری و سبزه رو بود با سبیل های سیاه و چشم هایی مهربان.هیچ وقت حتی فکرش را هم نمی کردم که در برق چشمان سیاه او رد پایی از مرگ باشد.کتاب شعرش بعد منتشر شد؛"دری به دریغا" +
علی رضا حسيني را "زيبا ترين مغروق جهان" نامیده اند.او هم مثل شایان سبزه رو و پر از انرزي بود،و البته برخلاف شايان که آرامش خاص خودش را هم داشت،حسیني تند تند حرف می زد و در حرف ها و بحث های ادبی غرق می شد.نمی دانم چه طور شد که جانش برای همیشه به اعماق دریای اژه پيوست.خبر غرق شدن او یک سال و نیم بعد غرق شدن اش رسید.شاعر شکست روایت را موج های خشمگين دریا و زندگی از ما گرفتند.
همان سال ها شهرام شیدایی و حسینی و شریفی و چند تای دیگراز بچه های شاعر و نویسنده در کرج نشست های نقد شعر و داستان به پا کرده بودند.یکی دو بار به آن نشست ها رفتم.خیلی داغ بود و تند و تیز.با اینکه اغلب شان جوان بودند و سن و سال دارشان حسینی بود وآقای عابد همشهری ما ، ولی تقریبا نویسنده و شاعری از آن نشست ها جان سالم در نمی برد.بچه ها خوب می خواندند و البته کمی تند می رفتند.شهرام شیدایی در آن جمع میانه احترام و نقد را نگاه می داشت معمولا.چند موردش را خودم شاهدم و چند تای دیگر را هم از نویسندگان و شاعران شنیده ام.بقیه هم خب نظرشان را صاف و پوست کنده می گفتند.
نمی دانم سرنوشت آن نشست ها در سال های بعد چی شد.اما میدانم که شهرام شیدایی همه این سال ها داشت و دارد شعر می نویسد.
شهرام آدم کم حرفی است، و پر درد.شعرش را می گوید و ترجمه اش را منتشر می کند و می خواند و می نویسد.
نمی دانم چه طور شد که همه چیز این همه پخش و پلا شد.دیروز دوستی همین را می گفت به تاکید که؛بدجور پخش و پلا شده ایم در دنیا ولی خب امیدواریم هنوز و همیشه.
...
شهرام شیدایی امروز و احتمالا همین حالا که می نویسم تن اش را به تیغ جراحان سپرده.خبر تلخی است و آرزو مي کنم با کارگر افتادن تيغ جراحان،شهرام شیدایی را باز مثل همیشه سالم و سرحال و همان طور شاعر ببینم و ببینیم.

۱۳۸۷ بهمن ۲۲, سه‌شنبه

اعتراض مشترک دو نهاد مدافع حقوق بشر به حکم زندان و شلاق 4 وبلاگ نویس و روزنامه نگار

نیویورک –22 بهمن ماه 1387- دیده بان حقوق بشر  ، و کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران امروز اعلام کردند که محکومیت 4 وب لاگ نویس توسط دادگاه در تاریخ 15 بهمن ماه 1387 به زندان، شلاق و جریمه نقدی،علیرغم اقرار قوه قضائیه به اخذ اعتراف اجباری از آنها، نقض حقوق آنها از برخورداری از یک دادرسی عادلانه است. این چهار وب لاگ نویس بلافاصله پس از بازداشت در سال 1383 اعلام کردند که در دوره بازجویی مورد شکنجه قرار گرفته بودند اما هنوز هیچ تحقیق علنی ای در مورد این ادعاها علیرغم قول یک مقام عالیرتبه انجام نشده است.

امید معماریان، روزبه میر ابراهیمی، شهرام رفیع زاده و جواد غلام تمیمی در شهریور و مهرماه 1383 دستگیر شدند و بدون هیچ اتهامی در بازداشت ماندند. این چهار وب لاگ نویس اعلام کردند که در دوران بازداشت تحت خشونت های جسمی و روحی بودند در حالیکه بطور طولانی مدت بدون دسترسی به وکیل و خانواده درسلول های انفرادی در بازداشتگاه نگه داشته شده بودند .پس از آزادی از زندان، سه نفر از این 4 وب لاگ نویس در ملاقاتی با آیت الله هاشمی شاهرودی؛ رئیس قوه قضائیه خشونت های اعمال شده در دوران زندان را برای ایشان تشریح کردند. در 31 فروردین ماه1384، کریمی راد؛ سخنگوی قوه قضائیه اعلام کرد که طی یک بررسی رسمی معلوم شده است که این افراد به اعتراف اجباری وادار شده بودند. این سخنگو گفته بود :" در بررسی های انجام شده مشخص شد که یک سری مسامحه کاری ها، سهل انگاری ها و سوء استفاده هایی از زبان و قلم این افراد (وب لاگ نویسان) در نوشتن ندامتنامه ها شده است."
جو استوراک، معاون مدیر کل بخش خاورمیانه در دیده بان حقوق بشر در مورد احکام صادره برای این روزنامه نگاران گفت: "این احکام با توجه به اذعان قوه قضائیه مبنی بر اینکه شواهد به زور اخذ شده، تکان دهنده هستند. قضات باید تحقیق کنند و متجاوزین را محاکمه کنند نه قربانیان را."
دیده بان حقوق بشر و کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران از دادگاه تجدید نظر در تهران خواستند که این احکام را پس بگیرند و خواستار تحقیق در باره شکنجه های مورد ادعای این وب لاگ نویسان شد.
چهار روزنامه نگار در پاییز سال 1385 آزاد شدند. معماریان، میرابراهیمی و رفیع زاده در خارج از کشور می باشند و غلام تمیمی در ایران است.
مقامات قوه قضائیه در تاریخ 16 بهمن ماه 1387 به وکلای این وب لاگ نویسان اطلاع داد که شعبه 1059 دادگاه جزایی و انقلاب تهران انها را تا حد 3 سال و 3 ماه زندان و شلاق محکوم کرده است. امید معماریان علاوه بر زندان و شلاق به 500 هزار تومان جریمه نقدی نیز محکوم شده است. اتهامات وارده بر این وب لاگ نویسان "مشارکت در تشکیل جمعیت های غیر قانونی"، "عضویت در جمعیت های غیر قانونی"، "تبلیغ علیه نظام"، "نشر اکاذیب" و " اخلال در نظم عمومی" بوده است.علاوه بر این غلام تمیمی به خیانت به کشور نیز متهم شده است.
وکلای این چهار روزنامه نگار از جمله شیرین عبادی؛ برنده جایزه صلح نوبل به دیده بان حقوق بشر و کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفتند که آنها "قطعا به این احکام اعتراض خواهند کرد."
معماریان، میرابراهیمی و رفیع زاده در تاریخ 21 دی ماه سال 1383 با آیت الله شاهرودی؛ رئیس قوه قضائیه دیدار کردند و شرحی از شکنجه های روحی و جسمی وارده بر خود را به دست بازجویی که خودش را "کشاورز" معرفی می کرد، ارائه دادند. آنها گفتند که بازپرس مسئول پرونده؛ آقای مهدی پور بوده است.
به گفته میر ابراهیمی که در سال 2008 به عنوان مشاور در دیده بان حقوق بشر کار می کرد: "ما به آقای شاهرودی اعتماد کردیم. وی به ما گفت که به هیچکس جزئیات زندان خود را نگوئید و من قول میدهم که مسئله شما را حل کنم."
از قرار معلوم منظور از فشارهای وارده در زندان گرفتن اعترافات برای ربط دادن اصلاح طلبان به اتهامات واهی از جمله اقدام علیه امنیت ملی و جاسوسی بوده است. +
به گفته این سه روزنامه نگار، هم باز جو و هم بازپرس پرونده مرتبا پیامها و تهدیدهای رئیس دادستان تهران را به آنها ابلاغ می کردند. سخنگوی آیت الله شاهرودی در این زمینه در تاریخ 22 دیماه 1385 اعلام کرد که "آقای شاهرودی دستور ویژه تحیق و بررسی در مورد این بازداشتها را داده و اگر ادعای بازداشت شدگان در هر سطحی ثابت بشه و حقیقت داشته باشد ما متخلفین را به محاکمه می کشیم" . اما تا به امروز دولت هیچ اقدامی در تحقیق و بررسی عمومی انجام نداده و هیچ اطلاعی در مورد محاکمه و مجازات متخلفین نداده است.
هادی قائمی؛ همآهنگ کننده کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران در مورد این پرونده ها گفت:" بنظر می رسد که یا قضات در ایران به حرف آیت الله شاهرودی گوش نمی کنند یا اینکه ایشان به قولی که داده و گفته که شکنجه ها را مورد بررسی قرار میدهد نه اینکه وب لاگ نویسان را محاکمه کند، پایبند نیست." قائمی همچنین گفت :"این 4 روزنامه نگار شجاعانه برای دفاع از حقشان ایستادگی کردند. حالا زمان آن است که قوه قضائیه در ایران برای برقراری عدالت ایستادگی کند."
دیده بان حقوق بشر و کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران بسیاری از موارد اعترافات اجباری، بازداشتهای خودسرانه و شکنجه در زندان را علیه فعالان سیاسی ، روزنامه نگاران و هر کسی که بعنوان منتقد شناخته می شود، مستند کرده است.

برای مطالعه گزارش سالیانه دیده بان حقوق بشر در مورد ایران به این پیوند مراجعه کنید: +
برای مطالعه دیگر گزارشات دیده بان حقوق بشر در مورد ایران به این پیوند مراجعه کنید: +
برای مطالعه گزارشات کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران به این پیوند مراجعه کنید: +

Template Designed by Douglas Bowman - Updated to New Blogger by: Blogger Team
Modified for 3-Column Layout by Hoctro, a little change by PThemes